adhibeo
adhibeo, to hold toward, turn to, apply, add to
BWL
whether you call the doctor or you do not call him, you will recover
to make use of brutality on servants
Frieze-Dennison Vergil
Could not find adhibes in Logeion dictionaries.
adhibes Verb: present active indicative 2nd singular of adhibeo
- I In gen.
- A Lit.: cur non adhibuisti, dum istaec loquereris, tympanum, Plaut. Poen. 5, 5, 38 (1317): huc adhibete aurīs (ad ea) quae ego loquar, id. Ps. 1, 2, 20 (151): ad mea formosos vultus adhibete carmina, Ov. Am. 2, 1, 37; cf. ib. 13, 15: manus medicas ad vulnera, Verg. G. 3, 455: odores ad deos, Cic. N. D. 1, 40: quos negat ad panem adhibere quidquam, praeter nasturtium, to eat with it, Cic. Tusc. 5, 34: alicui calcaria, id. Brut. 56 (cf. addere calcar, v. addo): manus genibus adhibet, i. e. admovet, genua amplexatur, Ov. M. 9, 216: vincula captis, to put them on them, id. F. 3, 293.—
- B Trop.: metum ut mihi adhibeam, Plaut. Men. 5, 6, 20 (985); cf. Quint. 1, 3, 15: nunc animum nobis adhibe veram ad rationem, Lucr. 2, 1023; Cic. Har. Resp. 10, 20: vacuas aurīs adhibe ad veram rationem, Lucr. 1, 51; cf. Ov. M. 15, 238; Verg. A. 11, 315: ut oratio, quae lumen adhibere rebus debet, ea obscuritatem afferat, Cic. de Or. 3, 13, 50: est ea (oratio) quidem utilior, sed raro proficit neque est ad vulgus adhibenda, id. Tusc. 4, 28, 60: adhibere cultus, honores, preces, diis immortalibus, id. N. D. 1, 2; cf. Tac. A. 14, 53: alicui voluptates, Cic. Mur. 35: consolationem, id. Brut. 96: omnes ii motus, quos orator adhibere volet judici, which the orator may wish to communicate to the judge, id. de Or. 2, 45 al.—Hence = addere, adjungere, to add to: uti quattuor initiis rerum illis quintam hanc naturam non adhiberet, Cic. Ac. 1, 11, 39: ad domesticorum majorumque morem etiam hanc a Socrate adventitiam doctrinam adhibuerunt, id. Rep. 3, 3.
- II Esp.
- A Of persons, to bring one to a place, to summon, to employ (cf. the Engl. to have one up): hoc temere numquam amittam ego a me, quin mihi testes adhibeam, Ter. Phorm. 714; so Cic. Fin. 2, 21; Tac. A. 15, 14: medicum, Cic. Fat. 12: leges, ad quas (sc. defendendas) adhibemur, we are summoned, id. Clu. 52: nec, quoniam apud Graecos judices res agetur, poteris adhibere Demosthenem, id. Tusc. 1, 5, 10: adhibebitur heros, shall be brought upon the stage, Hor. A. P. 227: castris adhibere socios et foedera jungere, Verg. A. 8, 56: aliquem in partem periculi, Ov. M. 11, 447: in auxilium, Just. 3, 6.—
- B Adhibere ad or in consilium, to send for one in order to receive counsel from him, to consult one: neque hos ad concilium adhibendos censeo, Caes. B. G. 7, 77, 3: in consilium, Plin. Ep. 6, 11, 1; so also absol.: a tuis reliquis non adhibemur, we are not consulted, Cic. Fam. 4, 7; so ib. 10, 25; 11, 7; id. Off. 3, 20; id. Phil. 5, 9; Caes. B. G. 1, 20; Suet. Claud. 35; cf. Cortius ad Sall. J. 113, and ad Cic. Fam. 4, 7, 15.—But sometimes adhibere in consilium = admittere in cons., to admit to a consultation. —So trop.: est tuum, sic agitare animo, ut non adhibeas in consilium cogitationum tuarum desperationem aut timorem, Cic. Fam. 6, 1.—
