invitus
invitus, against the will, unwilling, reluctant, perforce, on compulsion
BWL
with the gods unwilling
Frieze-Dennison Vergil
Could not find Inuitum in Logeion dictionaries.
Inuitum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of invitus
- I Of persons: invitus me vides, Plaut. Cas. 2, 4, 23 (301): ut viatores invitos consistere cogant, Caes. B. G. 4, 5: soli hoc contingit sapienti, ut nihil faciat invitus, nihil dolens, nihil coactus, Cic. Par. 5, 1: ego eum a me invitissim us dimisi, very unwillingly, very much against my will, id. Fam. 13, 63: Berenicen ab urbe dimisit (Titus) invitus invitam, Suet. Tit. 7: trahit invitam nova vis, Ov. M. 7, 19.— Abl. absol.: me (te, se, etc.) invito, against my (your, his, etc.) will, in spite of me, without my consent: vobis invitis, Plaut. Cas. 2, 5, 7 (315): si se invito transire conarentur, against his will, Caes. B. G. 1, 8: Sequanis invitis, id. ib. 1, 9: diis hominibusque invitis, Cic. Q. Fr. 3, 2: invito numine, Verg. A. 10, 31: invita Diana, Ov. M. 8, 395: invitā Minervā, against one’s natural bent, Hor. A. P. 385: invita Minerva, id est adversante et repugnante natura, Cic. Off. 1, 31, 110: quod et illo et me invitissimo fiet, altogether contrary both to his inclination and my own, Cic. Att. 5, 21, 9. — With ut: invitus feci, ut L. Flaminium e senatu eicerem, Cic. de Sen. 12, 42.—With gen.: credidit, dominum non invitum fore hujus solutionis, would not be ill pleased with this payment, Dig. 16, 3, 11.—
- II Of things: invita in hoc loco versatur oratio, Cic. N. D. 3, 35, 85: invitae properes anni spem credere terrae, Verg. G. 1, 224: verbaque provisam rem non invita sequentur, Hor. A. P. 311: dantur in invitos impia tura focos, Ov. H. 14, 26: lyra, id. Am. 3, 9, 24: ignes, id. M. 8, 514: oculis legere, id. H. 18, 4; cf.: vultu prospicere, Val. Fl. 7, 575: ope, i.e. furnished involuntarily, Ov. P. 2, 1, 16: invito sanguine, Val. Fl. 3, 391. — Adv.: invītē, against one’s will, unwillingly: invite cepi Capuam, Cic. Att. 8, 3, 4 (dub.).— Comp.: invitius, Cic. de Or. 2, 89, 364.
si non lupus ‥ agnum ‥ te ‥ non vehementer ~um ‥ rapuisset
quispiam mancipari ~us cogitur
quod cum adversarii, ~i licet, concederent
quidam ‥ somno excitus lecto procumbebat ~us
~a ‥ imperatrix rediit
[aquile ] teneros fetus ad idem erudiunt vel ~os
[rex ] postulavit quod ‥ clerum ‥ convocare vellemus ‥ quibus licet ab ~o ‥ congregatis venerunt duo milites ‥
cocus ‥ propter vitium sodomiticum commissum cum famulo suo in coquina, puero sc. xv annorum, ~o et reclamante
jam ad quietem perveni quasi ~us propter certas causas urgentes
tenet Rogerius ‥ ij hidas ~o abbate
hoc fecit ~o abbate et nesciente
etc. ~is dentibus(v.
- 1. niet willend, onvrijwillig; ➤ me -o tegen mijn wil;
- 2. (poët.) gedwongen, onvrijwillig volbracht [ops].
莫奈何。勉强者。Invita Minerva nihil facias 作事不可强本性。
Suggest a Translation
See an image
- with sup, against the will, unwilling, reluctant, perforce, on compulsion: Invitus feci, lex coëgit, T.: neque senatus provinciam invitus dederat, S.: invitus feci, ut, etc.: ut viatores invitos consistere cogant, Cs.: eum ego a me invitissimus dimisi, much against my will: nihil invitis fidere divis, i. e. against their will, V.: invito patre, in spite of, T.: se invito transire, against his will, Cs.: invitissimis eis: invitā Minerva, against one's natural bent, C., H.: quod et illo et me invitissimo fiet, altogether against his inclination and mine.—As substm.: elicere veram vocem ab invito.—Reluctant, unwilling: invita in hoc loco versatur oratio: Invitae anni spem credere terrae, V.: verbaque provisam rem non invita sequentur, H.: ignes, O.: ope, i. e. furnished involuntarily, O.
-
…munitione et militum concursu et telis repulsi, hoc conatu destiterunt. Relinquebatur una per Sequanos via, qua Sequanis invitis propter angustias ire non poterant. His cum sua sponte persuadere non possent, legatos ad Dumnorigem Haeduum mittunt ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…neque sine causa timendum putaret. Quod si veteris contumeliae oblivisci vellet, num etiam recentium iniuriarum, quod eo invito iter per provinciam per vim temptassent, quod Haeduos, quod Ambarros, quod Allobrogas vexassent, memoriam deponere posse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…altitudinem pedum sedecim fossamque perducit. Eo opere perfecto praesidia disponit, castella communit, quo facilius, si se invito transire conentur, prohibere possit. Ubi ea dies quam constituerat cum legatis venit et legati ad eum reverterunt ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. quam vereor, ne te contempto, Cynthia, busto abstrahat a nostro pulvere iniquus Amor, cogat et invitam lacrimas siccare cadentis flectitur assiduis certa puella minis. quare, dum licet, inter nos laetemur amantes non satis…
Propertius, Elegies
-
…fata reponere ocellis, ossaque nulla tuo nostra tenere sinu a pereat, quicumque ratis et vela paravit primus et invito gurgite fecit iter nonne fuit levius dominae pervincere mores quamvis dura, tamen rara puella fuit, quam sic ignotis…
Propertius, Elegies
-
…pro praetore missus est adnitente Crasso, quod eum infestum inimicum Cn. Pompeio cognoverat. Neque tamen senatus provinciam invitus dederat ; quippe foedum hominem a re publica procul esse volebat, simul quia boni conplures praesidium in eo putabant…
Sallust, Catilina
-
…Sicano, sit licet et ferro durior et Chalybe, non tamen illa suos poterit compescere ocellos, surget et invitis spiritus in lacrimis. nunc iacet alterius felici nixa lacerto, at mea nocturno verba cadunt Zephyro. sed tu…
Propertius, Elegies
-
…contra magnum potes hos attollere Solem, nec tremis admissae conscia nequitiae quis te cogebat multos pallere colores et fletum invitis ducere luminibus quis ego nunc pereo, similis moniturus amantis O nullis tutum credere blanditiis Quae fueram magnis olim…
Propertius, Elegies
-
…adventum praesenserat inque nitentem Inachidos vultus mutaverat ille iuvencam. Bos quoque formosa est. Speciem Saturnia vaccae, quamquam invita, probat, nec non et cuius et unde quove sit armento, veri quasi nescia quaerit. Iuppiter e…
Ovid, Metamorphoses
-
…, sed obstinata mente perfer, obdura. vale, puella iam Catullus obdurat, nec te requiret nec rogabit invitam at tu dolebis, cum rogaberis nulla. scelesta, vae te quae tibi manet vita quis nunc te adibit…
Catullus, Carmina