condo
condo, to put together, make by joining, found, establish, build, settle
BWL
since the founding of the city
they hid themselves on a deserted beach
Frieze-Dennison Vergil
Could not find conderent in Logeion dictionaries.
conderent Verb: imperfect active subjunctive 3rd plural of condo
- I With the access. idea of uniting, to put or join together into a whole, to form, fashion, produce, make by joining together.
- A Prop., of the founding of towns or states, to found, establish: Romam, Enn. ap. Varr. R. R. 3, 1, 2, and Suet. Aug. 7 fin. (Ann. v. 494 Vahl.): oppida, Varr. L. L. 5, § 142; Hor. Ep. 2, 1, 8: urbem, Lucr. 5, 1107; Cic. Cat. 3, 1, 2; Sall. C. 6, 1; Liv. 1, 19, 1; Suet. Aug. 18; 47; Just. 2, 4, 15; 2, 15, 1: arces, Verg. E. 2, 61: locum, Hor. S. 1, 5, 92: colonias. Vell. 1, 15; Just. 16, 3, 7: civitatem, Cic. Rep. 1, 7, 12: regna, Just. 2, 1 init.: imperium Poenorum, id. 19, 1, 1.—Hence, often ante and post Romam conditam, before and after the foundation of Rome, Cic. Tusc. 1, 1, 3; cf. Liv. praef. § 6 al.—
- β Transf. to the inhabitants: Romanam gentem, Verg. A. 1, 33: genus hominum, Just. 2, 6, 11.—Hence, mid.: optato conduntur Thybridis alveo, they settle, Verg. A. 7, 303 (condi proprie dicuntur, qui sibi statuunt civitatem. Conduntur ergo; sedem stabilem locant, Serv.). —
- b Of the erecting, building of other things, to make, construct, build: aram, Liv. 1, 7, 11; 28, 46, 16: sepulcrum, Hor. Epod. 9, 26: moenia, Verg. A. 1, 276; Ov. M. 3, 13; 14, 775; Just. 2, 12, 4.—
- c Of written productions, to compose, write, celebrate, write or treat of, describe: SIVE CARMEN CONDIDISSET, Fragm. XII. Tab. ap. Cic. Rep. 4, 10, 12; so, carmen, Lucr. 5, 2; Hor. S. 2, 1, 82; id. Ep. 1, 3, 24; id. A. P. 436; Liv. 27, 37, 7; 31, 12, 10; Quint. 10, 1, 56 et saep.: poëma, Cic. Att. 1, 16, 15: longas Iliadas, Prop. 2, 1, 14: bella, Verg. E. 6, 7: Caesaris acta, Ov. Tr. 2, 336: proelia, Stat. Th. 1, 8: festa numeris, Ov. F. 6, 24: alterum satirae genus, Quint. 10, 1, 95: aliqua in hac materiā, id. 3, 1, 19: prosam orationem, Plin. 5, 29, 31, § 112: historiam, id. 12, 4, 8, § 18; cf.: aliquid annalibus, id. 2, 9, 6, § 43: praecepta medendi, id. 26, 2, 6, § 10: laudes alicujus, id. 22, 13, 15, § 35.— Rarely,
- β Absol.: si etiamnum Homero condente Aegyptus non erat, Plin. 13, 13, 27, § 88.—
- B Trop., to establish, found, to be the author of, to produce, make: jusjurandum, Plaut. Rud. 5, 3, 18 (1374): aurea saecula, Verg. A. 6, 793: collegium novum, Liv. 5, 52, 11: morem, Plin. 11, 37, 55, § 150: nova fata, Verg. A. 10, 35: aeternam famam ingenio suo, Phaedr. 3, prol. 53; so, nomen memorandum, Sil. 4, 37: militarem disciplinam artemque bellandi, Flor. 1, 3, 1: somniorum intellegentiam (Joseph), Just. 36, 2, 8.—Of the gods: portenta sua, to fulfil, accomplish, Sil. 16, 126.—Impers.: naturā rerum conditum est, ut, etc., Dig. 19, 5, 4.—
- II With the access. idea of carefulness, to put away, to lay, put, or place somewhere for preservation, etc.; to lay up, store or treasure up (opp. promo).
- A In gen.
