ὀρεινόμος
ὀρεινόμος, mountain-ranging
ὀρει-νόμος, ον, (νέμω B)
- feeding on the hills, δέλφακες Anaxil. 12 (codd. Ath., but ὀρειονόμους is prob. cj.); αἴξ Thphr. HP 9.18.3; mountam-ranging, Κενταύρων γέννα E. HF 364 (lyr.); ὀ. πλάνη a roaming oʼer the hills, AP 6.107 (Phil.).
ὀρει·νόμος, ος, ον :
1 qui habite les montagnes, Eur. H.f. 364 ||
2 qui paît sur les montagnes, fig. Anth. 6, 107.
Étym. ὄρος, νέμω.
ὀρεινόμος, auf den Bergen weidend, wohnend ; Κενταύρων γέννα, Eur. Herc.Fur. 364 ; Anaxil. bei Ath. IX.374e ; πλάνη, Philp. 8 (VI.107), das Durchirren der Berge.
ὀρεινόμος
ὀρει-νόμος, ον,
νέμω B
- mountain-ranging, Eur.