- C Adhibere aliquem cenae, epulis, etc., to invite to a dinner, to a banquet, etc., to entertain: adhibete Penatīs et patrios epulis, etc., Verg. A. 5, 62; so Hor. C. 4, 5, 32; Suet. Caes. 73; Aug. 74: in convivium, Nep. praef. §7.—And absol., to receive, to treat: quos ego universos adhiberi liberaliter dico oportere, Cic. Q. Fr. 1, 5: Quintum filium severius adhibebo, id. Att. 10, 12.—
- D Adhibere se ad aliquid, to betake or apply one's self to a thing, i.e. to devote attention to it: adhibere se remotum a curis veram ad rationem, Lucr. 1, 44 (cf. above I. A.); and absol.: adhibere se, to appear or to behave one's self in any manner: permagni est hominis, sic se adhibere in tanta potestate, ut nulla alia potestas ab iis, quibus ipse praeest, desideretur, Cic. Q. Fr. 1, 1, 7.—
- E Adhibere aliquid ad aliquid, alicui rei, or with in and abl., to put a thing to a determinate use, to apply, to use or employ for or in any thing definite (therefore, with intention and deliberation; on the contr., usurpare denotes merely momentary use; cf. Cic. Lael. 2, 8; and uti, use that arises from some necessity, Herz. ad Caes. B. G. 1, 20): adhibere omnem diligentiam ad convalescendum, Cic. Fam. 16, 9; cf. ib. 6; Nep. Att. 21: cautionem privatis rebus suis, Cic. Att. 1, 19: medicinam aegroto, id. ib. 16, 15: humatis titulum, i. e. inscriptionem addere, Liv. 26, 25: belli necessitatibus patientiam, id. 5, 6: fraudem testamento, Suet. Dom. 2: curam viis, id. Vesp. 5: fidem et diligentiam in amicorum periculis, Cic. Clu. 42, 118: misericordiam in fortunis alicujus et sapientiam in salute reip., id. Rab. Perd. 2: flores in causis, id. Or. 19: curam in valetudine tuenda, Cels. 3, 18; and with de: curam de aliqua re, Cic. Fam. 2, 7, 3: modum, to set a limit to, to set bounds to: vitio, Cic. Tusc. 4, 17: sumptibus, Suet. Ner. 16: cf. id. Aug. 100; id. Tib. 34: voluptati, Quint. 9, 3, 74: memoriam contumeliae, to retain it in memory, Nep. Epam. 7.—
- F Adhibere aliquid, in gen., to use, employ, exercise: neque quisquam parsimoniam adhibet, Plaut. Most. 1, 3, 79 (235): fidem, id. Rud. 4, 3, 104 (1041): celeritatem, Cic. Fam. 10, 21, 2: calumniam, fraudem, dolum, Auct. Or. pro Dom. 14, 36: modum quemdam, Cic. Tusc. 4, 17, 38; Suet. Calig. 2: nulla arte adhibita, Caes. B. C. 3, 26: sollertiam, Tib. 3, 4, 75: querelas, Plin. Ep. 1, 12: adhibere moram = differre, Pompon. Dig. 18, 6, 16.—
- G In later Lat.: alicui aliquem, to bring up, quote one to another as authority for an assertion: is nos aquam multam ex diluta nive bibentis coërcebat, severiusque increpabat adhibebatque nobis auctoritates nobilium medicorum, Gell. 19, 5, 3.
II) insbes.: A) zu etw. als Beigabe, als Beihilfe usw. dazunehmen: a) eine Sache: ad panem nihil praeter nasturtium, Cic.: tympanum, Plaut. – m. abstr. Objj., etw. zu etw. hinzuziehen, mit etw. verbinden, vereinigen, ad domesticum morem hanc a Socrate adventiciam doctrinam, Cic.: quattuor initiis quintam naturam, Cic.: studio adhibito atque usu, Cic. – b) eine Pers. einem beigeben, quemquam heredem fratri, ICt.
