ὠμοφαγέω
ὠμοφαγέω, eat raw flesh
ὠμοφᾰγ-έω,
- eat raw flesh, Str. 15.2.2, Arr. Ind. 28.1, Porph. Abst. 1.13, Gp. 19.2.13.
ὠμοφαγέω-ῶ [ᾰ] manger des aliments crus, particul. de la chair crue, Arr. Ind. 28, 1 ; Porph. Abst. § 13, etc. ; Geop. 19, 2, 13.
Étym. ὠμοφάγος.
ὠμοφαγέω, roh essen, fressen, Sp.