ἱλαρός
ἱλαρός, cheerful, gay, merry, joyous
Could not find ἱλαρὸν in Logeion dictionaries.
ἱλαρὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἱλαρός
ἱλᾰρός [ῐ], ά, όν, (ἵλαος)
- cheerful, merry, φέγγος Ar. Ra. 456 (lyr.); ἱλαροὶ ἀντὶ σκυθρωπῶν X. Mem. 2.7.12; ἱλαρὸς ἴσθι Thphr. Char. 17.9, ἱλαρὸν βλέψαι AP 12.159 (Mel.), cf. Phld. Mus. p.85 K., Philostr. Im. 1.16; ἱ. δότης 2 Ep.Cor. 9.7, cf. LXX Pr. 22.8: in later Greek, = ἵλεως, gracious, PMag.Leid.W. 14.12, etc.: τὸ ἱ.,= ἱλαρότης, Plu. Sull. 34, Heraclid.Pont. ap. Ath. 14.624d; -ωτέρα ἀγγελία more cheerful news, Jahresh. 23 Beibl. 283 (Ephesus). Adv. -ρῶς X. Ap. 33, LXX Jb. 22.26, Phld. Mus. l.c., Plu. Ages. 2.
- II of blood, quick-pulsing, Philostr. Gym. 48 (Comp.).
- III of imitation gold, bright, PLeid.X. 17 (iii/ iv A.D.). Adv. ἱλαρῶς (leg. ἱλαρῷ) ib. 87.
ἱλαρός, ά, όν [ῐᾰ] gai, joyeux, enjoué en parl. de pers. Xén. Mem. 2, 7, 12 ; ἱλαρὸν βλέπειν, Anth. 12, 159 ; Philstr. 788, avoir l’air joyeux ; en parl. de choses (lumière, chant) Ar. Ran. 455 ; Ath. 697d; Luc. Cal. 24, etc. ; τὸ ἱλ. Plut. Syll. 34 ; Ath. 624d, gaîté, enjouement ||
Cp. -ώτερος, Suid.
Étym. ἱλάσκομαι, cf. ἵλαος.
ἱλαρός, (vgl. ἵλαος), heiter, fröhlich ; φέγγος, frohe Tageshelle, Ar. Ran. 455 ; Antiphan. Ath. VI.238b ; ἀντὶ σκυθρωπῶν ἱλαραὶ ἦσαν Xen. Mem. 2.7.12 ; διάλεκτος Dion.Hal. vi Dem. 8 ; ᾄσματα Ath. XV.697d ; oft in der Anth., ἱλαροῖς ἐλέγοισι δωρεῖσθαί τινα Apollds. 8 (X.19); ἱλαρὸν βλέπειν Mel. 44 (XII.159).
• Adv., ἱλαρῶς καὶ ῥᾳδίως φέρειν Plut. Ages. 2 ; ψυχὴν τέρψας Ep.adesp. 699 (APP 184).
• Adv., ἱλαρῶς καὶ ῥᾳδίως φέρειν Plut. Ages. 2 ; ψυχὴν τέρψας Ep.adesp. 699 (APP 184).
ἱλαρός
ἱλᾰρός (ῐ), ή, όν
ἵλαος
- cheerful, gay, merry, joyous, Lat. hilaris, Ar., Xen.:— τὸ ἱλαρόν ἱλαρότης, Plut. adv. -ρῶς, Xen.