ὀστρακισμός
ὀστρακισμός, ostracism
Could not find ὀστρακισμόν in Logeion dictionaries.
ὀστρακισμόν masculine accusative singular of ὀστρακισμός
ὀστρᾰκ-ισμός, ὁ,
- ostracism, Arist. Ath. 22.3, Pol. 1284a17, al.
ὀστρακισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] bannissement par l’ostracisme, Arstt. Pol. 3, 13, etc.
Étym. ὀστρακίζω.
ὀστρακισμός, ὁ, das Scherbengericht u. die Verurteilung, Verbannung durch dasselbe, Arist. Pol. 3.13 u. Sp.
ὀστρακισμός
ὀστρᾰκισμός, οῦ, ὁ,
- ostracism, v. ὀστρακίζω.