effero
effero, to carry out, take out, bring forth, take away, remove
effero2, to make wild, make savage, barbarize, brutalize
BWL
he received a public burial
we can express the same thing in different ways
they exalted him with the highest praise
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Extulit in Logeion dictionaries.
Extulit Verb: perfect active indicative 3rd singular of effero
- I Lit.
- A In gen.: ex navi, Plaut. Am. 2, 1, 82 (632); cf. tela, etc., ex aedibus Cethegi, Cic. Cat. 3, 3 fin.: argentum jubeo jam intus efferri foras, Plaut. Bacch. 1, 1, 62 (96); cf. id. ib. 4, 9, 127 (1051); id. Most. 2, 1, 58 (405); id. Mil. 4, 8, 4 (1314): argentum ad aliquem, id. Epid. 5, 1, 27 (633); id. Truc. 3, 1, 16 (660): machaeram huc, id. Mil. 2, 5, 53 (463); cf. id. Stich. 2, 2, 28 (352): puerum extra aedes usquam, Ter. Hec. 563: cistellam domo, id. Eun. 753; cf.: cibaria sibi quemque domo, Caes. B. G. 1, 5, 3: frumentum ab Ilerda, id. B. C. 1, 78, 1: piscem de custodia, Col. 8, 17 fin.: litteras, Caes. B. G. 5, 45, 4: mucronem, Cic. Cat. 2, 1, 2; cf.: vexilla, signa, arma (e castris, extra fines, etc.), Liv. 10, 19; 27, 2; 29, 21; Tac. H. 3, 31 al.: ferrum a latere deripuit, elatumque deferebat in pectus, id. A. 1, 35 fin.: Colchis pedem, Enn. ap. Non. 297, 20; so, pedem, Verg. A. 2, 657; cf. pedem aedibus, Plaut. Bacch. 3, 3, 19 (423): pedem portā, Cic. Att. 6, 8, 5; 7, 2, 6; Suet. Tib. 38: pedem quoquam, Plaut. Capt. 2, 3, 97 (457): se hinc (ignis), Lucr. 6, 89 and 385: se vallo (equus), Tac. A. 15, 7: Furium longius extulit cursus, Liv. 3, 5; cf.: Messium impetus per hostes extulit, id. 4, 29.—
- B In partic.
- 1 Like the Gr. ἐκφέρω, to carry out (of the house) for burial, to bear to the grave, to bury (cf.: cremo, humo, sepelio, prosequor): optumum'st Loces illum efferendum; nam jam credo mortuus est, Plaut. Aul. 3, 6, 32 (568); id. Most. 4, 3, 8 (1000) sqq.; Ter. And. 117 Don. and Ruhnk.; 117; Cic. N. D. 3, 32, 80; Nep. Att. 17; Liv. 2, 33; 3, 18 fin.; Quint. 8, 5, 21; Suet. Aug. 99; Hor. S. 2, 5, 85; Vulg. Luc. 7, 12.—
- b Transf.: meo unius funere elata populi Romani esset res publica, carried to burial, i.e. overthrown, destroyed, Liv. 28, 28; 24, 22; 31, 29.—
- 2 Of a fruit-bearing soil, to bring forth, bear, produce: id, quod agri efferant, Cic. Rep. 2, 4 fin.; id. Brut. 4, 16; cf. also id. Verr. 2, 3, 47 fin.; 86 al.—
- b Transf.: ea, quae efferant aliquid ex sese, perfectiores habere naturas quam, etc., Cic. N. D. 2, 33 fin.; cf. Quint. 10, 1, 109; poet.: (Italia) genus acre virum, Verg. G. 2, 169.—
- 3 Of motion in an upward direction (cf.: erigo and educo, II. B. 1.), to lift up, elevate, raise, exalt, Lucil. ap. Non. 297, 25: aliquem in murum, Caes. B. G. 7, 47 fin.: pars operis in altitudinem turris elata, id. B. C. 2, 8 fin.; cf. Quint. 11, 3, 103; and Suet. Calig. 32: corvus e conspectu elatus, Liv. 7, 26: pulvis elatus, id. 4, 33: elata super capita scuta, Tac. H. 3, 27: jubar (luna), Petron. Poët. 89, 2, 54; poet.: caput Auctumnus agris extulit, Hor. Epod. 2, 18.
