ἀναχαιτίζω
ἀναχαιτίζω, to throw back the mane, rear up
Could not find ἀναχαιτίσαι in Logeion dictionaries.
ἀναχαιτίσαι aorist active optative 3rd singular, aorist active infinitive of ἀναχαιτίζω
- throw the mane back, rear up, ἀ. φόβῳ E. Rh. 786; κόμην ἀ. Hld. 2.36: metaph. of men, become restive, S. Fr. 179, Plu. Demetr. 34; θάλαττα ἀναχαιτίζουσα a turbulent sea, Philostr. Im. 2.17.
- 2 c. acc., throw a rider, φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν, of a branch, E. Ba. 1072: metaph., overthrow, upset, ἔσφηλε κἀνεχαίτισεν Id. Hipp. 1232, cf. Tim. Pers. 18; ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσε D. 2.9; ἀνακεχαίτικεν [ἡμᾶς], of wine, Anaxandr. 3; βίος -ισμένος Epicur. Sent.Vat. 57.
- 3 c. gen., ἀ. τῶν πραγμάτων shake off the yoke of, retire from business, Plu. Ant. 21; ἀ. ἐκ . . Cons.ux. 611f (cj.).
- b lose, be disappointed of, ἑνὸς δὲ . . οὐκ ἀνεχαιτίσθην τῆς φιλίας one [sage] did not disappoint me, Harp.Astr. in Cat.Cod.Astr. 8(3).136.9 (s.v.l.).
- II hold back by the hair: hence generally, check, τοῦ δρόμου τὸ ῥόθιον Luc. Lex. 15, cf. Procop. Goth. 4.18; restrain, ἐπιδρομάς Id. Aed. 2.11; πόλεμον Memn. 51; ἀ. [τὸ θυμικὸν] τῆς ἀλόγου ὁρμῆς Alex.Aphr. in Top. 372.17.
A c. mov. hacia arriba
I intr.
1 sacudir las crines
φόβῳ
ὥσπερ ἵππος ἀναχαιτίσας
2 fig. desmelenarse, enfurecerse S.Fr.179,
ὁ δῆμος
θάλαττα ἀναχαιτίζουσα
II tr. hacer perder el equilibrio, volcar
φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν
cuidando que (la rama) no lo despidiera
• fig.
ἅπαντ' ἀνεχαίτισε
desbarató toda la situación
• en v. pas.
βίος ἀνακεχαιτισμένος
B c. mov. hacia atrás
1 c. ac. retener, sujetar, frenar
ὁ φόβος ... τὰς ὁρμάς
τοῦ δρόμου τὸ ῥόθιον
τοὺς στρατιώτας
τὸν ἵππον
2 intr. retirarse
τῶν πραγμάτων
• en v. med.-pas. desengañarse, decepcionarse
ἑνὸς δὲ ... οὐκ ἀνεχαιτίσθην τῆς φιλίας
solamente de la amistad de uno no quedé decepcionado
1. intrans. de manen opzetten; steigeren (van paarden);
2. met acc.
a. (van zich) afwerpen, omverwerpen:
b. beteugelen, afremmen:
3. met gen. zich ontdoen (van):
1) eigtl. von einem wilden Rosse, das die Mähnen sträubt (τὴν κόμην Philostr. p. 863), sich bäumen und den Reiter abwerfen, Plut. Conv. Sap. 4 ; τοὺς ἐπιβάτας ἀναχαιτίσαντες ἀποσείονται Dion.Hal. 5.15 ; vgl. ἵπποι ἀνεχαίτισαν φόβῳ Eur. Rhes. 785 ; übh. abschütteln, abwerfen, Bacch. 1072 ; vgl. ἁψῖδα Hippol. 1232 ; ἀνακεχαίτικεν, er hat umgestoßen, Anaxandr. Ath. XI.481f ; dah. übertr., von widerspenstigen Menschen : die bestehende Ordnung umstürzen, ἅπαντα ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσε Dem. 2.9, wozu Harp. Erkl. ἀντὶ τοῦ ἀνέκοψεν ἢ ἀνέτρεψεν gehört ; vgl. δῆμος ἀναχαιτίσας Plut. Demetr. 84, wozu Suid. Erkl. ἀπειθεῖν gehört ; auch mit dem gen., ἀνεχαίτισε πραγμάτων, er machte sich von Geschäften frei, schaffte sie sich vom Halse, Plut. Ant. 21.
2) zurückhalten, τὴν ναῦν τοῦ δρόμου Luc. Lexiph. 15 ; vgl. Tragodop. 305 ; eigtl. bei den Haaren zurückziehen, B.A. 19 ἀνακόψαι εἰς τοὐπίσω.
- 1of a horse, to throw back the mane, rear up, Eur.: metaph. of men, to become restive, Plut.
- 2c. acc. to rear up and throw the rider, Eur.:—metaph. to upset, Eur., Dem.
- 3c. gen., ἀν. τῶν πραγμάτων to shake off the yoke of business, Plut.