ὠμόσιτος
ὠμόσιτος, eating men raw
ὠμό-σῑτος, ον,
- eating raw meat, of the Sphinx, eating men raw, A. Th. 541; χαλαί (also of the Sphinx) E. Ph. 1025 (lyr.); σκύλακες Id. Ba. 338.
- II Pass., eaten raw, Lyc. 654.
ὠμό·σιτος, ος, ον [ῑ]
1 qui mange cru, d’où sauvage, féroce, Eschl. Sept. 541 ; Eur. Ph. 1025, Bacch. 338 ||
2 pass. mangé cru, Lyc. 654.
Étym. ὠμός, σιτέομαι.
ὠμόσιτος, [ῑ],
1) roh, rohes Fleisch essend, fressend, dah. wild, grausam, bes. von reißenden Tieren ; Aesch. Spt. 523 von der Sphinx ; σκύλακες Eur. Bacch. 338 ; χαλαῖσιν ὠμοσίτοις Phoen. 1032.
2) roh gegessen, gefressen, Lycophr. 654.
1) roh, rohes Fleisch essend, fressend, dah. wild, grausam, bes. von reißenden Tieren ; Aesch. Spt. 523 von der Sphinx ; σκύλακες Eur. Bacch. 338 ; χαλαῖσιν ὠμοσίτοις Phoen. 1032.
2) roh gegessen, gefressen, Lycophr. 654.
ὠμόσιτος
ὠμό-σῑτος, ον,
- of the Sphinx, eating men raw, Aesch.; χηλαῖσιν ὠμοσίτοις, also of the Sphinx, Eur.