- II Trop.
- A To set forth, spread abroad, utter, publish, proclaim: clamorem, to raise, Plaut. Am. 1, 1, 73 (225): quod neque in vulgum disciplinam efferri velint, neque, etc., Caes. B. G. 6, 14, 4; cf. Plin. 2, 12, 9, 53: vocem ejus in vulgus, Tac. A. 12, 21: tuum peccatum foras, Ter. Phorm. 958 Ruhnk.: hoc foras, Cic. Phil. 10, 3; so, clandestina consilia, Caes. B. G. 7, 1, 6: rem, id. ib. 7, 2, 2: has meas ineptias, Cic. de Or. 1, 24, 111: divinitus dicta, id. ib. 3, 1 fin. et saep.—With a rel. clause: posteaquam in volgus militum elatum est, qua arrogantia in colloquio Ariovistus usus, etc., Caes. B. G. 1, 46, 4.—
- 2 In partic., of speech, to utter, pronounce, express, declare: verbum de verbo expressum extulit, Ter. Ad. 11: ut verba inter se ratione conjuncta sententiam efferant, Varr. L. L. 8, § 1 Müll.: si graves sententiae inconditis verbis efferuntur, Cic. Or. 44, 150; cf. Quint. 9, 4, 13: quae incisim aut membratim efferuntur, ea, etc., Cic. Or. 67; cf. Quint. 9, 4, 33; 8, 3, 40; 10, 2, 17: pleraque utroque modo efferuntur, luxuriatur, luxuriat, etc., id. 9, 3, 7; cf. id. 1, 5, 16; 64; 2, 14, 2.—
- B In the pass., qs. to be carried out of one's self by passions, feelings, etc.; to be carried away, transported, hurried away: usque adeo studio atque odio illius efferor ira, Lucil. ap. Cic. Tusc. 4, 21 fin.; so, studio, Cic. de Sen. 23, 83; id. Att. 1, 8, 2; id. N. D. 1, 20 fin.; Caes. B. C. 1, 45, 2; cf. cupiditate, Cic. Div. 1, 24, 49: vi naturae atque ingenii, id. Mur. 31, 65: laetitia, id. Deiot. 9, 26 (cf. act.: comitia ista praeclara, quae me laetitia extulerunt, id. Fam. 2, 10): incredibili gaudio, id. Fam. 10, 12, 2; cf. id. Rep. 3, 30; Suet. Caes. 22: voluptate canendi ac saltandi, id. Calig. 54: popularitate, id. Ner. 53.—
- C (Acc. to I. B. 3.) To raise, elevate, exalt: pretia alicujus rei, Varr. R. R. 3, 6 fin.: quorum animi altius se extulerunt, Cic. Rep. 3, 3: aliquem ad summum imperium per omnes honorum gradus, id. Cat. 1, 11, 28; cf.: aliquem supra leges, Tac. A. 2, 34; and: aliquem geminatis consulatibus, id. ib. 1, 3; cf. also id. ib. 4, 40: aliquem pecunia aut honore, Sall. J. 49, 4: patriam demersam extuli, Cic. Sull. 31, 87; cf. Nep. Dion. 6; Cic. Prov. Cons. 14, 34: aliquem maximis laudibus, id. Off. 2, 10, 36; cf. Caes. B. C. 3, 87: aliquem summis laudibus ad caelum, Cic. Fam. 9, 14; cf. Nep. Dion. 7 fin.: aliquid maximis laudibus, Cic. Lael. 7, 24: aliquem laudibus, Tac. A. 3, 72: aliquem verbis, Cic. de Or. 3, 14, 52: aliquid versibus, id. Rep. 1, 14; and simply aliquid, id. Verr. 2, 4, 56; Tac. A. 2, 63: aliquem in summum odium, id. H. 4, 42; cf.: rem in summam invidiam, Quint. 8, 4, 19.—
- 2 In partic., with se, to raise, elevate one's self; to rise, advance (cf.: appareo, eluceo, exsisto): cum (virtus) se extulit et ostendit suum lumen, Cic. Lael. 27; cf. so with a figure borrowed from the heavenly bodies: qua in urbe (Athenis) primum se orator extulit, id. Brut. 7, 26: volo se efferat in adolescente fecunditas, id. de Or. 2, 21.—
