ἱλαρός
ἱλαρός, cheerful, gay, merry, joyous
Could not find ἱλαρωτέρα in Logeion dictionaries.
ἱλαρωτέρα feminine nominative dual comparative, feminine vocative dual comparative, feminine accusative dual comparative, feminine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of ἱλαρός
ἱλᾰρός [ῐ], ά, όν, (ἵλαος)
- cheerful, merry, φέγγος Ar. Ra. 456 (lyr.); ἱλαροὶ ἀντὶ σκυθρωπῶν X. Mem. 2.7.12; ἱλαρὸς ἴσθι Thphr. Char. 17.9, ἱλαρὸν βλέψαι AP 12.159 (Mel.), cf. Phld. Mus. p.85 K., Philostr. Im. 1.16; ἱ. δότης 2 Ep.Cor. 9.7, cf. LXX Pr. 22.8: in later Greek, = ἵλεως, gracious, PMag.Leid.W. 14.12, etc.: τὸ ἱ.,= ἱλαρότης, Plu. Sull. 34, Heraclid.Pont. ap. Ath. 14.624d; -ωτέρα ἀγγελία more cheerful news, Jahresh. 23 Beibl. 283 (Ephesus). Adv. -ρῶς X. Ap. 33, LXX Jb. 22.26, Phld. Mus. l.c., Plu. Ages. 2.
- II of blood, quick-pulsing, Philostr. Gym. 48 (Comp.).
- III of imitation gold, bright, PLeid.X. 17 (iii/ iv A.D.). Adv. ἱλαρῶς (leg. ἱλαρῷ) ib. 87.
ἱλαρός, ά, όν [ῐᾰ] gai, joyeux, enjoué en parl. de pers. Xén. Mem. 2, 7, 12 ; ἱλαρὸν βλέπειν, Anth. 12, 159 ; Philstr. 788, avoir l’air joyeux ; en parl. de choses (lumière, chant) Ar. Ran. 455 ; Ath. 697d; Luc. Cal. 24, etc. ; τὸ ἱλ. Plut. Syll. 34 ; Ath. 624d, gaîté, enjouement ||
Cp. -ώτερος, Suid.
Étym. ἱλάσκομαι, cf. ἵλαος.
ἱλαρός, (vgl. ἵλαος), heiter, fröhlich ; φέγγος, frohe Tageshelle, Ar. Ran. 455 ; Antiphan. Ath. VI.238b ; ἀντὶ σκυθρωπῶν ἱλαραὶ ἦσαν Xen. Mem. 2.7.12 ; διάλεκτος Dion.Hal. vi Dem. 8 ; ᾄσματα Ath. XV.697d ; oft in der Anth., ἱλαροῖς ἐλέγοισι δωρεῖσθαί τινα Apollds. 8 (X.19); ἱλαρὸν βλέπειν Mel. 44 (XII.159).
• Adv., ἱλαρῶς καὶ ῥᾳδίως φέρειν Plut. Ages. 2 ; ψυχὴν τέρψας Ep.adesp. 699 (APP 184).
• Adv., ἱλαρῶς καὶ ῥᾳδίως φέρειν Plut. Ages. 2 ; ψυχὴν τέρψας Ep.adesp. 699 (APP 184).
ἱλαρός
ἱλᾰρός (ῐ), ή, όν
ἵλαος
- cheerful, gay, merry, joyous, Lat. hilaris, Ar., Xen.:— τὸ ἱλαρόν ἱλαρότης, Plut. adv. -ρῶς, Xen.