ἀπαριθμέω

I c. ac. de cosas numerables

1 contar, enumerar, hacer el recuento o inventario ἀπηρίθμησαν αὐτοὺς (κολοσσούς) (var.) Hecat.300 (= Hdt.2.143), ἀπαριθμήσαντες καὶ γραψάμενοι ἕκαστα X.Oec.9.10, τοὺς ἄθλους Isoc.5.109, πλίνθους IG 11(2).287 A.99 (Delos III a.C.), ταῦτά μοι ... ἀπαρίθμησαι καθ' ἕν Men.Epit.381, σοφῶν ὀνόματα Iul.Gal.176b, cf. Phld.Mus.p.101K., Sch.Er.Il.1.1f, abs. μηδὲν ἦθος ἐνσημαινόμενος ἀλλ' ὥσπερ ἀπαριθμῶν (leyendo) sin ninguna expresión, como quien lee una cuenta Isoc.5.26

• tb. en v. med. πέντε οὐσῶν, ἃς ἀπηριθμήαατο Alex.Aphr.in Top.422.3, cf. in SE 64.11, τὰ χρματα IG 1².91.20, cf. 2².1122.14.

2 contar con πλείονα ὄχλον X.Cyr.5.2.35

• tb. en v. med. προγόνους δυνάστας Iul.Or.3.83b.

3 pagar διπλάσια X.Cyr.3.1.42, cf. D.H.4.10, PBeatty Panop.2.301 (III d.C.), en v. pas. Plu.2.682a, PBeatty Panop.2219 (III d.C.).

II c. ac.

1 contar, relatar ποιηταὶ τοὺς τυχόντας μύθους Arist.Po.1453^a18, cf. Isoc.3.12.

2 interpretar, tocar αὐτήν (κροῦσιν) D.H.Comp.134.14.