- b In a bad sense, with se, or in the pass., to lift up one's self, to carry one's self high; to be puffed up, haughty, proud on account of any thing (the figure being borrowed from a prancing horse; cf. Liv. 30, 20; and Quint. 10, 3, 10): nec cohibendo efferentem se fortunam, quanto altius elatus erat, eo foedius corruit (Atilius), Liv. 30, 30: quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter, Cic. Tusc. 4, 17, 39: qui enim victoria se ecferunt, quasi victos nos intuentur, id. Fam. 9, 2, 2; cf.: se altius et incivilius, Flor. 1, 26, 8: sese audacia, scelere atque superbia, Sall. J. 14, 11: hic me magnifice effero, Ter. Heaut. 709: (fortunati) efferuntur fere fastidio et contumacia, Cic. Lael. 15, 54: se efferre in potestate, to be insolent in office, id. de Or. 2, 84, 342.—Esp. freq. in the part. perf.: stulta ac barbara arrogantia elati, Caes. B. C. 3, 59, 3: recenti victoria, id. B. G. 5, 47, 4: spe celeris victoriae, id. ib. 7, 47, 3: gloria, id. B. C. 3, 79, 6: elatus et inflatus his rebus, Cic. Agr. 2, 35, 97: secunda fortuna magnisque opibus, Nep. Alcib. 7, 3; id. Milt. 7, 2: elatus ad vanam fiduciam, Curt. 3, 19, 10; but also: ad justam fiduciam, Liv. 27, 8, 7 et saep.—In the act. (rare, and with a fig. perh. borrowed from the wind): is demum vir erit, cujus animum nec prospera (fortuna) flatu suo efferet (elates, inflates), nec adversa infringet, Liv. 45, 8 fin.—
- D Ante-class. and very rare, to carry out to the end, to support, endure: laborem, Att. ap. Cic. Sest. 48; cf.: malum patiendo, to get rid of, do away with, Cic. Poët. Tusc. 4, 29, 63 (but not in Lucr. 1, 141, where the better reading is sufferre).
- —Hence, ēlātus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 3. and II. C. 2.), exalted, lofty, high (rare; cf.: superbus, insolens, arrogans, etc.).
- A Lit.: modo in elatiora modo in depressiora clivi, Col. 2, 4, 10: elatissimae lucernae, Tert. Apol. 53.—
- B Trop.: animus magnus elatusque, Cic. Off. 1, 18, 61; id. Tusc. 1, 40, 96: verba, high-sounding, id. Or. 36, 124; hoc casu elatior Julianus, Amm.21, 4, 7; Vulg. Rom. 1, 30: insula opibus, Nep. Milt. 7, 2. —Adv.: ēlāte, loftily, proudly: elate et ample loqui, opp. humiliter demisseque sentire, Cic. Tusc. 5, 9: dicere (opp. summisse), id. Opt. Gen. 4, 10.—Comp.: se gerere, Nep. Paus. 2, 3: elatius et arrogantius praefatur, Gell. 9, 15, 4.
- I Physically: terram immanitate beluarum efferari, Cic. N. D. 2, 39, 99: speciem oris, Liv. 2, 23; cf. vultum, Suet. Calig. 50: efferantia sese ulcera, becoming aggravated, malignant, Plin. 26, 14, 87, § 146.—Poet.: Mars efferat aurum, i.e. works up into weapons, Stat. Ach. 1, 425; cf.: homo qui magnae artis subtilitate tantum efferavit argentum, i.e. wrought into the figures of beasts, Ap. Met. 5, 1, 15.—
- II Mentally: gentes sic immanitate efferatae, Cic. N. D. 1, 23; cf. id. Tusc. 4, 14, 32: militem dux ipse efferavit, Liv. 23, 5; cf. id. 2, 29: animos, id. 1, 19; 25, 26: ingenia, Curt. 8, 2; 9, 19: efferavit ea caedes Thebanos omnes ad exsecrabile odium Romanorum, exasperated, Liv. 33, 29; cf. Vulg. Dan. 8, 7.