- 1 Prop.
- α Aliquid: pecuniam, Cic. Clu. 26, 72: frumentum, id. N. D. 2, 63, 157; Hor. Ep. 2, 1, 140: condere et reponere fructus, Cic. N. D. 2, 62, 156: agri multa efferunt, quae ... mandentur condita vetustati, id. ib. 2, 60, 151; cf. id. Brut. 4, 16; Varr. R. R. 1, 62; Auct. B. Afr. 65: vinum, Varr. R. R. 1, 13; cf. Mart. 13, 111, 2; Verg. E. 3, 43; Hor. Ep. 1, 1, 12: aliquid proprio horreo, id. C. 1, 1, 9: Sabinum testā levi, id. ib. 1, 20, 3: pressa mella puris amphoris, id. Epod. 2, 15: messem, Tib. 1, 1, 42: fruges, Paul. Sent. 2, 8, 2.—
- β With the designation of the place (most freq. by in and acc.): minas viginti in crumenam, Plaut. Truc. 3, 1, 9 (653): mustum in dolium, Varr. R. R. 1, 65, 1: cineres in urnas, Suet. Calig. 15: barbam in auream pyxidem, id. Ner. 12; cf. id. ib. 47: legem in aerarium, id. ib. 28: libri in sacrarium conditi, Gell. 1, 19, 10; cf. the foll.: te in pistrinum, Plaut. Ps. 1, 5, 120 (534); cf.: aliquem in custodiam, Liv. 31, 23, 9; Tac. H. 4, 2: aliquem in carcerem, to thrust into prison, imprison, Cic. Verr. 2, 5, 29, § 76; Liv. 26, 16, 6; 29, 22, 7; 30, 21, 5; 45, 42, 5: aliquem in vincula, id. 23, 38, 7; 26, 34, 4. —With adv.: argentum intro, Plaut. Ps. 1, 3, 120 (349); id. Truc. 5, 28 (920): sortes eo, Cic. Div. 2, 41, 86 Orell. N. cr.—With in and abl.: litteras publicas in aerario sanctiore, to keep, lay up, Cic. Verr. 2, 4, 63, § 140: se (aves) in foliis, Verg. G. 4, 473: novissimo die dein (argyritin) condunt in plumbeo vase, Plin. 33, 6, 35, § 109.—With abl.: condidit (libros Sibyllinos) duobus forulis auratis sub Palatini Apollinis basi, Suet. Aug. 31; Scrib. Comp. 145.—With locat.: id domi nostrae, Cic. Verr. 2, 2, 2, § 5; cf.: ut ei jam exploratus et domi conditus consulatus videretur, i.e. he was sure of it, id. Mur. 24, 49.—
- 2 Trop.: teneo omnia; in pectore condita sunt, Plaut. Ps. 4, 1, 31 (935): mandata corde memori, Cat. 64, 231: tu, qui omne bonum in visceribus medullisque condideris, Cic. Tusc. 5, 9, 27: in causis conditae sunt res futurae, lie, are contained, id. Div. 1, 56, 128. —Hence,
- B Esp.,
- 1 In econom. lang., to preserve, pickle (for which the access. form condio, īre, became prevalent): lentiscum in acetum (cf. just before, oleae quomodo condiantur), Cato R. R. 117: ficus in orcas, Col. 12, 15, 2: fructum in cados, Plin. 13, 4, 9, § 48: corna in liquidā faece, Ov. M. 8, 666: oleum, Suet. Caes. 53.—
- 2 In medic. lang., to set: ossa, Cels. 8, 23: calcem, id. 8, 22: articulum, id. 8, 24.—
