ὑπερθρῴσκω

ὑπερθρῴσκω, fut. -θοροῦμαι, Ep. -θορέομαι: aor. -έθορον, Ep. ὑπέρθορον; inf. -θορεῖν Hdt. 6.134, Ep. -θορέειν Il. 12.53 (v. l. in Hdt. l.c.): —

• overleap, leap or spring over, c. acc., τάφρον ὑπερθορέονται Il. 8.179; ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς 9.476, cf. 12.53; so ὑπερθ. τοὺς ἀνθρώπους, τὸ ἕρκος, Hdt. 2.66, 6.134; πεδίον Ἀσωποῦ A. Ag. 297; πύργον ib. 827; βᾶριν οὐχ ὑπερθορεῖ will not escape from it, Id. Supp. 873 (lyr.): also ὑπὲρ ἕρκος ὑ. Sol. 4.29: c. gen., πόλεως ὑ. E. Hec. 823.

ὑπερθρῴσκω, (θρῴσκω), überspringen, darüber wegspringen ; ἵπποι δὲ ῥέα τάφρον ὑπερθορέονται, fut., Il. 8.179 ; ὑπέρθορον ἑρκίον αὐλῆς 9.476 ; οὔτʼ ἄρʼ ὑπερθορέειν σχεδόν 12.53, u. öfter ; τὸ ἕρκος ὑπερθορέειν, οὐ δυνάμενον τὰς θύρας ἀνοῖξαι, ὑπερθορόντα δέ Her. 6.134 ; τοὺς ἀνθρώπους 2.66 ; ὑπερθοροῦσα πεδίον Aesch. Ag. 288 ; ὑπερθορὼν πύργον λέων, 801 ; κάπνον πόλεως τόνδʼ ὑπερθρώσκονθʼ ὁρῶ Eur. Hec. 823 ; ὑπὲρ ἕρκος Solon bei Dem. 19.255.

†ὑπερθρῴσκω

[ὑπερ- 3.]

3 pl. fut. in mid. form ὑπερθορέονται Il. 8.179.

Aor. ὑπέρθορον Il. 9.476.

3 pl. ὑπέρθορον Il. 16.380.

Infin. ὑπερθορέειν Il. 12.53.

To leap or spring over.

With acc.: τάφρον Il. 8.179, Il. 16.380. Cf. Il. 9.476.

Absol. Il. 12.53.

ὑπερθρῴσκω , fut. ὑπερθορέονται, aor. 2 ὑπέρθορον, inf. -έειν: spring over. (Il.)

ὑπερθρῴσκω fut. -θοροῦμαι Epic -θορέομαι aor2 -έθορον Epic ὑπέρ-θορον inf. -θορεῖν Ionic -θορέειν

• to overleap, leap or spring over, c. acc., Il., etc.;—also c. gen., Eur.