ὠμόφρων
ὠμόφρων, savage-minded, savage
Could not find ὠμόφρονος in Logeion dictionaries.
ὠμόφρονος masculine genitive singular, feminine genitive singular of ὠμόφρων
ὠμό-φρων, ονος, ὁ, ἡ, (φρήν)
- savage-minded, λύκος A. Ch. 421 (lyr.); of persons, S. Aj. 930 (lyr.), Tr. 975 (anap.), Ph. 194 (anap.), E. El. 27, LXX 4 Ma. 9.15, etc.: metaph., ὠ. σίδαρος A. Th. 730 (lyr.). Adv. ὠμοφρόνως Id. Pers. 911 (anap.), cj. in J. Vit. 35.
ὠμό·φρων, gén. ονος (ὁ, ἡ) au cœur dur, cruel, inhumain, en parl. de pers. Soph. Aj. 931, Tr. 975, Ph. 194 ; Eur. El. 27, etc. ; en parl. d’animaux, Eschl. Ch. 421 ; fig. en parl. du fer, Eschl. Sept. 730.
Étym. ὠμός, φρήν.
ὠμόφρων, ονος, rohes, hartes Sinnes, grausam ; Aesch. σίδαρος Spt. 712, λύκος Ch. 415 ; Soph. Phil. 194, Aj. 912 ; Eur. Phoen. 662, El. 1260 ; sp.D., κένταυρος Lycophr. 1203.
ὠμόφρων
ὠμό-φρων, ονος, ὁ, ἡ,
φρήν
- savage-minded, savage, Trag. adv. ὠμοφρόνως, Aesch.