ἐμμενετέος
que ha de ser mantenido firmemente
τὰ ὠφελήματα ... ὑπομενετέα καὶ ἐμμενετέα
ἐμμενετέος, α, ον, vb. d’ἐμμένω, Cléanth. (Plut. M. 1034d) ; au neutre, DL. 7, 93 ; cf. ἐμμενητέος.
que ha de ser mantenido firmemente
τὰ ὠφελήματα ... ὑπομενετέα καὶ ἐμμενετέα