ἐπιρριπτέω
ἐπιρριπτέω, throw oneself
ἐπιρριπτ-έω, = sq., only in pres. and impf., X. An. 5.2.23, Plb. 18.46.12, Ph. Bel. 100.13, Sor. 2.32:—Pass., Ph. Bel. 99.48, Parth. 9.8.
- 2 intr., throw oneself upon the track, X. Cyn. 6.22.
ἐπι·ρριπτέω (seul. prés. et impf.)
1 tr. jeter sur, Xén. An. 5, 2, 23 ||
2 intr. se jeter sur, Xén. Cyn. 6, 22.
Étym. cf. le suiv.
ἐπιρριπτέω, praes. u. impf., = ἐπιρρίπτω, Xen. An. 5.2.23.