- 3 To inter, bury (cf. compono, II. B. 1. c.): mortuos cerā circumlitos, Cic. Tusc. 1, 45, 108: aliquem sepulcro, id. Leg. 2, 22, 56; Verg. A. 3, 67; Ov. M. 7, 618; 8, 235: ossa parentis terrā, Verg. A. 5, 48; so, aliquem terrā, Plin. 7, 54, 55, § 187: corpora defunctorum in lapide sarcophago, id. 36, 17, 27, § 131: fraternas umbras tumulo, Ov. F. 5, 451; so id. M. 14, 442; Val. Fl. 5, 198: ossa peregrinā ripā, Ov. M. 2, 337: in Tomitanā condar humo? id. P. 3, 1, 6: inhumatos Manes, Luc. 9, 151: Alexandrum intemperantiā bibendi ... condidit, brought to the grave, Sen. Ep. 83, 23: patrem, Phaedr. 4, 4, 30: fulgura publica condere, Juv. 6, 587, v. fulgur; cf.: Aruns dispersos fulminis ignes Colligit et terrae maesto cum murmure condit, Luc. 1, 606 sq.—
- b Poet., of time, to pass, spend, live through, bring to a close: saecla vivendo, Lucr. 3, 1090: longos soles cantando, Verg. E. 9, 52: cum referetque diem condetque relatum, i.e. morning and evening, id. G. 1, 458: diem collibus in suis, Hor. C. 4, 5, 29: diem, Stat. Th. 10, 54; Plin. Ep. 9, 36, 4; id. Pan. 80 fin.; Macr. Somn. Scip. 1, 20 fin.: noctem, Sil. 4, 482.—In respect to lustrum, v. 2. lustrum, I.—
- 4 Transf., to conceal, hide, secrete, suppress: Sibyllam quidem sepositam et conditam habeamus, ut ... injussu senatūs ne legantur quidem libri, Cic. Div. 2, 54, 112: quicquid sub terrā est in apricum proferet aetas, Defodiet condetque nitentia, Hor. Ep. 1, 6, 25: lumen, Lucr. 4, 434; so, lunam (nubes), Hor. C. 2, 16, 3: aliquid jocoso furto, id. ib. 1, 10, 8: vultus, Ov. M. 2, 330; cf.: vultum aequore, id. ib. 11, 255: enses, to sheathe, Hor. Epod. 7, 2: ferrum, Phaedr. 5, 2, 8: gladium, Quint. 8, prooem. § 15: scuta latentia, Verg. A. 3, 237: oculos, to close, shut, Ov. Tr. 3, 3, 44 (but oculi conditi, v. P. a. infra); so, lumina, Prop. 4 (5), 11, 64: se in viscera (terrae), Ov. M. 2, 274: se sub lectum, Suet. Calig. 51.—Mid., Plin. 8, 57, 82, § 223: nocte ... aliquot Numidarum turmas medio in saltu condiderat, i.e. placed in ambush, Liv. 27, 26, 8; so, hostis in silvis armatum militem condidit, Curt. 8, 1, 4; cf.: ibi Dahas condidit, id. 7, 7, 32: (Danai) notā conduntur in alvo, concealed themselves, Verg. A. 2, 401: fera murmura, Prop. 4 (5), 4, 61: iram, Tac. A. 2, 28.—With abl.: his mensibus pisces jacent speluncis conditi, Plin. 9, 16, 24, § 56: huic sollertiā est inanium ostrearum testis se condere, id. 8, 31, 51, § 98: luna condita tenebris, Tac. A. 1, 28: aliquid alvo, to swallow, Sil. 6, 199.—
- 5 Poet.
- a To thrust or strike in deep, to plunge (cf. abscondo): ensem in pectus, Ov. M. 13, 392: digitos in lumina, id. ib. 13, 561; 12, 295; 5, 423: ensem totum alicui in adverso pectore, Verg. A. 9, 348: telum jugulo, Ov. M. 13, 459; Sen. Oedip. 1037; cf. pass.: nihil tam facile in corpus quam sagitta conditur, Cels. 7, 5, n. 2.—
- β Trop.: stimulos caecos in pectore, Ov. M. 1, 727.—
- b To hide by sailing away, to lose sight of: navita condit urbes, Val. Fl. 2, 443; cf. abscondo.—Hence,
- 1 condĭtus, a, um, P. a., close, secret, deep (rare): praecordia, Hor. S. 1, 4, 89: oculi, deep set, Plin. 11, 37, 53, § 141.—
- 2 condĭta, ōrum, n., the laid up store (late Lat.), Cod. Th. 7, 4, 3; Dig. 32, 95 al.