B) zu einem bestimmten Zweck hinhalten, d.i. a) einen Ggstd. (Sache od. lebendes Wesen) als Mittel an jmd. od. etw. hinrichten, ihm entgegenbringen, jmdm. od. einer Sache beibringen, bei jmd. od. etw. in Anwendung bringen, anwenden, verwenden, nehmen, u. eine Denk- u. Handlungsweise gegen jmd. od. bei etw. üben, beweisen, zeigen, odores ad deos, ut etc., Cic.: orationem ad vulgus, richten, Cic.: u. so alci sermonem, Cic.: dis cultus, honores, preces, Cic.: alci fictum ad eius voluntatem sermonem, jmdm. entgegenbringen (auftischen, damit aufwarten), Cic.: aegro medicinam, Cic.: alci consolationem litteris, Cic.: alci vim, antun, Cic.: nutrices puero, Gell.: omnes illi motus, quos orator adhibere volet iudici, Cic. – officium erga alqm, reverentiam adversus deos, Cic.: saevitiam in famulos, Cic. – nutrices ad praebendum lactem. Gell.: omnes machinas ad tenendum adulescentem, Cic.: plus studii, quam ille, ad dicendum, Cic.: et tempus et diligentiam ad considerandas res, Cic. – equum admissurae, nehmen zur usw., Col.: morbis remedia od. curationes, Cic.: modum vitio, sumptibus, ein Maß setzen, Cic. u. Suet.: memoriam contumeliae, ein G. haben für usw., Nep.: belli necessitatibus patientiam, Ausdauer zeigen für usw., Liv. – u. mit in u. Abl. = in od. bei etw., iambum in fabulis, Cic.: sermonem in poculis, führen, Cic.: in amicorum periculis fidem et diligentiam, Cic.: in me consolando non mediocrem ipse animi dolorem adhibuisti, Cic. : u.m. bl. Acc., tantum cibi et potionis, ut etc., Cic.: studium atque aures (= aurium iudicium), Cic.: modum quendam, Cic.: fidem, Redlichkeit zeigen, üben, Plaut. u. Cic. – b) eine Pers. zu etwas (als Helfer, Beistand, Berater, Teilnehmer) heranziehen, zuziehen, zulassen, Dianam ad partus, Cic.: alqm ad ministerium dapemque, Liv.: alqm in partem periculi, Ov.: alqm in auxilium, Iustin. – so bes. alqm in od. ad consilium, ad deliberationem, zur Beratung ziehen (zuziehen), zulassen, zu Rate ziehen, Cic. u. Caes.: u. so alqm consilio, Caes. – alqm in convivium, zur Tafel ziehen, Cic.: u. so alqm convivio, Liv., cenae, Suet.: servum honoris causā mensae suae die festo, Col.: penates epulis, Verg.: u. alteris te mensis deum, von der Libation beim Nachtisch, Hor. – dah. oft bl. adhibere alqm, jmd. als Helfer, Berater, Verteidiger, Teilnehmer, Augen- u. Ohrenzeugen, Begleiter, Zuhörer zuziehen, zur Mitwirkung heranziehen, zu Hilfe nehmen, zur Hilfe brauchen, vorführen, mitnehmen, od. -bringen, einladen (Ggstz. removere), adhibito consilio (Ggstz. remoto consilio), Cic.: collegium praetorum, Cic.: Demosthenem, Cic.: medicum, Cic.: interpretes (Dolmetscher), Sall.: fratrem, Caes. – m. dopp. Acc., alqm patronum, arbitrum, Cic.: Siciliam testem, Cic. – bes. auch als Zuhörer zu einer Vorlesung zuziehen, einladen, Plin. ep. (s. Gierig Plin. ep. 1, 5, 4). – u. mit Advv. = jmd. irgendwie aufnehmen, behandeln, alqm liberaliter, Cic.: alqm severius, es strenger mit jmd. nehmen, Cic.: alqm victu ceterisque rebus quam liberalissime commodissimeque, Cic. – u. sic se adhibere in potestate, ut etc., sich benehmen, Cic.
- 1. aanwenden, gebruiken; (een bepaalde manier v. denken) aan de dag leggen, tonen (jegens iem.: alci; in alqo; in, erga, adversus alqm; bij iets: dat.; ad; in m. acc.; in m. abl.) [alci vim aandoen; severitatem in filio; saevitiam in servos; officium erga alqm; reverentiam adversus deos; modum voluptati; tempus ad res considerandas];
- 2. aantrekken, erbij halen (m. ad; in m. acc.; dat.) [alqm in (ad) consilium of consilio raadplegen; alqm in convivium of convivio; Iovem testem als getuige aanroepen];
- 3. wenden naar, richten op [aures et animos ad vocem];
- 4. leggen op, aanleggen (m. ad; dat.) [manus ad vulnera; civibus vincula; alci calcaria iem. aansporen; manus genibus de knieën omvatten];
- 5. erbij nemen [nihil ad panem];
- 6. iem. behandelen [alqm liberaliter];
- 7. se ~ zich gedragen.
