ὠμός
ὠμός, raw, crude
- raw, crude (cf. Arist. Mete. 380b5):
- I prop. of flesh, raw, uncooked, Il. 22.347, al.; opp. ὀπταλέος, Od. 12.396; ὠμὸν καταφαγεῖν τινα or ὠμοῦ ἐσθίειν τινός to eat one raw, prov. of savage cruelty, X. An. 4.8.14, HG 3.3.6; so ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Il. 4.35, cf. Od. 18.87, etc.
- 2 of eggs, Thphr. Vert. 2; of vegetables, μύκητας ὠμοὺς . . φαγεῖν Antiph. 188; κριθαί Luc. Asin. 17; cf. ὠμήλυσις.
- 3 of water, crude, opp. ἄπεφθος, Alex. 198; also of milk, Arist. Mete. 380b8.
- 4 of fruit, uncooked by the sun, unripe, opp. πέπων, Ar. Eq. 260 (troch.), cf. X. Oec. 19.19 (Comp.), Arist. Mete. 380b7.
- 5 of pitch, opp. ἑφθή, Gp. 6.5.5, cf. Plb. 5.89.6; of pottery, unbaked, χύτραι Dsc. 1.68, Gp. 10.21.1; κέραμος ὠμός Arist. Mete. 380b8, cf. GA 743a9: even of soil which needs to be exposed to the sun, ὡς ἡ ὠμὴ αὐτῆς ὀπτῷτο X. Oec. 16.15.
- 6 of food, undigested, Anon.Lond. 25.7, al., Plu. Sanit. 2.131c, 133d; of a person, suffering from indigestion, Philostr. Gym. 54; also οὖρα, ὑποχωρήσεις, κατάρροι, Arist. Mete. 380b5.
- II metaph., savage, fierce, cruel, [δεσπόται] ὠμοί τε δούλοις A. Ag. 1045; ὠ. φρόνημα Id. Th. 536; ὠμῇ ξὺν ὀργῇ Id. Supp. 187; δαίμων S. OT 828; τὰ . . Ἀγαμέμνονος κλύεις ὠμὰ καὶ πάντολμʼ E. IA 913 (troch.); ὠμὸς ἔς τινα Id. Hipp. 1264; and so in Prose, ὠμὸν τὸ βούλευμα . . ἐγνῶσθαι Th. 3.36; οὕτως ὠμὴ <ἡ> στάσις προὐχώρησε ib. 82; θηρευταὶ ὠμοὶ καὶ ἄνομοι Pl. Lg. 823e; ὠμὴ ψυχή ib. 718d; χαλεπὸς καὶ ὠ. X. An. 2.6.12; τὸν οὕτως ὠμόν, τὸν οὕτως ἀγνώμονα D. 21.97; ὠμοὶ χρόνοι hard times, IG 3.1372 (metr.). Adv., ὠμῶς καὶ ἀπαραιτήτως Th. 3.[84], cf. X. Vect. 5.6; ὠ. καὶ σχετλίως ἔχειν Isoc. 19.31; ὠ. καὶ πικρῶς D. 29.2; ὠ. ἀποκτείνειν Lys. 13.63 codd. ὁμοίως Lipsius): Sup., ὠμότατα διακεῖσθαι πρός τινα Isoc. 9.49.
- 2 harsh, rough, cruel, νόμοι S. Aj. 548; δηλοῖ τὸ γέννημʼ ὠμὸν ἐξ ὠμοῦ πατρός Id. Ant. 471; πῶς ἂν ὠμότερος συκοφάντης γένοιτʼ; a more coarse, more unmitigated sycophant, D. 18.212. Adv. ὠμῶς rudely, coarsely, παρελθεῖν ὠ. καὶ ἀναιδῶς ib. 285.
- 3 (from Ι.4) ὠμὸν γῆρας an unripe, premature old age, Od. 15.357, Hes. Op. 705 (but ὠμότατον καὶ ἀγριώτατον γῆρας in signf. II.1, Plu. Mar. 2), cf. ὠμογέρων: ὠμὸς τόκος an untimely birth, Philostr. VS 2.1.8. (Cf. Skt. āmás ‘raw, uncooked’.)