II) eintun, wegtun, A) im allg. (in Prosa nachaug.), wohin od. wo einbringen, einstecken, eindrücken, einstoßen, m. Dat., m. in u. Akk. (wohin?), m. in od. sub u. Abl. od. (poet.) m. bl. Abl. (wo?), ea lana naturalibus conditur, Cels. 5, 21. – bes. α) feindlich eindrücken, einstoßen, venabulum urso, Mart.: ensem in pectus, Ov.: digitos in lumina, Ov.: alci ensem in pectore (adverso), Verg.: ensem in ore alcis, Verg.: ferrum adverso sub pectore, Verg.: telum iugulo vel pectore meo, Ov.: u. (im Bilde) stimulos alci in pectore caecos, Ov. – im Passiv condi = eindringen, nihil tam facile in corpus quam sagitta conditur eademque altissime insidit, Cels. 7, 5. no. 2. – β) (mediz. t. t.) vorgefallene Eingeweide, vorgetretene Knochen u. dgl. eintun = zurückbringen, reponieren, articulum, Cela.: prolapsa intestina, Cels.: plantarum ossa conduntur (Ggstz. prodeunt), Cels.
B) insbes. 1) einbringen, einlegen, einstecken = in sichere Verwahrung-, in Sicherheit bringen, aufheben, aufbewahren, verwahren, sichern, bergen u. dgl. (Ggstz. promere), gew. m. Advv. od. m. in u. Akk. od (nicht bei Cic.) m. bl. Dat. (wohin?), m. in u. Abl. (bes. im Passiv u. dann auch m. Genet. loc. domi u. dgl.), m. sub u. Abl., m. bl. Abl., a) eig.: aurum intro, Plaut.: eo sortes, Cic.: vidulum intro in arcam, Plaut. fr.: minas viginti in crumenam, Plaut.: venenum in auream pyxidem, Suet.: lateres (Barren) argenti atque auri in aerarium, Varr. fr.: legem in aerarium, Suet.: libros in scriniis, in armariis, ICt.: sacra in doliolis, einpacken, Liv.: alqd in plumbeo vase, Plin.: litteras publicas in sanctiore aerario conditas habere, Cic. (vgl. opes velut sanctiore quodam aerario conditae, Quint.): alqd domi suae conditum iam putare, Cic.: u. im Bilde, consulatus iam domi conditus, das K., das man schon ganz sicher zu haben glaubte, Cic.: c. medicamentum vitro, Scrib.: libros Sibyllinos duobus forulis auratis sub Palatini Apollinis basi, Suet.; dah. im Bilde, quam ob rem Sibyllam quidem sepositam et conditam habeamus, lassen wir also die S. (= die sibyllin. Bücher) im Geheimfach unberührt liegen, Cic. – c. pecuniam, Cic.: omnem pecuniam mercandis agris, unterbringen, stecken in usw., Tac.: c. opes, Verg. u. Petr.: anulum, Plin.: pocula condita servare, Verg. – So nun bes. α) Früchte, Wein u. dgl., eintun, einbringen, einheimsen, bergen, aufheben, aufbewahren, aufspeichern u. dgl., fructus c. et reponere, Cic.: frumentum, Cic.: condita post frumenta, nach eingebrachter Ernte, Hor.: frugem, Augustin.: fruges, ICt.: messem, Tibull.: pabulum aridum in hiemem, Cato: quae agri efferant condita mandare vetustati, Cic.: proprio horreo quicquid de Libycis verritur areis, Hor.: u. (im Bilde) bonum in visceribus medullisque, aufspeichern, Cic. – c. vinum, Varr.: vindemias, Col.: mustum in dolium, Varr.: Sabinum testā levi, Hor.: mella amphoris, Hor. – sal cupis conditus, Frontin.: