ἀναχαιτίζω
ἀναχαιτίζω, to throw back the mane, rear up
Could not find ἀναχαιτίσας in Logeion dictionaries.
ἀναχαιτίσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἀναχαιτίζω
- throw the mane back, rear up, ἀ. φόβῳ E. Rh. 786; κόμην ἀ. Hld. 2.36: metaph. of men, become restive, S. Fr. 179, Plu. Demetr. 34; θάλαττα ἀναχαιτίζουσα a turbulent sea, Philostr. Im. 2.17.
- 2 c. acc., throw a rider, φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν, of a branch, E. Ba. 1072: metaph., overthrow, upset, ἔσφηλε κἀνεχαίτισεν Id. Hipp. 1232, cf. Tim. Pers. 18; ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσε D. 2.9; ἀνακεχαίτικεν [ἡμᾶς], of wine, Anaxandr. 3; βίος -ισμένος Epicur. Sent.Vat. 57.
- 3 c. gen., ἀ. τῶν πραγμάτων shake off the yoke of, retire from business, Plu. Ant. 21; ἀ. ἐκ . . Cons.ux. 611f (cj.).
- b lose, be disappointed of, ἑνὸς δὲ . . οὐκ ἀνεχαιτίσθην τῆς φιλίας one [sage] did not disappoint me, Harp.Astr. in Cat.Cod.Astr. 8(3).136.9 (s.v.l.).
- II hold back by the hair: hence generally, check, τοῦ δρόμου τὸ ῥόθιον Luc. Lex. 15, cf. Procop. Goth. 4.18; restrain, ἐπιδρομάς Id. Aed. 2.11; πόλεμον Memn. 51; ἀ. [τὸ θυμικὸν] τῆς ἀλόγου ὁρμῆς Alex.Aphr. in Top. 372.17.
A c. mov. hacia arriba
I intr.
1 sacudir las crines
φόβῳ
ὥσπερ ἵππος ἀναχαιτίσας
2 fig. desmelenarse, enfurecerse S.Fr.179,
ὁ δῆμος
θάλαττα ἀναχαιτίζουσα
II tr. hacer perder el equilibrio, volcar
φυλάσσων μὴ ἀναχαιτίσειέ νιν
cuidando que (la rama) no lo despidiera
• fig.
ἅπαντ' ἀνεχαίτισε
desbarató toda la situación
• en v. pas.
βίος ἀνακεχαιτισμένος
B c. mov. hacia atrás
1 c. ac. retener, sujetar, frenar
ὁ φόβος ... τὰς ὁρμάς
τοῦ δρόμου τὸ ῥόθιον
τοὺς στρατιώτας
τὸν ἵππον
2 intr. retirarse
τῶν πραγμάτων
• en v. med.-pas. desengañarse, decepcionarse
ἑνὸς δὲ ... οὐκ ἀνεχαιτίσθην τῆς φιλίας
solamente de la amistad de uno no quedé decepcionado
1. intrans. de manen opzetten; steigeren (van paarden);
2. met acc.
a. (van zich) afwerpen, omverwerpen:
b. beteugelen, afremmen:
3. met gen. zich ontdoen (van):
1) eigtl. von einem wilden Rosse, das die Mähnen sträubt (τὴν κόμην Philostr. p. 863), sich bäumen und den Reiter abwerfen, Plut. Conv. Sap. 4 ; τοὺς ἐπιβάτας ἀναχαιτίσαντες ἀποσείονται Dion.Hal. 5.15 ; vgl. ἵπποι ἀνεχαίτισαν φόβῳ Eur. Rhes. 785 ; übh. abschütteln, abwerfen, Bacch. 1072 ; vgl. ἁψῖδα Hippol. 1232 ; ἀνακεχαίτικεν, er hat umgestoßen, Anaxandr. Ath. XI.481f ; dah. übertr., von widerspenstigen Menschen : die bestehende Ordnung umstürzen, ἅπαντα ἀνεχαίτισε καὶ διέλυσε Dem. 2.9, wozu Harp. Erkl. ἀντὶ τοῦ ἀνέκοψεν ἢ ἀνέτρεψεν gehört ; vgl. δῆμος ἀναχαιτίσας Plut. Demetr. 84, wozu Suid. Erkl. ἀπειθεῖν gehört ; auch mit dem gen., ἀνεχαίτισε πραγμάτων, er machte sich von Geschäften frei, schaffte sie sich vom Halse, Plut. Ant. 21.
2) zurückhalten, τὴν ναῦν τοῦ δρόμου Luc. Lexiph. 15 ; vgl. Tragodop. 305 ; eigtl. bei den Haaren zurückziehen, B.A. 19 ἀνακόψαι εἰς τοὐπίσω.
- 1of a horse, to throw back the mane, rear up, Eur.: metaph. of men, to become restive, Plut.
- 2c. acc. to rear up and throw the rider, Eur.:—metaph. to upset, Eur., Dem.
- 3c. gen., ἀν. τῶν πραγμάτων to shake off the yoke of business, Plut.