ἐπίρροθος
ἐπίρροθος, hasting to the rescue, a helper
ἐπίρροθ-ος, ον,
- coming to the rescue; as Subst., helper, τοίη οἱ ἐ. ἦεν Ἀθήνη Il. 4.390; θεὰ . ., μοι ἐ. ἐλθὲ ποδοῖιν 23.770; μακραὶ ἐπίρροθοι εὐφρόναι εἰσίν Hes. Op. 560; ἐπίρροθοι ἄμμι πέλεσθε A.R. 2.1193: also as Adj., μῆτις, πύργος ἐ., ib. 1068, 4.1045: c. gen., giving aid against, νύκτερον τέλος . . ἀλγέων ἐ. A. Th. 368 (lyr.); cf. ἐπιτάρροθος.
- 2 [ὁδὸς] λείη καὶ ἐ. easy (?), AP 7.50 (Archim.).
- II ἐ. κακά reproaches bandied backwards and forwards, abusive language, S. Ant. 413.
- 2 δώμαθʼ . . ἐ. full of fault-finding, Id. Fr. 583.10.
ἐπί·ρροθος, ος, ον :
I act.
1 qui s’élance au secours de, dat. Il. 4, 390 ; 23, 770 ; A. Rh. 2, 1193 ; p. ext. secourable, efficace, utile, Hés. O. 558 ; A. Rh. 4, 1045 ; avec le gén. secourable contre, Eschl. Sept. 368 ||
2 qui s’élance sur ou contre, fig. qui blâme, qui injurie, Soph. Ant. 413 ||
II pass. digne de reproches, blâmable, Soph. fr. 517.
Étym. ἐπί, ῥόθος.
1. bemoedigend toeroepend, helpend:
2. beledigend:
ἐπίρροθος, herbeibrausend,
1) bei Hom. zur Hilfe herbeieilend, helfend, τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη, Il. 4.390, 23.770 ; ἐπίρροθοι τὐφρόναι Hes. O. 558 ; vgl. ἐπιτάρροθος ; – c. gen., wogegen, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν – ἀλγέων ἐπίρροθον Aesch. Spt. 350, gegen die Schmerzen ; übh. nützlich, heilsam, μῆτις Ap.Rh., πύργος, schützend, 4.1045.
2) darauflosfahrend, scheltend, κινῶν ἄνδρʼ ἁνὴρ ἐπιρρόθοις κακοῖσι Soph. Ant. 409, durch anfahrende Scheltreden antreiben, Schol. λοιδόροις, ὑβριστικοῖς ; – pass. tadelhaft, Soph. frg. 517. – Dunkel ist Archimel. 2 (VII.50) (οἶμος) λείη μὲν γὰρ ἰδεῖν καὶ ἐπίρροθος, etwa Beifallsklatschen erregend, wofür man ἐπίκροτος hat lesen wollen. Vgl. ἐπιρροθέω.
1) bei Hom. zur Hilfe herbeieilend, helfend, τοίη οἱ ἐπίρροθος ἦεν Ἀθήνη, Il. 4.390, 23.770 ; ἐπίρροθοι τὐφρόναι Hes. O. 558 ; vgl. ἐπιτάρροθος ; – c. gen., wogegen, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν – ἀλγέων ἐπίρροθον Aesch. Spt. 350, gegen die Schmerzen ; übh. nützlich, heilsam, μῆτις Ap.Rh., πύργος, schützend, 4.1045.
2) darauflosfahrend, scheltend, κινῶν ἄνδρʼ ἁνὴρ ἐπιρρόθοις κακοῖσι Soph. Ant. 409, durch anfahrende Scheltreden antreiben, Schol. λοιδόροις, ὑβριστικοῖς ; – pass. tadelhaft, Soph. frg. 517. – Dunkel ist Archimel. 2 (VII.50) (οἶμος) λείη μὲν γὰρ ἰδεῖν καὶ ἐπίρροθος, etwa Beifallsklatschen erregend, wofür man ἐπίκροτος hat lesen wollen. Vgl. ἐπιρροθέω.
ἐπίρροθος
[ἐπιρροθέω, to shout to (in encouragement), fr. ἐπι- 5 + ῥοθέω to make a sound. Cf. ῥόθιος.]
A supporter, aider, helper Il. 4.390, Il. 23.770.
Febo, que socorres con tus oráculos, Febo Apolo, hijo de Leto, que actúas de lejos
ἐπίρροθος (cf. ἐπιτάρροθος): helper. (Il.)
ἐπίρροθος
ἐπίρ-ροθος, ον
Cf. ἐπιτάρροθος.
- Ihasting to the rescue, a helper, Il., Hes.: —c. gen. giving aid against, Aesch.
- IIἐπ. κακά reproaches bandied backwards and forwards, abusive language, Soph.