oleum conditum, aufgehobenes = altes (Ggstz. oleum viride, frisches), Suet. – u. Früchte einlegen, einmachen, lentiscum in acetum, Cato: ficus in orcas, Col.: corna condita in liquida faece, Ov. – Partiz. subst., conditum, ī, n. u. gew. Plur. condita, ōrum, n., die eingetragenen Vorräte, das (gefüllte) Magazin, Sing. bei Paul. dig. 32, 1, 97: Plur. bei Spart. Hadr. 11, 1. Veget. mil. 4, 8. p. 132, 20 L. Amm. 2, 5, 10. u.a. Spät. – β) eine Waffe in der Scheide usw. verwahrend einstecken, gladium, Sen. u. Quint.: ensem, Hor.: pugionem rursus, Suet.: ferrum, Phaedr. – γ) leb. Wesen wohin eintun, legen, stecken, puerum in cunas, Plaut.: alqm vivum in arcam, Liv.: alqm in furnum pro rubido pane, Plaut. – bes. gegen Gefahren in Sicherheit bringen, bergen, se per omnes portas, Verg.: se in foliis (v. Vögeln), Verg.: se deserto in litore, Verg.: se in cunabula (v. jungen Bienen), Verg.: se portu alto (v. Schiffern), Verg. – examina corticibus cavis (v. Bienen), Verg.: Teucri optato conduntur alveo, bergen sich in usw., Verg. – u. verwahrend, gefangen haltend wohin einstecken, stecken, wo verwahren, alqm in pistrinum, Plaut.: alqm in carcerem, Cic. u. Liv.: alqm in vincula, in custodiam, Liv. (vgl. Fabri Liv. 23, 38, 7): eodem (ebendahin = in dasselbe Gefängnis) condi, Cic.: u. im Bilde, ni teneant rigidae condita bella serae, Ov. – δ) die Gebeine, Asche eines Toten, einen Leichnam beisetzen, bestatten, cineres in urnas, Suet.: reliquias ossaque alcis terrā, Verg.: corpora defunctorum in lapide sarcophago, Plin.: alqm in sepulcro, Cic.: alqm sepulcro, Verg.: alqm tumulo, Ov.: alqm humo (al. humi), Verg.: condi terrā (v. Pers.), Plin.: condi Ausoniā humo, Ov., in Tomitana humo, Ov. – u. bl. c. patrem, Phaedr.: mortuos cerā circumlitos, Cic.: corpora condere quam cremare e more Aegyptio, Tac.: rite manes, Plin. ep.: u. im Bilde, Alexandrum intemperantia bibendi condidit, brachte unter die Erde, Sen. ep. 83, 23. – Partiz. subst., conditi, ōrum, m., die Begrabenen, die Toten, prodire ab aggeribus (Gräbern) conditos, Arnob. 1, 46. – ε) c. fulgura publica, die vom Blitz getroffenen Gegenstände begraben (v. Haruspex), Iuven. 6, 587: Aruns dispersos fulminis ignes colligit et terrae (in die E.) maesto cum murmure condit, Lucan. 1, 606 sq. – b) übtr.: ut in seminibus vis inest earum rerum, quae ex iis progignuntur, sic in causis conditae sunt res futurae, liegen eingeschlossen, Cic. de div. 1, 128. – So nun bes. α) etw. in die Seele, in die Gedanken eintun, um es zu beherzigen, sich wohl zu merken, bewahren, teneo omnia; in pectore condita sunt, Plaut.: condita mente signa teneto, halte fest bewahrt in der Seele, Verg.: ista condenda in animum sunt, zu beherzigen, Sen.: vocem alcis memori aure, Ov.: mandata corde memori, Catull. – β) etw. v. seiner Tätigkeit ruhen machen od. lassen, vocem a contentione, Quint.: fera murmura, Prop.