1. rauw, niet gekookt.
2. rauw, onrijp; overdr. vroegtijdig:
3. woest, wreed, hard:
• adv., ὠμῶς καὶ ἀπαραιτήτως Thuc. 3.84, καὶ πικρῶς Dem. 29.2, καὶ ἀναιδῶς 18.285.
- 1
Uncooked, raw : ὠμὰ κρέα ἔδμεναι Il. 22.347 : κρέʼ ὀπταλέα τε καὶ ὠμά Od. 12.396.
So εἰ ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Il. 4.35.
Fig. : ἐν ὠμῷ γήραϊ θῆκεν (premature) Od. 15.357.
- 2
Raw, with the skin stripped off, excoriated, bloody : ὅς κε μήδεʼ ἐξερύσας δώῃ κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι Od. 18.87. Cf. Od. 22.476.
In neut. pl. as adv. (though in sense qualifying rather the object than the vb.) : Ἕκτορα δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι Il. 23.21.
- 1
1
μέλαν· ... καὶ ὠμῆς χυλὸς ἀρτεμισίας καὶ ἀειζώου καὶ καλπάσου
tinta: jugo de artemisa cruda, siempreviva y lino
ἐπίθυμα· ... ζμύρνα ὠμὴ καὶ ὀπτὴ ἀρτεμισία
ofrenda: mirra cruda y artemisa cocida
2
2.a
ἅψον λύχνους ἑπτὰ ἐπάνω πλίνθ[ων ζʹ ὠ]μῶν
enciende siete lámparas sobre siete ladrillos sin cocer
κάθισον αὐτὸν εἰς πλίνθους ὠμάς
siéntalo sobre ladrillos sin cocer
λα]βὼν [πλινθ]ίον ὠμὸν χαλκῷ γραφείῳ χάραξον ὄν[ον] τρέχοντα
toma un pequeño ladrillo sin cocer y graba con un estilo de bronce un asno corriendo
κοιμῶ δὲ ἐπὶ θρυΐνη<ς> ψιάθου ἔχων πρὸ<ς> κεφαλῆς σου πλίνθον ὠμήν
acuéstate sobre una estera de juncos con un ladrillo sin cocer junto a tu cabeza
πλίνθους ὠμὰς δύο λαβὼν ποίησον κέρατα δʹ
toma dos ladrillos sin cocer y haz con ellos cuatro formas de cuerno
2.b
βωμὸν ὠμὸν στησάμενος ἐγγὺς τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ λύχνου, ἵνα ἐπιθύσῃς τῷ θεῷ
levanta un altar
2.c
εἰς <ὄ>στρακον ὠμὸν χαλκῷ γραφίω
en un trozo de cerámica sin cocer
2.d
λαβὼν σταίτιον ὠμὸν ἢ κηρὸν ἄπυρον πλάσον κυνάριον
toma una pieza de masa cruda o cera que no haya estado al fuego y modela un perrito
- Iraw, undressed, Lat. crudus, of flesh, Hom.; ὠμὸν καταφαγεῖν τινά to eat one raw, proverb. of savage cruelty, Xen.; so, ὠμὸν βεβρώθοις Πρίαμον Il.
- 2of fruit, unripe, Ar., Xen.
- IImetaph. savage, fierce, cruel, Trag., Thuc., etc.:—neut. pl. ὠμά, as adv., savagely, Il.; adv. ὠμῶς, Thuc., etc.; Sup., ὠμότατα διακεῖσθαι πρός τινα Isocr.
- 2rude, rough, Soph.; ὠμότερος συκοφάντης a more coarse, more unmitigated sycophant, Dem.:—adv. rudely, coarsely, Dem.
- 3(from 1. 2) ὠμὸν γῆρας an unripe, untimely, premature old age, Od., Hes.
