ὀρέγω

ὀρέγω, Od. 17.366, E. Ph. 1710 (lyr.), etc.; Ion. and later Prose, Hdt. 2.2, Arist. HA 497b27, etc.: impf. ὤρεγον Pi. P. 4.240, App. BC 4.126: fut. ὀρέξω Il. 13.327, E. Med. 902: aor. ὤρεξα Il. 23.406, Trag. (S. OC 846, etc.), and sts. in Prose, Pl. Phd. 117b, X. An. 7.3.29:—Med. and Pass., Il. 24.506, Th. 2.65, etc.: fut. ὀρέξομαι E. Hel. 353, Pl. R. 486a (ἐπ-): aor. ὠρεξάμην Il. 23.99, E. HF 16, etc.: rare in Prose, X. Mem. 1.2.15; also ὠρέχθην ib. 16, Ages. 1.4, Smp. 8.35, Hp. Ep. 17, Epicur. Sent. 7, Fr. 187, as well as in E. (Hel. 1238) (not in Hom.): pf. ὤρεγμαι Hp. Oss. 18; redupl. 3 pl. ὀρωρέχαται, plpf. -έχατο, Il. 16.834, 11.26.—Cf. ὀρέγνυμι, ὀριγνάομαι:—

• reach, stretch, stretch out, χεῖρʼ ὀρέγων Od. 17.366; εἰς οὐρανόν Il. 15.371, Od. 9.527; χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας, in entreaty, 12.257, cf. Plu. Cam. 36; μοι . . λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας Il. 24.743; πρός τινα Pi. P. 4.240, cf. S. OC 846, etc.; Ὅμηρον . ., ἐφʼ ὃν πᾶσαι χεῖρʼ ὀρέγουσι πόλεις, to claim him, APl. 16.294.
• • • 2 reach out, hold out, hand, give, κοτύλην καὶ πύρνον Od. 15.312; δέπας Il. 24.102; ὁπποτέροισι πατὴρ Ζεὺς κῦδος ὀρέξῃ 5.33, cf. 17.453, Hes. Th. 433; ἠέ τῳ εὖχος ὀρέξομεν, ἦέ τις ἡμῖν Il. 12.328, cf. S. Ph. 1203 (lyr.); ὀ. πλοῦτόν τινι Pi. P. 3.110; τέλος ἔμπεδον Id. N. 7.58; ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει Pl. Phd. 117b; later βοήθειαν ὀρέξαι τοῖς ἀδικουμένοις extend help, POxy. 902.11 (v A.D.).
  • II Med. and Pass.,
  • • 1 abs., stretch oneself out, stretch forth oneʼs hand, Od. 21.53; ἀνδρὸς . . ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι Il. 24.506 (but χεῖρας ὀρεξαμένου having lent a helping hand, Epigr.Gr. 448.4 (Syria)); ὀρεξαμένη ἀπὸ δίφρου Hes. Sc. 456; ὠρέξατο χερσὶ φίλῃσι, χειρὶ σκαιῇ, Il. 23.99, Hes. Th. 178; ἔγχει ὀρεξάσθω let him lunge with the spear (from the chariot), Il. 4.307; πρόσθεν Ἄρης ὠρέξαθʼ ὑπὲρ ζυγὸν . . ἔγχεϊ χαλκείῳ 5.851; ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν, of horses, they galloped to the fight, 16.834; ὀρέξατʼ ἰών he stretched himself as he went, i.e. made a stride, 13.20; ὀρωρέχατο προτὶ δειρήν were stretched out towards the neck, 11.26; of fish, rise at the bait, καί τις τῶν τραφερῶν ὠρέξατο Theoc. 21.44; for A. Ag. 1111, v. ὄρεγμα I.1.
    • 2 c. gen., reach at or to a thing, grasp at, οὗ παιδὸς ὀρέξατο he reached out to his child, Il. 6.466, cf. Od. 11.392; in a hostile sense, aim at, assail, hit, τοῦ δʼ ἀντίθεος Θρασυμήδης ἔφθη ὀρεξάμενος . . ὦμον hit him first on the shoulder, Il. 16.322; ib. 314, a gen. pers. must be supplied, ἔφθη ὀρεξάμενος πρυμνὸν σκέλος; so in 23.805 ὁππότερός κε φθῇσιν ὀρεξάμενος χρόα καλόν; δηΐων ὀρέγοιτʼ ἐγγύθεν ἱστάμενος Tyrt. 12.12; also of a suppliant, τί χρῆμα θηρῶσʼ ἱκέτις ὠρέχθης ἐμοῦ; E. Hel. 1238.
    • • b metaph., reach after, grasp at, yearn for, γάμων Id. Ion 842; τῶν μεγίστων Id. Fr. 240; ἀπεόντων Democr. 202; ζωῆς Id. 205: freq. in Att. Prose, Antipho 2.2.12, Th. 3.42, Pl. R. 439b, 485d, etc.; ὀ. τοῦ πρῶτος ἕκαστος γίγνεσθαι Th. 2.65: so c. inf., πόλιν ὠρέξατʼ οἰκεῖν E. HF 16; ὀ. τοιοῦτος γενέσθαι Pl. Prt. 326a; οὐδέποτε ὠρέχθην τοῖς πολλοῖς ἀρέσκειν Epicur. Fr. 187: also, abs., yearn, desire, πάσῃσιν ὀρέξαιτο πραπίδεσσιν Emp. 129.4; θυμὸς ὀρέξατο γηθοσύνῃσιν A.R. 2.878; ὀρεγόμεθα κατὰ τὴν βούλευσιν Arist. EN 1113a12; cf. ὀρεκτός, ὄρεξις.
    • 3 c. acc., σῖτόν τʼ ὄρεξαι take food, E. Or. 303 (v.l. σίτων); αἰώρημα διὰ δέρης ὀρέξομαι I will put the noose on my neck, Id. Hel. 353 (lyr.).