挨着。 放。用。— epulis 留于席。— huc vultus 向此觀看。— medicamenta plagae 施藥于瘡。Adhibete in consilium 爾自裁奪可也。— ei religionem 使彼疑有罪。— vim veritati 强辭奪理。— Deum testem 發誓。— in bellum 勸征戰。— omnes machinas 用各法。— cautionem 小心。— modum 不過分。
Suggest a Translation
See an image
- habeo, to hold toward, turn to, apply, add to: manūs medicas ad volnera, V.: ad panem adhibere, eat with: manūs genibus adhibet, i. e. clasps, O.—Fig., to furnish, produce, bring forward, apply, bestow, administer: parti corporis scalpellum: oratio, quae lumen adhibere rebus debet: (oratio) ad volgus adhibenda: alicui voluptates: oratorem, call to one's aid: animum, give close attention, V.—Esp., to bring to, summon, employ: fratrem adhibet, Cs.: adhibitis amicis, S.: leges, ad quas (sc. defendendas) adhibemur, we are summoned: adhibebitur heros, shall be brought upon the stage, H.: aliquem in partem periculi, O.—With ad or in consilium (concilium), to summon for counsel, consult: neque hos ad concilium adhibendos censeo, Cs.: illis adhibitis in consilium: (plebes) nullo adhibetur consilio, Cs.; cf. adhibitis omnibus Marcellis, qui tum erant.—Adhibere aliquem cenae or epulis, to invite to dinner, invite to a banquet, entertain: adhibete Penatīs et patrios epulis, etc., V.: convivio neminem, L.: alteris Te mensis deum (when tutelary gods were invoked), H.: mulieres in convivium.—To treat, handle, act towards: victu quam liberalissime adhiberi: alqm severius.—Adhibere aliquid, to put to use, apply, use, employ for, use in: modum quemdam: adhibitā audaciā et virtute, calling to their aid, Cs.: belli necessitatibus patientiam, L.: curam in valetudine tuendā, N.: fidem in amicorum periculis: modum vitio, to set bounds: memoriam contumeliae, to retain in memory, N.—Esp. in phrase, adhibere vim, to employ compulsion, compel: si hanc vim adhibes, quid opus est iudicio?— Poet.: Munitaeque adhibe vim sapientiae, storm the defences of wisdom, H.
-
…dicto audientes milites neque propter timorem signa laturos. Haec cum animadvertisset, convocato consilio omniumque ordinum ad id consilium adhibitis centurionibus, vehementer eos incusavit primum, quod aut quam in partem aut quo consilio ducerentur sibi quaerendum aut cogitandum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…timere desinam. haec si tecum, ut dixi, patria loquatur, nonne impetrare debeat, etiam si vim adhibere non possit quid, quod tu te in custodiam dedisti, quod vitandae suspicionis causa ad M. Lepidum te…
Cicero, in Catilinam
-
…uti et rei publicae iniuriam et suum dolorem eius voluntati ac precibus condonet. Dumnorigem ad se vocat, fratrem adhibet ; quae in eo reprehendat ostendit ; quae ipse intellegat, quae civitas queratur proponit ; monet ut in reliquum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…nostri, nec bene promeritis capitur nec tangitur ira. Quod superest, vacuas auris animumque sagacem semotum a curis adhibe veram ad rationem, ne mea dona tibi studio disposta fideli, intellecta prius quam sint, contempta relinquas .…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…istaec non curare neque esse quicquam aut parvae curae aut novae loci. sed tamen quid simile illa eos non adhibuit quos existimavit quaesituros nisi scissent quid esset. num id etiam mihi periculi fuit sed tamen faciat illa quod ego…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…sed et ad ceteras res habet quandam artem qua vera a falsis possit distinguere, et ad similitudines istas usus adhibendus est ut mater geminos. internoscit consuetudine oculorum, sic tu internosces si adsueveris. videsne ut in proverbio sit…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…cadunt quae paulo ante in comparationis loco enumerata sunt. In illud autem genus in quo de expetendo fugiendoque quaeritur adhibentur ea quae sunt aut animi aut corporis aut externa vel commoda vel incommoda. Item que cum de honesto turpique…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…respondisset, ab ea petivit ut se mortuo apud Dinaeam quae tum ei mulieri socrus erat quoad pareret habitaret diligentiamque adhiberet ut id quod conceperat servare et salvum parere posset. itaque ei testamento legat grandem pecuniam a filio si qui…
Cicero, pro Cluentio
-
…Carneades genus hoc totum non probabat et nimis inconsiderate concludi hanc rationem putabat. Itaque premebat alio modo nec ullam adhibebat calumniam ; cuius erat haec conclusio Si omnia antecedentibus causis fiunt, omnia naturali conligatione conserte contexteque fiunt ; quod…
M. Tullius Cicero, De Fato
-
…item Antiochum contra Academicos, dedi Antiocho operam diligentius, ut causam ex eo totam cognoscerem. itaque conplures dies adhibito Heraclito doctisque conpluribus et in is Antiochi fratre Aristo et praeterea Aristone et Dione, quibus ille secundum fratrem plurumum…
M. Tullius Cicero, Lucullus