ὠμοφαγία
ὠμοφαγία, eating of raw flesh
ὠμοφᾰγ-ία, ἡ,
- eating of raw flesh, Plu. Def.orac. 2.417c (pl.).
ὠμοφαγία, ας (ἡ) [φᾰ] action de manger de la chair crue, Plut. M. 417c ; Clém. 11, etc.
Étym. ὠμοφάγος.
ὠμοφαγία, ἡ, das Essen des rohen Fleisches, Plut. def. Or. 13.