ὀρέγω, recken, strecken, ausstrecken ; χεῖρʼ ὀρέγων εἰς οὐρανόν, Il. 15.371, öfter ; πάντοσε χεῖρʼ ὀρέγων, Od. 17.366, von dem Bettler, der die Gabe heischend die Hand ausstreckt ; χεῖρας ἐμοὶ ὀρέγοντας, nach mir, 12.257 ; πρὸς ἄνδρα χεῖρας ὤρεγον, Pind. P. 4.240 ; ὄρεξον χεῖρας, Soph. O.C. 850, vgl. 1132 ; öfter Eur. – Daher hinreichen, darreichen ; οὐ γάρ μοι θνῄσκων λεχέων ἐκ χεῖρας ὄρεξας, Il. 24.743 ; κῦδός τινι, 17.453 u. öfter ; οἷσιν Ἀθήνη νῦν ὤρεξε τάχος, 23.406 ; τῳ εὖχος ὀρέξομεν, 12.328 ; αἴ κέν τις κοτύλην καὶ πύρνον ὀρέξῃ, Od. 15.312 ; τίνι τοῦτο μοῖρα τέλος ὤρεξε, Pind. N. 7.58 ; πλοῦτον, P. 3.110, u. so gewöhnlich von dem, was die Gottheit verleiht ; ἕν γέ μοι εὖχος ὀρέξατε, Soph. Phil. 1188 ; σῖτον ὀρέξαι, Eur. Or. 303 ; ὤρεξε τὴν κύλικα τῷ Σωκράτει, Plat. Phaed. 117b ; Folgde, wie Luc. D.D. 5.4.
Med. sich ausstrecken, seine Hand ausstrecken ; ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι, Il. 24.506 ; ἔνθεν ὀρεξαμένη ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον, Od. 21.53 ; ὠρέξατο χερσί, mit den Händen sich wornach strecken, hinlangen, Il. 23.99, öfter ; Hes. Th. 178 ; ὀρέξάσθαι ἀπὸ δίφρου, vom Wagen herab langen, reichen, Sc. 456 ; ἔγχεϊ, sich mit dem Speer ausstrecken, d.i. mit gestreckter Lanze auf den Feind zielen, Il. 5.851 (vgl. ὀρέξατο δʼ αἶψʼ ὀλοοῖο Πηλεὺς αἰγανέην Ap.Rh. 2.828); ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν, sie strecken sich mit den Füßen, schreiten aus um zu kämpfen, 16.834 ; ὀρέξατʼ ἰών, er reckte sich aus im Gehen, schritt weit aus, 13.20 ; ὀρωρέχατο ποτὶ δειρήν, sie streckten sich nach dem Halse zu vorwärts, 11.26 ; – τινός, sich wornach strecken, wornach langen, οὗ παιδὸς ὀρέξατο, er langte nach seinem Kinde, Il. 6.466 ; nach Einem langen, um ihn zu verwunden, nach ihm trachten, 16.332 ; auch c. accus., das, wornach man trachtet, erlangen, treffen, bes. mit Waffen, 16.314, 23.805 ; δούρατος ὠρέξαντο, sie langten nach dem Speere, Ap.Rh. 2.1112 ; – ausstrecken, προτείνει δὲ χεῖρʼ ἐκ χειρὸς ὀρεγομένα, Aesch. Ag. 1082 ; ἱκέτις ὠρέχθης ἐμοῦ, Eur. Hel. 1254 ; ὀρεχθῆναι γάμων, darnach verlangen, streben, Ion 842, wie Or. 328. – In Prosa, verlangen ; c. inf., ὅτι ὀρέγεται πάντα ταῦτʼ εἶναι οἷον τὸ ἴσον, Plat. Phaed. 75a ; ὅταν ὀρέγηται τοιοῦτος γενέσθαι, Prot. 326a ; Sp., wie ὀρέγεσθαι τούτων τυχεῖν Luc. D.D. 20.4 ; gew. c. gen., τούτου ὀρέγεται καὶ ἐπὶ τοῦτο ὁρμᾷ, Plat. Rep. IV.439b ; πάσης ἀληθείας, VI.485d, öfter ; δόξης, Isocr. 1.2 ; ἔργων ὀρεχθῆναι, 1.46 ; ἐπιτηδευμάτων, dem ἀπέχεσθαι entgegengesetzt, 2.2, wie Xen. Cyr. 5.3.48 ; Sp., καινῶν ὠρέχθη πραγμάτων, Luc. bis accus. 29 ; μειζόνων ἐλπίδων, Pol. 1.8.5 ; τῶν πραγμάτων, nach der Herrschaft streben, 5.104.7 ; auch τῆς γῆς, nach dem Lande zu fahren, 16.5.8.
Bei Ap.Rh. 2.878, θυμὸς ὀρέξατο γηθοσύνῃσι, wird es gleich ὀρεχθέω erklärt.

