vocatus
vocatus, a calling, call, summons, invocation
Frieze-Dennison Vergil
vocātus, ūs, m.: a calling; summons; pl., a call, 12.95. (vocō)
vŏcātus, ūs, m. [voco], a calling, calling upon, summoning, invocation (only abl. in prose).
- I In gen.: et ille et senatus frequens vocatu Drusi in curiam venit, Cic. de Or. 3, 1, 2: o numquam frustrata vocatus Hasta meos, my call, my invocation, Verg. A. 12, 95.—
- II In partic., an invitation to dinner, etc.: misit qui diceret, cenaturum apud Caesarem vocatu ipsius, Suet. Calig. 39.
vocātus, ūs, m. (voco), I) das Rufen, der Ruf, die Aufforderung, Plur., vocatus mei, Verg. Aen. 12, 95. – II) (nur Abl. vocatu) die Ladung, Einladung, a) zur Senatssitzung, Cic. de or. 3, 2. – b) die Einladung zur Tafel, Suet. Cal. 39, 2.
1 vŏcātus, a, um, part. de voco.
2 vŏcātŭs, (15) ūs, m. , ¶ 1 convocation : alicujus vocātu Cic. de Or. 3, 2, sur la convocation de qqn ¶ 2 appel, invocation : pl., Virg. En. 12, 95 || invitation à dîner : Suet. Cal. 39.
- 1. (poët.) het roepen;
- 2. (alleen abl. sg.) uitnodiging voor een senaatszitting of (Suet.) een etentje.
vocatus , us. m.
呼。請。呼號。Coenavi apud Caesarem vocatu ipsius 吾至塞撒肋前赴席爲其親口所請。
Suggest a Translation
See an image
呼。請。呼號。Coenavi apud Caesarem vocatu ipsius 吾至塞撒肋前赴席爲其親口所請。
Suggest a Translation
See an image
A cujus habitu quid divertit, pariter et a Vocatu ejus recedit, appellationis, sicut et conditionis proprietate.Vide Vocamen.
Recepit pretium venditor ab emtore, cum Vocato suo Honorato, et cum Majore suo Abraham.Vide Vogtetus.
Liceat præfato venerabili episcopo suisque successoribus et suo Vocato res prædictæ ecclesiæ..... quieto ordine possidere, in chart. Arnolf. reg. ann. 889. apud Mœser. Histor. Osnab. Probat. num. 7. et 8.
Monasterii sanctimonialium in Herzenbroch Vocatus,in chart. Otton. II. ann. 976. ibid. num. 16. noviss. edit.
Hincmarus Presbyter et Vocatus Archiepiscopus. Vide Notas Baluzii ad hunc locum tom. 2. Capitular. pag. 1262. præterea tomum 2. Spicilegii Acheriani pag. 587. tom. 2. Hist. Franc. pag. 341. etc.
Frater Bernardus Vocatus Abbas.Consule Mabillonium loco laudato.
(vocātus, ūs)
m
- voco, a calling, call, summons, invocation.—Only ablsing. and accplur.: vocatu Drusi venire: o numquam frustrata vocatūs Hasta meos, V.