ἐξαπιναῖος
ἐξαπιναῖος ou ἐξαπίναιος, α ou ος, ον [ᾰῐ] soudain, subit, Xén. Hier. 10, 6 ||
➳ Fém. -αῖος, Hpc. Acut. 388 ; Pol. 26, 6, 1.
Étym. ἐξαπίνης.
ἐξαπιναῖος, α, ον, auch 2. E., Hippocr., Pol. 26.6.1, plötzlich, unvermutet ; πολεμίων ἐφόδους κρυφαίας καὶ ἐξαπιναίας Xen. Hier. 10.6 ; Sp.
• Adv ., Thuc. 1.117 u. öfter ; Xen. u. A.
• Adv ., Thuc. 1.117 u. öfter ; Xen. u. A.