ὠμόφαγος
ὠμόφαγος, eaten raw (proparox.)
ὠμό·φαγος, ος, ον [ᾰ]
1 mangé cru, Eur. fr. 475, 12 ||
2 qu’on peut manger cru, Xénocr. Al. 78.
Étym. ὠ. φαγεῖν.
ὠμόφαγος, roh gegessen, roh zu essen ; δαῖτες Eur. fr. Cret. 2.13 ; vgl. auch Bacch. 139.