perturbo
perturbo, to confuse, disturb, confound, throw into disorder
Could not find Perturbato in Logeion dictionaries.
Perturbato Verb: perfect passive participle neuter dative singular, Verb: perfect passive participle neuter ablative singular, Verb: perfect passive participle masculine ablative singular, Verb: perfect passive participle masculine dative singular, Verb: future active imperative 2nd singular, Verb: future active imperative 3rd singular of perturbo
- I Lit.: omnia, Ter. And. 601: provinciam, Cic. Sull. 20, 56: aetatum ordinem, id. Brut. 62, 223: condiciones pactionesque bellicas perjurio, id. Off. 3, 29, 108: dies intermissus aut nox interposita saepe perturbat omnia, id. Mur. 17, 35: reliquos (milites) incertis ordinibus perturbaverunt, Caes. B. G. 4, 32: aciem, Sall. J. 59, 3: domum, Sen. Thyest. 83.—Pass., Plin. Pan. 76, 8.—
- B Transf., to mix or mingle together: omnia subtiliter cretā permisceas cum salibus torrefactis ac tritis et diu oleo injecto perturbes, Pall. 12, 18.—
- II Trop., to disturb, discompose, embarrass, confound: mea consilia, Plaut. Most. 3, 1, 127 (658): mentes animosque perturbat timor, Caes. B. G. 1, 39: clamore perturbari, Cic. Rab. Perd. 6, 18: animum, joined with concitare, id. Or. 37, 128: de rei publicae salute perturbari, id. Mil. 1, 1: haec te vox non perculit? non perturbavit? id. Verr. 2, 3, 57, § 132: magno animi motu perturbatus, id. Att. 8, 11, 1.
- —Hence, perturbātus, a, um, P. a.
- A Troubled, disturbed, unquiet: mihi civitatem perturbatam vestris legibus et contionibus et deductionibus tradidistis, Cic. Agr. 1, 8, 23: perturbatissimum tempestatis genus, Sen. Q. N. 7, 10, 3: flamma quassatae rei publicae perturbatorumque temporum, Cic. Sest. 34, 73.—
- B Disturbed, embarrassed, discomposed: homo perturbatior metu, Cic. Att. 10, 14, 1: sane sum perturbatus cum ipsius familiaritate, id. ib. 1, 1, 4.—Subst.: per-turbāta, ōrum, n., confused visions, perverted truths: nunc onusti cibo et vino perturbata et confusa cernimus, Cic. Div. 1, 29, 60.—Adv.: perturbātē, confusedly, disorderly: ne quid perturbate, ne quid contorte dicatur, Cic. Inv. 1, 20, 29; id. Or. 35, 122: muta animalia perturbate moveri, Sen. Ep. 124, 19.
- 1. in verwarring brengen, ontregelen [impetu ordines; aciem]; ➤ reliquos milites incertis ordinibus perturbaverunt (Caes.); — pass. in verwarring raken;
- 2. in de war brengen, verstoren [pactiones bellicas periurio breken]; ➤ oratio tonat, fulgurat, omnia denique perturbat ac miscet (Plin. Min.);
- 3. (pol.) onrust veroorzaken bij, verontrusten [otium de heersende orde; provinciam]; ➤ civitas seditionibus perturbata;
- 4. opwinden, van zijn stuk brengen [sensūs]; (wegens: de); — pass. in de war raken: incommodo perturbari; de salute rei publicae perturbari; magno animi motu perturbatus; m. afh. vr.: zich in verwarring afvragen; / vgl. ook perturbatus.
紊亂。謆惑, 皆端滋事。混淆。Eum praecipitem ex civitate perturbo 撞拒彼出府。Res rei (dat.) perturbata 物舆物雜亂。
Suggest a Translation
See an image
- to confuse, disturb, confound, throw into disorder: aciem, S.: omnia, T.: aetatum ordinem: nox perturbat omnia: reliquos (milites) incertis ordinibus, Cs.—Fig., to disturb, discompose, embarrass, confound: mentīs animosque, Cs.: de rei p. salute perturbari: magno animi motu perturbatus: perturbatis sensibus Derepit (sus), Ph.: qui perturbantur, copiasne ducere . . . an, etc., are utterly at a loss, Cs.
-
…nostrorum militum sustinerent, priores, quod abesse a periculo viderentur neque ulla necessitate neque imperio continerentur, exaudito clamore perturbatis ordinibus omnes in fuga sibi praesidium ponerent. Ita sine ullo periculo tantam eorum multitudinem nostri interfecerunt quantum fuit diei…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Horum vocibus ac timore paulatim etiam ii qui magnum in castris usum habebant, milites centurionesque quique equitatui praeerant, perturbabantur. Qui se ex his minus timidos existimari volebant, non se hostem vereri, sed angustias itineris et magnitudinem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quidem atque aciem oculorum dicebant ferre potuisse, tantus subito timor omnem exercitum occupavit ut non mediocriter omnium mentes animosque perturbaret. Hic primum ortus est a tribunis militum, praefectis, reliquisque qui ex urbe amicitiae causa Caesarem secuti non…
Julius Caesar, Gallic War
-
…decucurrit et ad legionem decimam devenit. Milites non longiore oratione cohortatus quam uti suae pristinae virtutis memoriam retinerent neu perturbarentur animo hostiumque impetum fortiter sustinerent, quod non longius hostes aberant quam quo telum adigi posset, proelii committendi signum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quamquam premuntur aere alieno, dominationem tamen exspectant, rerum potiri volunt, honores quos quieta re publica desperant perturbata se consequi posse arbitrantur. quibus hoc praecipiendum videtur, unum scilicet et idem quod reliquis omnibus, ut desperent…
Cicero, in Catilinam
-
…. Erat eodem tempore Cn. Piso, adulescens nobilis, summae audaciae, egens, factiosus, quem ad perturbandam rem publicam inopia atque mali mores stimulabant. Cum hoc Catilina et Autronius circiter Nonas Decembris consilio communicato parabant in…
Sallust, Catilina
-
…ubi videt Catilinam, contra ac ratus erat, magna vi tendere, cohortem praetoriam in medios hostis inducit eosque perturbatos atque alios alibi resistentis interficit. Deinde utrimque ex lateribus ceteros aggreditur. Manlius et Faesulanus in primis pugnantes cadunt…
Sallust, Catilina
-
…ut nunc in ipso iudicio. neque tantum me exspectatio accusationis meae concursusque tantae multitudinis, quibus ego rebus vehementissime perturbor, commovet quantum istius insidiae nefariae, quas uno tempore mihi, vobis, M. Glabrioni, populo Romano…
Cicero, in Verrem
-
…etiam ab invito, exortus est servus qui, quem in eculeo appellare non posset, eum accuset solutus. perturbat me, C. Caesar, etiam illud interdum quod tamen, cum te penitus recognovi, timere desino re…
Cicero, pro Rege Deiotaro
-
…excluserat acerrimeque una voce ac mente restiterat, id post discidium optimatium, de quo ipso nunc monemur, ita perturbatum itaque permutatum est ut, quod frater consul ne fieret obstiterat, quod adfinis et sodalis clarissimus vir, qui…
Cicero, de Haruspicum Responso