ἐπανορθωτής
ἐπανορθωτής, corrector, restorer
ἐπανορθ-ωτής, οῦ, ὁ,
- corrector, restorer, τοῦ κάμνοντος D.H. 8.67; of writings, Gal. 7.894; τῶν τρόπων, = Lat. corrector morum, D.C. 54.30; also, = Lat. corrector civitatis, IG 4.1417 (Epid.), 5(1).541 (Sparta), 7.91 (Megara).
ἐπανορθωτής, οῦ (ὁ) qui redresse, corrige ou répare (un échec, une erreur, etc.) DH. 8, 67 ; DC. 54, 30.
Étym. ἐπανορθόω.
ἐπανορθωτής, ὁ, der Verbesserer, Wiederhersteller, τοῦ κάμνοντος Dion.Hal. 8.67, τῶν τρόπων DC. 54.30.