ἐρίζω

ἐρίζω, Dor. 3 pl. ἐρίζοντι Pi. N. 5.39; Ep. inf. ἐριζέμεναι, -έμεν, Il. 1.277, 23.404: impf. ἤριζον D. 9.11, Dor. ἔρισδον Theoc. 6.5, Ep. ἔριζον Il. 2.555, Ion. ἐρίζεσκον Od. 8.225, Crates Theb. 1.3: fut. ἐρίσω Ev.Matt. 12.19, (δι-) App. BC 5.127 codd., Dor. ἐρίξω Pi. Fr. 11: aor. 1 ἤρῐσα Hes. Th. 928, Lys. 2.42, poet. ἔρισα Pi. I. 8(7).30, ἔριξα Id. Pae. 6.87; Ep. opt. ἐρίσσειε Il. 3.223; Dor. part. ἐρίξαντες Tab.Heracl. 2.26: pf. ἤρῐκα Plb. 3.91.7:—Med., Ep. impf. ἐρίζετο Hes. Th. 534: aor. subj. ἐρίσσεται Od. 4.80:—Pass., Ep. pf. ἐρήρισμαι (in act. sense), v. infr.: (ἔρις):—

• strive, wrangle, quarrel, διαστήτην ἐρίσαντε Il. 1.6, etc.; τὸ δίκαιον οὐκ ἔχει λόγον δυοῖν ἐρίζειν S. El. 467: c. dat., Hes. Th. 928, Pi. Pae. l.c., etc.; ἀλλήλοις Od. 18.277; ἀντιβίην τινί Il. 1.277; ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς Pi. P. 4.285; πρὸς θεόν ib. 2.88; πρός τινα περί τινος Plu. Tim. 14; ὗς ποτʼ Ἀθαναίαν ἔριν ἤρισε Theoc. 5.23; πρὸς πᾶν τὸ λεγόμενον Hdt. 7.50; περί τινος about a thing, Il. 12.423, al.; περὶ μικρῶν ἀκριβῶς ἐ. Isoc. 2.39: folld. by a relat., ἐ. ὅστις ἀρείων Theoc. 5.67; ὁπότερος γενναιότερος Pl. Ly. 207c: c. inf., contend that.., ἤριζον οἱ πολλοὶ οὐ λυσιτελήσειν τὴν πάροδον D. 9.11: abs., of sophistical disputations, opp. διαλέγεσθαι, ἀμφισβητεῖν, Pl. R. 454a, Prt. 337b, cf. Crates Theb. 1.3; of political discord, c. dat., Foed. ap. Th. 5.79.
• • • 2 rival, vie with, challenge, οὐκ ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆΐ γʼ ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος Il. 3.223; ἐπεί σφισιν οὔ τις ἔριζεν Od. 8.371: c. acc. rei, rival or contend with one in a thing, οὐδʼ εἰ..Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι Il. 9.389, cf. Od. 5.213, Hes. Sc. 5: c. dat. rei, δρηστοσύνῃ οὐκ ἄν μοι ἐρίσσειε βροτὸς ἄλλος in service, Od. 15.321; ποσί Il. 13.325; γνώμῃ καὶ πλήθει καὶ ἀρετῇ ἐ. τινί Lys. 2.42; ἐρίσσειαν περὶ μύθων Il. 15.284; ἀθανάτοισιν ἐρίζεσκον περὶ τόξων Od. 8.225; τῷ Δῒ πλούτου πέρι Hdt. 5.49: c. inf., ἐρίζετον ἀλλήλοιιν χερσὶ μαχέσσασθαι Od. 18.38; ἶσα δὲ πίνειν οὔτις οἱ ἀνθρώπων ἤρισεν Phalaec. ap. Ath. 10.440e; πρὸς θεούς Pl. R. 395d; Νέστωρ οἶος ἔριζε N. alone rivalled (him), Il. 2.555, cf. X. Cyn. 1.12.
  • II Med., like Act., ᾧ [τόξῳ] οὔ τίς τοι ἐρίζεται Il. 5.172; μοι ἐρίσσεται..κτήμασιν Od. 4.80; ἐρίζετο βουλὰς Κρονίωνι Hes. Th. 534, cf. Pi. I. 4(3).29: also in pf. Pass., τῷ οὔ τις ἐρήρισται κράτος Hes. Fr. 195.
  • • 2 Pass., ταχυτὰς ποδῶν ἐρίζεται there are contests in fleetness of foot, Pi. O. 1.95.