- —Hence, effĕrātus, a, um, P. a., wild, savage, fierce: sunt enim multa ecferata et immania, quaedam autem humanitatis quoque habent primam speciem, Cic. Tusc. 4, 14, 32: vultus, Petr. 82, 1: animi, Vulg. 2 Macc. 5, 11.—Comp.: mores ritusque, Liv. 34, 24.—Sup.: effectus, Sen. Ep. 121, 4: canes in homines, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. M. 3, 18.—Adv.: effĕrāte, fiercely: saevire, Lact. 5, 20, 10.
- 1. wild maken, laten verwilderen [speciem oris; vultum]; — pass. wild worden, verwilderen;
- 2. (metaf.) woedend maken, vertoornen; ➤ odio irāque efferati woedend door.
- 1. naar buiten brengen, dragen, leiden, meenemen [cibaria sibi domo voor zichzelf meenemen; sua zijn geld meenemen; caput antro naar buiten steken uit; in lucem ter wereld brengen; frumentum ex hibernis; alqm de templo; arma troepen laten uitrukken; pedem of se zich verwijderen; alqm ex acie];
- 2. ten grave dragen, begraven [alqm prope regio funere];
- 3. (vruchten) dragen, voortbrengen [fruges]; ➤ id, quod agri efferunt; metaf.: exercitatio virtutum fructum effert;
- 4. (metaf.) tevoorschijn brengen [motūs animi tonen]; — se efferre en pass. efferri tevoorschijn komen;
- 5. laten horen, uitspreken, uiten [clamorem; sententias verbis]; (geheimen) laten uitlekken, verbreiden [clandestina consilia];
- 6. optillen, opheffen [alqm in murum; filium in umeros]; laten stijgen; ➤ pulvis vento elatus; pennis sublime elatus; — se efferre en pass. efferri zich verheffen;
- 7. (metaf.) verheffen [alqm ad summum imperium; alqm honore et pecuniā onderscheiden; rem in summam invidiam iets zeer gehaat maken];
- 8. trots, hoogmoedig maken; — se efferre en pass. efferri trots, overmoedig, aanmatigend worden, pochen [insolenter];
- 9. roemen, prijzen [alqm summis laudibus; verbis];
- 10. (in snelle vaart) meevoeren, meeslepen; ➤ Messium impetus per hostes extulit ad castra;
- 11. (v. emoties) meeslepen; ➤ dolor, spes vana alqm effert; — pass. efferri zich laten meeslepen [laetitiā; iracundiā; studio].
擕出。起之。講。受。舉揚。擡棺。— fruges 結果。— cadaver 擡棺。— se insolenter 自大自滿。— se verbis 自誇。— pedem domi 舉玉以出家。— illud pluribus modis 殊方以講此事。— laborem 耐勞。— eum laudibus 甚舉揚彼。— ineptias ejus 傳開妄言。 Efferri laetitia 不禁樂。 In tanta paupertate decessit, ut qui (abl.) efferretur vix reliquerit 此人死時甚窮焉。所遺之貲僅足出殯也。
Suggest a Translation
See an image
- ex + fero, to carry out, take out, bring forth, take away, remove: tela ex aedibus: extra aedīs puerum, T.: frumentum ab Ilerdā, Cs.: signa portis efferri vidit, L.: pedem, escape, V.: pedem portā: sese tectis, V.: Furium longius extulit cursus, L.—To carry out for burial, bear to the grave, bury: Ecfertur, T.: filium: eum quam amplissime: extulit eum plebs, i. e. paid his funeral expenses, L.: anus Ex testamento elata, H.: Per funera septem Efferor, i. e. with a seven-fold funeral, O.— To bring forth, bear, produce: quod agri efferant: aliquid ex sese: cum ager cum decumo extulisset, tenfold: (Italia) genus acre virum Extulit, V.—To lift up, elevate, raise: hos in murum, Cs.: pars operis in altitudinem turris elata, Cs.: pulvis elatus lucem aufert, L.: dextrā ensem, V.: caput antro, O.: Lucifer Extulit ōs sacrum, rose, V.: ubi ortūs Extulerit Titan, V.—Fig., to set forth, spread abroad, utter, publish, proclaim, express: verbum de verbo expressum, translate literally, T.: si graves sententiae inconditis verbis efferuntur: in volgum disciplinam efferri, Cs.: hoc foras: Dedecus per auras, O.: in volgus elatum est, quā adrogantiā usus, etc., Cs.—To carry away, transport, excite, elate: me laetitiā.—P. pass.: milites studio, Cs.: tu insolentiā.—To bury, ruin, destroy: ne libera efferatur res p., L.: ne meo unius funere elata res p. esset, L.—To bring out, expose: me ad gloriam: alqm in odium, Ta.—To raise, elevate, exalt, laud, praise, extol: hominem ad summum imperium: quemque ob facinus pecuniā, S.: patriam demersam extuli: consilium summis laudibus, Cs.—With se, to rise, show oneself, appear: quae (virtus) cum se extulit, etc.—To lift up, elate, puff up, inflate, inspire: animum (fortuna) flatu suo, L.: alqm supra leges, Ta.: quod ecferas te insolenter: sese audaciā, S.: se in potestate, be insolent in office: (fortunati) efferuntur fere fastidio: adrogantiā elati, Cs.: ad iustam fiduciam, L.—To support, endure: laborem: malum patiendo, do away with.
