Logeion | audacia

audācĭa, ae, f. [audax], the quality of being audax, boldness, in a good, but oftener in a bad sense (syn.: fortitudo, audentia, animus, virtus).

I In a good sense, daring, intrepidity, courage, valor: audacia in bello, Sall. C. 9, 3: audacia pro muro habetur, id. ib. 58, 17: frangere audaciam, Liv. 25, 38, 6: ipso miraculo audaciae obstupefecit hostes, id. 2, 10: nox aliis in audaciam, aliis ad formidinem opportuna, Tac. A. 4, 51: unam in audaciā spem salutis (esse), id. H. 4, 49; so Just. praef. 2, 9 al.: in audaces non est audacia tuta, Ov. M. 10, 544: Quod si deficiant vires, audacia certe Laus erit, Prop. 3, 1, 5: sumpsisset cor ejus audaciam, Vulg. 2 Par. 17, 6 al.—
II In a bad sense, daring, audacity, presumption, temerity, insolence, impudence: O hominis inpudentem audaciam, Plaut. Men. 5, 1, 13 (713), and Ter. Heaut. 313, Phaedr. 3, 5, 9: conpositis mendaciis Advenisti, audaciai columen, shamelessness, impudence, Plaut. Am. 1, 1, 211 (363): Tantāne adfectum quemquam esse hominem audaciā! Ter. Phorm. 977: audacia non contrarium (fidentiae), sed appositum est ac propinquum et tamen vitium est, Cic. Inv. 2, 54, 165: animus paratus ad periculum, si suā cupiditate, non utilitate communi inpellitur, audaciae potius nomen habeat quam fortitudinis, id. Off. 1, 19, 63: incredibili importunitate et audaciā, id. Verr. 2, 2, 30: audaciā et impudentiā fretus, id. Fl. 15; so id. Caecin. 1; id. Phil. 10, 5; 13, 13 fin.; id. Clu. 65; id. Inv. 1, 33 al.; Sall. C. 23, 2; 52, 11; 61, 1; id. J. 7, 5; 14, 11 al.; Liv. 28, 22; 44, 6 al.; Tac. A. 11, 26; id. H. 3, 66; 3, 73 al.; Suet. Vesp. 8; Curt. 6, 11; 8, 13; Vulg. Sap. 12, 17 et saep. —In plur. (abstr. for concr.), daring deeds, = audacter facta: quantas audacias, quam incredibiles furores reperietis, Cic. Sull. 27 fin.: audacias Cato pluraliter dixit, Paul. ex Fest. p. 27 Müll.; Cic. Verr. 2, 3, 89; id. Cat. 2, 5, 10; id. Att. 9, 7: quam (formam vitae) postea celebrem miseriae temporum et audaciae temporum fecerunt, Tac. A. 1, 74.—In a milder signif. freedom, boldness: licentia vel potius audacia, Cic. Lig. 8: vitare audaciam in translationibus, Suet. Gram. 10 fin.

audācia, ae, f. (audax), die Kühnheit, I) im guten Sinne, der kühne Mut, die Dreistigkeit, das Wagnis, duabus his artibus, audaciā in bello, ubi pax evenerat, aequitate etc., Sall.: mirabundi, unde tanta audacia, tanta fiducia sui victis ac fugatis, Liv.: quae bona sunt, fiduciam faciunt, divitiae audaciam, Sen.: si verbis audacia detur, wäre eine kühne Ausdrucksweise erlaubt, Ov. – II) im üblen Sinne, die Keckheit, Dreistigkeit, das kecke (dreiste) Auftreten, die Unverschämtheit, Verwegenheit, Tollkühnheit, Frechheit, Vermessenheit (Ggstz. verecundia), a) übh.: audaciae columen, Plaut.: malitiosa aud., Trag. inc. fr.: aud. inconsulta, vecors, Liv.: aud. scelerata, Plin.: aud. muliebris, Iustin.: o hominis impudentem audaciam! Plaut.: summae homo audaciae, Caes.: tantā audaciā affectus, Ter.: audaciā et impudentiā fretus, Cic.: stolidā audaciā ferox, Curt.: stultorum et improborum temeritas et audacia, Cic.: certatum utrimque temeritate atque audaciā, Liv.: audaciā abundare, Cic.: audaciae cedere, Cic.: alcis audaciam debilitare, Cic., frangere, Liv., contundere et frangere, Cic.: eorum dementem reprimere audaciam, Sisenn. fr.: m. folg. Infin., haec mihi sit audacia lepores molles excipere, Prop. 3, 19, 23: m. Acc. u. Infin., quae istaec audaciast te sic ebrium incedere, Plaut. Pseud. 1298: m. Genet. Gerund., aliis timor hostium audaciam ingrediendi flumen fecit, Liv. 21, 56, 5. – meton. = Wagnis, Liv. 10, 33, 7: öfter Plur. = Wagnisse, verwegene Versuche od. Taten, freche Bestrebungen, Cato fr. b. Paul. ex Fest. 27, 6. Cic. Verr. 3, 208; Cat. 2, 10; Sull. 76; ad Att. 9, 7, 5. Tac. ann. 1, 74. – b) im mildern Sinne, die Freiheit, Dreistigkeit, licentia... vel potius audacia, Cic.: vitare audaciam in translationibus, Suet. – ➳ Arch. Genet. audaciai, Plaut. Amph. 367.