ἐρίζω, (ἔρις), dor. ἐρίσδω, fut. ἐρίσω, ep. auch ἐρίσσω, dor. ἐρίξω, perf. p. auch ἐρήρισται, Hes. fr. Clem.Al. strom. p. 602:
1) streiten, zanken, meist wie ἐριδαίνω vom Wettstreit, u. übh. von feindseliger Gesinnung, τινί ; Il. 1.6, ἀντιβίην τινί, offenbar mit Jem. streiten, 1.277 ; περί τινος, über Etwas, 12.423 ; ἀντία τινί, Pind. P. 4.285 ; τινί, N. 8.22 ; auch πρὸς θεόν, P. 2.88 ; τὸ γὰρ δίκαιον οὐκ ἔχει λόγον δυοῖν ἐρίζειν Soph. El. 459, das Gerechte darf nicht Streit erregen ; ἐρίζουσιν οἱ διάφοροί τε καὶ οἱ ἐχθροὶ ἀλλήλοις Plat. Prot. 337b, wo ein Unterschied zwischen ἐρίζειν u. ἀμφισβητεῖν gemacht wird ; περί τινος, Symp. 173e ; οὐκ ἐρίζειν, ἀλλὰ διαλέγεσθαι Rep. V.454a ; πρὸς θεούς III.395d ; πόλις πόλει Thuc. 5.79 ; Folgde : τινὶ γνώμῃ Lys. 3.42 ; πρός τινα περί τινος, Plut. Timol. 14.
2) bes. wettstreiten, wetteifern, τινί, mit Einem, Il. 6.131, Ἀφροδίτῃ κάλλος, mit der Aphrodite an Schönheit, in Betreff der Schönheit, 9.389 ; Od. 5.213 ; auch περὶ μύθων, περὶ τόξων, Il. 15.284, Od. 8.225 ; auch ποσί ; δρηστοσύνῃ, mit den Füßen, d.i. im Laufe mit Jem. wetteifern, Il. 13.325, Od. 15.321 ; auch c. inf., ἐρίζετον ἀλλήλοιϊν χερσὶ μαχέσσασθαι 18.38 ; vgl. Phalaec. Ath. X.440e ; absolut, Νέστωρ οἶος ἔριζε, Nestor allein wetteiferte, tat es gleich, nahm es auf, Il. 2.555 ; νόον γε μὲν οὔτις ἔριζε Hes. Sc. 5. – Auch in Prosa, τινί, Her. 4.152 ; ἐρίζοντες αἱροῦσι τὸ χωρίον, wetteifernd nehmen sie den Platz ein, Xen. An. 4.7.12 ; περί τινος, 1.2.8 u. Sp.; ἠρικέναι, Pol. 3.91.7 ; ἔριν πρός τινα, Theocr. 5.23, vgl. 136.
3) das med. in der Bdtg des act., wettkämpfen, ᾧ οὔτις τοι ἐρίζεται ἐνθάδε ἀνήρ Il. 5.172 ; Od. 4.80 ; ἐρίζετο βουλὰς Κρονίωνι, er wetteiferte an Klugheit mit dem Zeus, Hes. Th. 534 ; ἵνα ταχυτὰς ποδῶν ἐρίζεται Pind. Ol. 1.95 ; τινί, I. 3.47. Vgl. ἐριδαίνω.

ἐρίζω

[ἔρις.]

3 pl. pa. iterative ἐρίζεσκον Od. 8.225.

3 pl. aor. subj. ἐρίσωσι Od. 18.277.

3 sing. opt. ἐρίσειε Od. 23.126. ἐρίσσειε Il. 3.223: Od. 15.321, Od. 19.286.

3 pl. ἐρίσσειαν Il. 15.284.

