conciliatura
concĭlĭātūra, ae, f. [concilio],
- the trade of procurer, pimping, pandering: exercere, Sen. Ep. 97, 9.
conciliātūra, ae, f. (concilio), die Kuppelei, conciliaturas exercere, Sen. ep. 97, 9.
concĭlĭātūra, (16) æ, f. , métier dʼentremetteur : Sen. Ep. 97, 9.