ὀρέγω

Pres. pple. (fr. ὀρέγνυμι) ὀρεγνύς Il. 1.351, Il. 22.37.

Fut. ὀρέξω Il. 17.453.

1 pl. ὀρέξομεν Il. 12.328, Il. 13.327.

Infin. ὀρέξειν Il. 15.602.

2 sing. aor. ὄρεξας Il. 24.743.

3 sing. ὤρεξε Il. 23.406, Il. 24.102.

2 sing. subj. ὀρέξῃς Il. 22.57.

3 sing. ὀρέξῃ Il. 5.33, 225, 260, Il. 22.130 : Od. 15.312.

3 pl. opt. ὀρέξειαν Od. 17.407.

Infin. ὀρέξαι Il. 11.79, Il. 12.174, Il. 15.596 : Od. 4.275.

Mid. 3 sing. aor. ὠρέξατο Il. 5.851, Il. 23.99. ὀρέξατο Il. 6.466, Il. 13.20, 190.

3 sing. imp. ὀρεξάσθω Il. 4.307.

Pple. ὀρεξάμενος Il. 16.314, 322, Il. 23.805.

Fem. ὀρεξαμένη Od. 21.53.

Infin. ὀρέξασθαι Od. 11.392.

3 pl. pf. ὀρωρέχαται Il. 16.834. 3 pl. plupf. ὀρωρέχατο Il. 11.26.

(ἐπ-)

• • 1

    To hold or stretch out (a hand or the hands) : χεῖρας ὀρεγνύς Il. 1.351, Il. 22.37. Cf. Il. 15.371, Il. 24.743 : Od. 9.527, Od. 12.257, Od. 17.366.

