ἀποδημητικός
ἀποδημητικός, fond of travelling
ἀποδημ-ητικός, ή, όν,
- fond of wandering or travelling, Dicaearch. 1.9, Vett.Val. 98.7; παράστασις ἀ. banishment to foreign parts, of ostracism, Arist. Pol. 1308b19: metaph., migratory, i.e. mortal, Arr. Epict. 3.24.4, cf. ib. 60, 105.
1 relativo a uno aficionado a los viajes
ἀποδημητικῆς ... οὔσης τῆς γενέσεως
2 fuera del propio país
παράστασις
3 migratorio
• fig. mortal
ἀποδημητικός, ή, όν :
1 qui voyage à l’étranger, Arstt. Pol. 5, 8, 12 ||
2 qui émigre (de ce monde dans l’autre), mortel, Arr. Epict. 3, 24, 4.
Étym. ἀποδημέω.
ἀποδημητικός, zur Reise gehörig, Sp.
ἀποδημητικός
from ἀδημέω
- fond of travelling: παράστασις ἀπ. banishment to foreign parts, i. e. ostracism, Arist.