ἐμμενετικός
ἐμμενετικός, disposed to abide by
Could not find ἐμμενετικὸν in Logeion dictionaries.
ἐμμενετικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter accusative singular of ἐμμενετικός
- disposed to abide by, τῷ λογισμῷ, τῇ δόξῃ, Arist. EN 1145b11, 1151b5; τοῖς ὀρθῶς κριθεῖσι Stoic. ap. Stob. 2.7.5b2: c. gen., ἕξις -ητικὴ νόμου Pl. Def. 412b. Adv. -ητικῶς Chrysipp.Stoic. 3.73.
I
1 que se mantiene firme en de pers. y abstr., c. dat.
ἐ. τῷ λογισμῷ
que se atiene a la razón op. ἐκστατικὸς τοῦ λογισμοῦ ‘que se aparta de la razón’τῇ δόξῃ
καρτερία δὲ ἐπιστήμη ἐ. τοῖς ὀρθῶς κριθεῖσι
ἕξις ἐ. νόμου
• que resiste
ἐν τῷ πολέμῳ
2 a lo que uno se aferra
τὰ δὲ ... εὐφραίνοντι ἐμμενετικὰ τε καὶ ἀναπόβλητα
II adv. -ῶς con firmeza, manteniéndose firme
εἰ ... ποιεῖ ... τὰ δὲ ἐ.