-
…· ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος. δώμασιν ἔμμοτον τῶνδʼ ἄκος, οὐδʼ ἀπʼ ἄλλων ἔκτοθεν, ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῶν, διʼ ὠμὰν ἔριν αἱματηράν. θεῶν ; τῶν ; κατὰ γᾶς ὅδʼ ὕμνος. ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι, τῆσδε κατευχῆς…
Aeschylus, Libation Bearers
-
…ἀλγύνομαι. σοὶ δʼ εἰ δοκῶ νῦν μῶρα δρῶσα τυγχάνειν, σχεδόν τι μώρῳ μωρίαν ὀφλισκάνω. δηλοῖ τὸ γέννημʼ ὠμὸν ἐξ ὠμοῦ πατρὸς τῆς παιδός. εἴκειν δʼ οὐκ ἐπίσταται κακοῖς. ἀλλʼ ἴσθι τοι τὰ σκλήρʼ ἄγαν φρονήματα πίπτειν…
Sophocles, Antigone
-
…Ἀχιλλεύς · μή με κύον γούνων γουνάζεο μὴ δὲ τοκήων · αἲ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνήη ὤμʼ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷα ἔοργας, ὡς οὐκ ἔσθʼ ὃς σῆς γε κύνας κεφαλῆς ἀπαλάλκοι, οὐδʼ εἴ κεν…
Homer, Iliad
-
…, ἀνδρόπαις ἀνήρ · στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων, ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ. ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον, φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται. οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις…
Aeschylus, Seven Against Thebes
-
…δʼ αὖτε κακῆς οὐ ῥίγιον ἄλλο, δειπνολόχης · ἥ τʼ ἄνδρα καὶ ἴφθιμόν περ ἐόντα εὕει ἄτερ δαλοῖο καὶ ὠμῷ γήραϊ δῶκεν. εὖ δʼ ὄπιν ἀθανάτων μακάρων πεφυλαγμένος εἶναι. μὴ δὲ κασιγνήτῳ ἶσον ποιεῖσθαι ἑταῖρον · εἰ δέ…
Hesiod, Works and Days
-
…, βροτῶν δηλήμονα πάντων, ὅς κʼ ἀπὸ ῥῖνα τάμῃσι καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ, μήδεά τʼ ἐξερύσας δώῃ κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι. ὣς φάτο, τῷ δʼ ἔτι μᾶλλον ὑπὸ τρόμος ἔλλαβε γυῖα. ἐς μέσσον δʼ ἄναγον · τὼ…
Homer, Odyssey
-
…εἰ δʼ οὖν ἀνάγκη τῆσδʼ ἐπιρρέποι τύχης, ἀρχαιοπλούτων δεσποτῶν πολλὴ χάρις. οἳ δʼ οὔποτʼ ἐλπίσαντες ἤμησαν καλῶς, ὠμοί τε δούλοις πάντα καὶ παρὰ στάθμην. ἔχεις παρʼ ἡμῶν οἷά περ νομίζεται. σοί τοι λέγουσα παύεται σαφῆ λόγον…
Aeschylus, Agamemnon
-
…καὶ αὐλήν · τοῦ δʼ ἀπὸ μὲν ῥῖνάς τε καὶ οὔατα νηλέϊ χαλκῷ τάμνον, μήδεά τʼ ἐξέρυσαν, κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι, χεῖράς τʼ ἠδὲ πόδας κόπτον κεκοτηότι θυμῷ. οἱ μὲν ἔπειτʼ ἀπονιψάμενοι χεῖράς τε πόδας τε εἰς Ὀδυσῆα…
Homer, Odyssey
-
…θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους. οὐκ ἂν δύναιο πάντʼ ἔχειν ἃ μή σε δεῖ. ἦ μὴν σὺ παύσῃ καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν · τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνὴρ Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μετὰ ὄχημα Θρῄκης ἐκ τόπων δυσχειμέρων, ὃς…
Euripides, Alcestis
-
…ὦ Πάτροκλε καὶ εἰν Ἀΐδαο δόμοισι · πάντα γὰρ ἤδη τοι τελέω τὰ πάροιθεν ὑπέστην Ἕκτορα δεῦρʼ ἐρύσας δώσειν κυσὶν ὠμὰ δάσασθαι, δώδεκα δὲ προπάροιθε πυρῆς ἀποδειροτομήσειν Τρώων ἀγλαὰ τέκνα σέθεν κταμένοιο χολωθείς. ἦ ῥα καὶ Ἕκτορα δῖον ἀεικέα…
Homer, Iliad