ἐπιρροή

ἐπιρροή, ἡ, (ἐπιρρέω)

• afflux, influx, κακαῖς ἐ. ὕδωρ μιαίνων A. Eu. 694; ἐπιρροαῖσιν αἱμάτων Id. Ag. 1510 (lyr.); δακρύων ἐπιρροαί E. Fr. 573; ἐ. αἵματος determination of blood to . ., Hp. VC 13; opp. ἀπορροή (efflux), Ti.Locr. 102b; τῆς τροφῆς Thphr. CP 5.4.6; κατʼ ἐπιρροάν Ti.Locr. 101d: metaph., αὔξην τε καὶ ἐ. (sc. νοσημάτων) Pl. Lg. 783b; ἐ. κακῶν E. Andr. 349 (pl.); ἀνάμνησίς ἐστιν ἐ. φρονήσεως ἀπολιπούσης Pl. Lg. 732b.
• • • 2 stream of a river, A. Fr. 143 (pl.), A.R. 4.623 (pl.).
    • 3 channel, duct, Hp. Gland. 12 (pl.).
    • 4 irrigation, Ph. 1.249.

ἐπιρροή, ἡ, der Zufluß, das Zuströmen ; αἱμάτων ἐπιρροαί Aesch. Ag. 1491, vgl. Eum. 664 ; Sp., wie Ap.Rh. 4.623. – Uebertr., ἀνάμνησις δʼ ἐστὶν ἐπιρροὴ φρονήσεως ἀπολιπούσης, gleichsam ein Zurückfluten, Plat. Legg. V.732a ; neben αὔξη, VI.783b, wie eine Flut ; von einer großen Menge, bes. des Uebels, z.B. κακῶν, Eur. Andr. 349 ; das Ueberfließen, Luc. Tim. 18.

ἐπιρροή, ἡ, ἐπιρρέω

• afflux, influx, Aesch.:—metaph., ἐπ. κακῶν Eur.