- efferus, to make wild, make savage, barbarize, brutalize: terram immanitate beluarum efferari: speciem oris, L.: gentes inmanitate efferatae: efferari militiā animos, L.: Thebanos ad odium Romanorum, exasperate, L.
-
…, pulsis hostibus, dici posset eos ab se per fidem in conloquio circumventos. Postea quam in vulgus militum elatum est qua arrogantia in conloquio Ariovistus usus omni Gallia Romanis interdixisset, impetumque in nostros eius equites fecissent, eaque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, ut domum reditionis spe sublata paratiores ad omnia pericula subeunda essent ; trium mensum molita cibaria sibi quemque domo efferre iubent. Persuadent Rauracis et Tulingis et Latobrigis finitimis, uti eodem usi consilio oppidis suis vicisque exustis una cum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…qui te, hominem per te cognitum, nulla commendatione maiorum tam mature ad summum imperium per omnis honorum gradus extulit, si propter invidiam aut alicuius periculi metum salutem civium tuorum neglegis. sed si quis est invidiae metus ,…
Cicero, in Catilinam
-
…, cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium coniecimus. quod vero non cruentum mucronem, ut voluit, extulit, quod vivis nobis egressus est, quod ei ferrum e manibus extorsimus, quod incolumis civis, quod stantem…
Cicero, in Catilinam
-
…tempore semina rerum cum confluxerunt, patefit quod cumque creatur, dum tempestates adsunt et vivida tellus tuto res teneras effert in luminis oras quod si de nihilo fierent, subito exorerentur incerto spatio atque alienis partibus anni, quippe ubi…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…foribus letum Androgeo tum pendere poenas Cecropidae iussi miserum septena quotannis corpora natorum ; stat ductis sortibus urna. Contra elata mari respondet Gnosia tellus hic crudelis amor tauri, suppostaque furto Pasiphaë, mixtumque genus prolesque biformis Minotaurus inest ,…
Vergil, Aeneid
-
…sit agendum propter egestatem linguae et rerum novitatem ; sed tua me virtus tamen et sperata voluptas suavis amicitiae quemvis efferre laborem suadet et inducit noctes vigilare serenas quaerentem dictis quibus et quo carmine demum clara tuae possim praepandere lumina menti…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…Equidem propinquum nostrum P. Crassum illum Divitem cum multis aliis rebus elegantem hominem et ornatum tum praecipue in hoc efferendum et laudandum puto, quod, cum P. Scaevolae frater esset, solitus est ei persaepe dicere neque illum…
Cicero, de Oratore
-
…eius summum bonum al. ἡδονὴ καταστηματική sqq. singulae voluptates b Stoicorum πάθος voluptas gestiens, id est praetermodum elata laetitia, inmoderata laetitia, quae est voluptas animi elata et gestiens voluptas sqq ., v. gestiens .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…nudi veniunt atque inermes, nulla cognitione rerum, nulla scientia ornati. Sin aliquis excellit unus e multis, effert se, si unum aliquid adfert, aut bellicam virtutem aut usum aliquem militarem ; quae sane nunc quidem obsoleverunt…
Cicero, de Oratore