2) wegtun, zurücktun = dem Blicke entziehen, verbergen, verstecken, m. in od. sub u. Akk., od. m. bl. Dat. (wohin?), m. in od. sub u. Abl. u. m. bl. Abl., a) zurückziehend, zurücktreten lassend, entfernend, aliquot Numidarum turmas medio in saltu, Liv.: in silvis armatum militem, Curt.: aliquid vel lucri causā vel metus sub terra, Paul. dig.: caput inter nubila = hineinragen lassen, Verg.: se sub lectum, sich verkriechen (v. Pers.), Suet.: u. se in tenebras (v. Pers.), Sen.: se lacu alto (v. einem Flusse), Verg.: inanium ostrearum testis se c., Plin. – his mensibus pisces iacent speluncis conditi, Plin.: luna condita tenebris, Tac.: venae magis conditae (zurückliegende), venae intus conditae, Cels.: conditi oculi, tiefliegende (Ggstz. oculi prominentes), Plin.: ebenso oculi introrsus conditi, Sen. rhet. – bes. v. der untergehenden Sonne, sol et exoriens et cum se condet in undas, Verg.: cubiculum, in quo sol nascitur conditurque, Plin. ep. – u. dah. poet., sol refert conditque diem, Verg. – u. dav. übtr. v. Menschen, c. diem u. dgl., eine Zeit zurücklegen, verbringen (s. Schwarz Plin. pan. 80, 6. Döring Plin. ep. 9, 36, 4), saecula vivendo, Lucr.: diem cito, Plin. ep.: diem collibus in suis, Hor.: longos soles cantando, Verg.: noctem devexo cursu, Sil. – b) bedeckend, verdecken, zudecken, verbergen, α) v. bedeckenden Ggstde., bedecken, umhüllen, cutis condit glandem, Cels.: lunam condunt nubes, Hor.: condit natantia lumina somnus, Verg. – β) v. dem, der etw. mit einer Decke verdeckt: scuta latentia (d.i. ita ut lateant), Verg. – labentes oculos od. alcis lumina, zudrücken (im Tode), Ov. u. Prop.: u. so in aeternum conditi oculi, Apul. – membra inter frutices, Lucr.: caelum umbrā (v. Jupiter), Verg.: sub costis condi (v. der Milz), Cels.: volui eodem sub cortice condi, Ov.: arboris in frondes condita Myrrha novae, poet. = verwandelt, Prop.: sol conditus in nubem, Verg. – condere se ferro et aere, Prop. – u. übtr., iram, Tac.: iurgia sub tacita laetitia, Prop.: praecordia condita aperire, das verschlossene (verschwiegene) Herz (v. Bacchus), Hor. – c) (wie ἀποκρύπτειν γῆν u. abscondere locum) hinter sich lassend, einen Ort aus dem Gesichte verlieren, einen Ort hinter sich lassen (v. Seefahrern), urbes, litora, Val. Flacc.: locum citā penitus carinā, Val. Flacc.; vgl. Burm. Val. Flacc. 2, 443.
a swerde man , †condio, gladiator
- 1. stichten, oprichten [gentem; urbem]; ➤ ab urbe condita vanaf de stichting v.d. stad (Rome); (eccl.) scheppen;
- 2. bouwen, aanleggen [arcem];
- 3. instellen, vervaardigen, tot stand brengen [collegium novum; leges];
- 4. opbergen, bewaren, veiligstellen, in veiligheid brengen [pecuniam in aerarium en in aerario; argentum];
- 5. (poët.; postklass.) verbergen, verstoppen, verzwijgen (m. in m. acc.; in m. abl.; abl.) [iram; lumina sluiten; oculos dichtdrukken (bij een overledene)]; ➤ sol conditus in nubem (tenebris) in nevelen gehuld; milites in silvis ~; — refl. of pass. zich verstoppen: se ~ portu; (metaf.) sol se condit in undas;
- 6. opsluiten [piratas in carcerem, in vincula];
- 7. (poët.) (een wapen) diep stoten in [ensem alci in pectus of (in) pectore];
- 8. (postklass.) (het zwaard) in de schede steken [ensem];
- 9. (doden) bijzetten, ter aarde bestellen, begraven [ossa terrā; alqm sepulcro];
- 10. (vruchten, wijn e.d.) bewaren, in de kelder of op zolder opslaan; inmaken [fructūs; vinum; frumentum];
- 11. (in de herinnering) bewaren;
- 12. schrijven, opstellen [carmen; leges];
- 13. (poët.) beschrijven, bezingen [Caesaris acta; bella];
- 14. (poët.; postklass.) (een periode) doormaken, doorbrengen; beëindigen, afsluiten [saecula; diem; noctem].
收放。 藏。造。— ensem 收刀。— eum humo 埋彼。— historiam 作史書。述事。紀載事情。— leges 定律例。— aurea saecula 以致光天化日。— diem perpotando 終日飲酒。— mala carmina in eum 吟譏彼之詩。— iram 含怒。— verbum 造新言。 — Aeternam famam — sibi ingenio 作書立不朽之名。
Suggest a Translation
See an image
Lo gladiatore, in Glossar. Lat. Ital. Ms.