Nom. dual mase. pple. ἐρίσαντε Il. 1.6.

Pl. ἐρίσαντες Il. 13.109.

3 sing. aor. subj. mid. ἐρίσσεται Od. 4.80.

• • 1

    To be at variance, quarrel, wrangle, dispute: διαστήτην ἐρίσαντε (having conceived offence) Il. 1.6, περὶ ἴσης Il. 12.423.

    With dat.: βασιλεῦσιν Il. 2.214, 247, κείνῳ ἐρίσαντες Il. 13.109.

  • 2

    To challenge.

    With dat. and infin.: ἀλλήλοιϊν μαχέσσασθαι Od. 18.38.

  • 3

    To engage in rivalry or competition: περὶ μύθων Il. 15.284.

    To rival, compete with, vie with, a person: Νέστωρ οἶος ἔριζεν Il. 2.555. Cf. Od. 19.286.

    With dat.: βασιλῆϊ Il. 1.277. Cf. Il. 3.223, Il. 6.131, Il. 23.404: Od. 4.78, Od. 8.223, 225, 371, Od. 18.277, Od. 23.126.

    To match oneself with, stand up to in fight.

    With dat.: κρονίωνος παισίν Il. 21.185.

    With dat. of that in which one vies with a person: ποσίν Il. 13.325.

    With double dat.: δρηστοσύνῃ οὐκ ἄν μοι ἐρίσσειεν ἄλλος Od. 15.321.

    So in mid. Il. 5.172: Od. 4.80.

    With dat. and acc.: εἰ Ἀφροδίτῃ κάλλος ἐρίζοι (in . . .) Il. 9.389. Cf. Od. 5.213.

ἐρίζω (ἐρίζει, -οντι; -ίζειν: fut. ἐρίξω: aor. ἔριξε, ἔρῐσαν: med. ἐρίζεται; -όμενοι, -όμεναι.)

• 1struggle, contest abs., ἐν δρόμοις Πέλοπος ἵνα ταχυτὰς ποδῶν ἐρίζεται ἀκμαί τʼ ἰσχύος θρασύπονοι O. 1.95 καὶ σθένει γυίων ἐρίζοντι θρασεῖ N. 5.39 καὶ γὰρ ἐριζόμεναι νᾶες ἐν πόντῳ καὶ ὑφʼ ἅρμασιν ἵπποι I. 5.4 Ζεὺς ὅτʼ ἀμφὶ Θέτιος ἀγλαός τʼ ἔρισαν Ποσειδὰν γάμῳ (Benedictus: ἔρισας cod.) I. 8.27 c. acc. cogn., ὅσσα τʼ ἔριξε λευκωλένῳ ἄκναμπτον Ἥρᾳ μένος ἀντερείδων Pae. 6.87 οὐ ψεῦδος ἐρίξω ?strive in falsehood fr. 11. c. dat., ἅπτεται δʼ ἐσλῶν ἀεί, χειρόνεσσι δʼ οὐκ ἐρίζει (sc. φθόνος) N. 8.22 Πανελλάνεσσι δʼ ἐρίζομενοι δαπάνᾳ χαῖρον ἵππων I. 4.29 c. πρός, ἀντία, against, οὐκ ἐρίζων ἀντία τοῖς ἀγαθοῖς P. 4.285 χρὴ δὲ πρὸς θεὸν οὐκ ἐρίζειν P. 2.88

ἐρίζω , ipf. iter. ἐρίζεσκον, aor. subj. ἐρίσωσιν, opt. ἐρίσειε, -αν, mid. aor. subj. ἐρίσσεται: = ἐριδαίνω, Od. 8.225, Il. 5.172.

ἐρίζω ἔρις

• • Ito strive, wrangle, quarrel, τινί with one, Hom., Attic; πρός τινα Hdt., Plat.
  • • 2to rival, vie with, be a match for, τινί Hom.:—c. acc. rei, to contend with one in a thing, Hom.;—also, c. dat. rei, Od., Attic
    • 3absol. to engage in a contest, keep the contest up, Il.
  • IIHom. sometimes uses the Mid., like the Act.