ὠμοτόκος
ὠμοτόκος, bearing untimely offspring
ὠμοτόκ-ος (parox.), ον,
- bringing forth immature offspring, λέαινα Call. Cer. 53; ὠμοτόκους ὠδῖνας ἀπηρείσαντο λέαιναι Id. Del. 120 (referring to the shapelessness of the lion cub at birth): metaph. of a vine, AP 9.561 (Phil.).
ὠμο·τόκος, ος, ον :
1 qui accouche ou met bas avant terme, Call. Cer. 53, Del. 120 ; Anth. 9, 561 ; Triphiod. 557 ||
2 qui produit des fruits verts, dont les fruits n’arrivent pas à maturité, Anth. 9, 561.
Étym. ὠμός, τίκτω.
ὠμοτόκος, unreif, unzeitig gebärend, fehlgebärend, ὠδῖνες Callim. Del. 120.
ὠμοτόκος
ὠμο-τόκος, ον,
- bringing forth untimely offspring:— metaph. of a vine, Anth.