ἐπιρρίπτω

ἐπιρρίπτ-ω (ἐπῐρίπτω AP 5.128 (Autom.)),

• cast at, ὅτε μοι χαλκήρεα δοῦρα Τρῶες ἐπέρριψαν Od. 5.310; διώκων ἐ. ἑαυτόν throws himself upon his prey, Arist. HA 629b20; Βρούτῳ τὴν αὑτοῦ φοινικίδα ἐ. Plu. Ant. 22; χεῖρα ἐ., Lat. manum injecit, AP 9.84 (Antiphan.): metaph., ἐ. πλάνας τινί A. Pr. 738; ψευδεῖς αἰτίας ἐ. D.S. 14.12; τὴν μέριμναν ἐπὶ [θεόν] 1 Ep.Pet. 5.7; inflict, πολλὰ σκληρὰ . . ἐπιρριφήσεται, c. dat., Nech. in Cat.Cod.Astr. 7.146.
• • • 2 apply a plaster or fomentation, Sor. 1.50 (Pass.), 69; σκεπάσματα Dsc. 5.88.
    • 3 Pass., -όμενα σκιρρώματα spreading over the surface, Id. 1.42.
    • 4 requisition, ἔργα PTeb. 5.249 (ii B.C.); ἱερεῖα τρέφειν ib. 183.
    • 5 metaph. in Pass., to be imminent, οὐ βραχὺς ἐπέρριπτο κίνδυνος Ph. 2.594.
  • II throw out opinions, ἀδιορίστως ἐ. περὶ τῶν λοιπῶν, v.l. for -, Arist. Metaph. 986a34.

ἐπιρρίπτω, zuwerfen, gegen Einen werfen, δοῦρά μοι ἐπέρριψαν, sie warfen Speere gegen mich, Od. 5.310 ; τῇδε θεὸς τάσδʼ ἐπέρριψε πλάνας Aesch. Prom. 740, verhängte über sie ; ὁ λέων ἐπιρρίπτει ἑαυτὸν ὅταν ᾖ πλησίον, stürzt sich darauf, Arist. H.A. 9.44 ; χεῖρα δʼ ἐπέρριψεν, legte Hand an, Antiphan. 6 (IX.84), u. öfter bei Sp.; auch übertr., ψευδεῖς αἰτίας ἐπιρρίπτων DS. 14.12. – Bei Arist. met. 1.5 ist οὕτως ἀδιορίστως ἐπέρριψε περὶ τῶν λοιπῶν nachlässig so hinwerfen, vom Schreiben.

†ἐπιρρίπτω

[ἐπι- 11]

3 pl. aor. ἐπέρριψαν.

To throw or hurl at.

With dat.: δοῦρά μοι Od. 5.310.

ἐπιρρίπτω (ϝρίπτω), aor. ἐπέρρῑψαν: fling upon or at, Od. 5.310†.

ἐπιρρίπτω fut. ψω

• to cast at another, c. dat., Od.; χεῖρα ἐπ. to lay hand upon, Anth.:—metaph. to throw upon one, τί τινι Aesch.
• Bἐπιρριπτέω
• • • 1= ἐπιρ-ρίπτω, only in pres. and imperf., Xen.
    • 2intr. to throw oneself upon the track, Xen.