    So in mid. : ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ποτὶ στόμα χεῖρʼ ὀρέγεσθαι Il. 24.506 (but χείρʼ (i.e. χειρί) may be read, bringing the passage under 3a. Cf. Il. 23.99 there cited).

  • 2

    To hold out, offer for acceptance, bestow, give : Θέτις ὤρεξε [δέπας] πιοῦσα (i.e. held it out to return it) Il. 24.102 : αἴ κέν τις κοτύλην καὶ πύρνον ὀρέξῃ Od. 15.312. Cf. Od. 17.407.

    With immaterial object, to yield, grant, bestow, give : κῦδος Il. 5.33, εὖχος Il. 12.328, τάχος Il. 23.406, etc. : κῦδος Od. 4.275.

  • 3

    In mid.

  • • a

      To stretch out one’s limbs, make a stretch, stretch, reach : τρὶς ὀρέξατʼ ἰών (made three strides) Il. 13.20 : ὀρέξασθαι μενεαινων (to reach out a hand to me) Od. 11.392. Cf. Od. 21.53.

      So κυάνεοι δράκοντες ὀρωρέχατο (were astretch, i.e. were represented with heads outstretched) Il. 11.26.

      With genit. of that towards which one reaches out : οὗ παιδὸς ὀρέξατο Il. 6.466.

      With dat. of the part employed : ὠρέξατο χερσίν Il. 23.99.

      So ἵπποι ποσσὶν ὀρωρέχαται (are astretch, are in their full stride) Il. 16.834.

    • b

      To make a lunge or thrust.

      With dat. of the weapon : ὠρέξατʼ ἔγχεϊ Il. 5.851. Cf. Il. 4.307.

      With this dat. and genit. of the person attacked : ὀρέξατο δουρὶ Ἕκτορος Il. 13.190.

      With acc. of part reached : ἔφθη ὀρεξάμενος σκέλος (ὦμον) (app. a construction ad sensum, got his blow in first and struck . . .) Il. 16.314, 322. Cf. Il. 23.805.

ὀρέγω

• 1stretch out πρὸς δʼ ἑταῖροι καρτερὸν ἄνδρα φίλας ὤρεγον χεῖρας P. 4.240 οὐκ ἔχω εἰπεῖν τίνι τοῦτο Μοῖρα τέλος ἔμπεδον ὤρεξε N. 7.58 met., offer, εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι P. 3.110

ὀρέγω

• • Ito reach, stretch, stretch out, Lat. porrigo, χεῖρʼ ὀρέγων Od.; esp. in entreaty, Od.
  • • 2to reach out, hold out, hand, give, Hom., Hes., etc.
  • IIMid. and Pass.,
  • • 1absol. to stretch oneself out, stretch forth oneʼs hand, Hom.; ὀρέξασθαι ἀπὸ δίφρου to reach or lean over the chariot, Hes.; ἔγχει ὀρεξάσθω let him lunge with the spear (from the chariot, instead of dismounting), Il.; ποσσὶν ὀρωρέχαται πολεμίζειν, of horses, they stretched themselves, galloped, to the fight, Il.; ὀρέξατʼ ἰών he stretched himself as he went, i. e. went at full stride, Il.; ὀρωρέχατο προτὶ δειρήν stretched themselves with the neck (like Virgilʼs irasci in cornua, in clipeum assurgere), Il.:—of fish, to rise at the bait, Theocr.
    • 2c. gen. to reach at or to a thing, grasp at, οὗ παιδὸς ὀρέξατο he reached out to his child, Il.; also in a hostile sense, τοῦ Θρασυμήδης ἔφθη ὀρεξάμενος ὦμον hit him first on the shoulder, Il.; so, ἔφθη ὀρεξάμενος σκέλος (sc. αὐτοῦ) Il.
• Bmetaph. to reach after, grasp at, yearn for a thing, c. gen., Eur., Thuc., etc.:—c. inf., πόλιν ὠρέξατʼ οἰκεῖν Eur.
• • • 3c. acc. to help oneself to, σῖτον Eur.