audacia [CL] , daring, courage. b audacity, presumption. c (w. gen.). d (w. inf.). invocate Christum ut audatiam adhibeat G. Mon. VI 2; [apri] exigui ‥, nec minus ~ia et animositate quam corporis compositione degeneres Gir. TH I 24; Dominus ‥ ab eis [Gallis] subtraxit ‥ ~iam ex incussione timoris de terribilibus ‥ plagis in stragibus hominum Elmh. Hen. V 74. b strofosam muliebris ~iae muscipulam parvi pendens Aldh. VirgP 53; ut superbiam eorum dissipet et conturbet ~iam Bede HE IV 3 p. 211; impudenti ~ia contempsi vos Anselm (Med. 2) III 81. c s1311 cernentes quod eorum paciencia ‥ Petro [de Gavestone] ~iam malignandi prestabat Trokelowe 68; 1545 ne facilitas pene audatiam tribuat delinquendi Conc. Scot. I cclxiv. d 1390 concepta ‥ fiducia michi parit ~iam vobis scribere FormOx 238.

audācĭa, (8) æ, f. (audax), audace ¶ 1 [le plus souv. en mauv. part] : istius audacia, crudelitas, injuria Cic. Verr. 2, 2, 109, lʼaudace, la cruauté, lʼinjustice de cet homme ; effrenata Cic. Cat. 1, 1 ; immanis Cic. Phil. 2, 68, audace effrénée, monstrueuse || fait, acte dʼaudace : cum audiat nullum facinus, nullam audaciam, nullam vim in judicium vocari Cic. Cæl. 1, quand il apprendrait quʼil ne sʼagit dans cette action judiciaire ni dʼun attentat, ni dʼun trait dʼaudace, ni dʼun acte de violence ; [surtout au pl.] traits dʼaudace, actes dʼaudace : Cic. Cat. 2, 10 ; Sulla 76 ; Att. 9, 7, 5 ¶ 2 [sans nuance péjor.] audace (disposition à oser, fait dʼoser), hardiesse : animus paratus ad periculum... audaciæ potius nomen habeat quam fortitudinis Cic. Off. 1, 63, la disposition à braver le danger doit plutôt sʼappeler audace que courage ; insidiandi Cæs. G. 6, 34, 6.hardiesse de dresser des embûches ; audaciam ingrediendi flumen facere alicui Liv. 21, 56, 5, donner à qqn la hardiesse de passer le fleuve ; ad pericula capessenda Liv. 21, 4, 5, audace pour affronter le danger || alicui audacia est et infin. : Sen. Const. 11, 2 || [sens favorable] hardiesse, décision : majores nostri neque consili neque audaciæ umquam eguere Sall. C. 51, 37, nos ancêtres nʼont jamais manqué de sagesse dans les vues et de décision dans lʼentreprise, cf. 9, 3 ; 58, 2, etc.; Liv. 1, 12, 2 ; 2, 10 5, etc.

audācia, ae f (audax)

1. dapperheid, moed;
2. (meton.) waagstuk, dappere daad;
3. (pejor.) roekeloosheid, overmoed, arrogantie, brutaliteit; ➤ ~ ingrediendi flumen; audaciā abundare.

audacia , ae. f.
大膽。豪强。冒失。

Suggest a Translation
See an image

, Consilium, molitio, expeditio militaris. Lit. Joan. ducis Bitur. ann. 1359. in Reg. 111. Chartoph. reg. ch. 108 : Et ultra hoc propter sinceræ dilectionis fervorem, quam gerit (Gadrardus dom. de Albaterra et de Ozilhaco) erga coronam Franciæ, suas Audacias in facto armorum, per ipsum sæpius approbatas, ad effectum deduci cupiendo, etc.

audācia ae, f

audax, daring, courage, valor, bravery, boldness, intrepidity: in bello, S.: audaciae egere, S.: miraculo audaciae obstupefecit hostis, L.: si verbis audacia detur, if I may speak boldly, O.—Daring, audacity, presumption, temerity, insolence. hominis inpudens, T.: Tantā adfectus audaciā, T.: (vir) summā audaciā, Cs.: consilium plenum audaciae: intoleranda, S.: in audaces non est audacia tuta, O.: quantas audacias, daring deeds: non humanae ac tolerandae audaciae (hominum sunt).

Menu

Word wheel

audacia

BWL

Saved

Recent