- com- + do, to put together, make by joining, found, establish, build, settle: oppida, H.: urbem: urbs condita vi et armis, L.: ante Romam conditam, before the foundation of Rome: post urbem conditam: gentem, V.: optato conduntur Thybridis alveo, they settle, V.—To erect, make, construct, build, found: aram, L.: sepulcrum, H.: moenia, V.—To compose, write, celebrate, treat, describe: conditum ab Livio poëtā carmen, L.: poëma: festa numeris, O.— To establish, found, be the author of, produce, make: aurea saecula, V.: collegium novum, L.—To put away, lay by, lay up, store, treasure: pecuniam: fructūs: (pocula) condita servo, V.: quod mox depromere possim, H.: Sabinum testā lēvi, H.: mella puris amphoris, H.: messīs, O.: (piratas) in carcerem, to imprison: captivos in vincula, L.: sortes eo: litteras in aerario: se (aves) in foliis, V.: domi conditus consulatus, i. e. safe: omne bonum in visceribus medullisque.—To preserve, pickle: corna in faece, O.—To inter, bury: mortuos cerā circumlitos: animam sepulcro, V.: te humi, V.: fraternas umbras tumulo, O.: patrem, Ph.: fulgura publica, i. e. things blasted, Iu.: tempora Notis condita fastis, i. e. recorded, H.: longos Cantando soles, to bury, dispose of, V.: diem collibus in suis, H.: lūstrum, to complete, close(by offering sacrifices): idque conditum lūstrum appellavit, L.—To conceal, hide, secrete, suppress: Sibylla condita: aetas condet nitentia, H.: caelum umbrā, V.: aliquid iocoso furto, make away with, H.: voltum aequore, O.: ensīs, sheathe, H.: ferrum, Ph.: oculos, shut, O.: lumina, V.: se in viscera (terrae), O.: per omnīs se portas, retire, V.: Numidarum turmas medio in saltu, place in ambush, L.—To strike deep, plunge, bury: in gurgitis ima sceptrum, O.: digitos in lumina, O.: Pectore in adverso ensem, V.: telum iugulo, O.: stimulos caecos in pectore, O.
-
…et terris iactatus et alto vi superum saevae memorem Iunonis ob iram ; multa quoque et bello passus, dum conderet urbem, inferretque deos Latio, genus unde Latinum, Albanique patres, atque altae moenia Romae. Musa ,…
Vergil, Aeneid
-
…domos Ditis vacuas et inania regna quale per incertam lunam sub luce maligna est iter in silvis, ubi caelum condidit umbra Iuppiter, et rebus nox abstulit atra colorem. Vestibulum ante ipsum, primisque in faucibus Orci Luctus et…
Vergil, Aeneid
-
…stellantibus inplet. Protinus exarsit nec tempora distulit irae horriferamque oculis animoque obiecit Erinyn paelicis Argolicae stimulosque in pectore caecos condidit et profugam per totum terruit orbem. Ultimus inmenso restabas, Nile, labori. Quem simul ac tetigit ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…immutata ex pulcherruma atque optuma pessuma ac flagitiosissuma facta sit, disserere. Urbem Romam, sicuti ego accepi, condidere atque habuere initio Troiani, qui Aenea duce profugi sedibus incertis vagabantur, cumque iis Aborigines, genus hominum agreste…
Sallust, Catilina
-
…nescis totamque incestat funere classem, dum consulta petis nostroque in limine pendes. Sedibus hunc refer ante suis et conde sepulchro. Duc nigras pecudes ; ea prima piacula sunto sic demum lucos Stygis et regna invia vivis aspicies .…
Vergil, Aeneid
-
…, sed plerisque senatoribus perniciem machinabantur. Quod ni Catilina maturasset pro curia signum sociis dare, eo die post conditam urbem Romam pessumum facinus patratum foret. Quia nondum frequentes armati convenerant, ea res consilium diremit. Postea Piso…
Sallust, Catilina
-
…arcebat longe Latio, multosque per annos errabant, acti fatis, maria omnia circum. Tantae molis erat Romanam condere gentem Vix e conspectu Siculae telluris in altum vela dabant laeti, et spumas salis aere ruebant, cum Iuno…
Vergil, Aeneid
-
…; soli enim ratione utentes iure ac lege vivunt. ut igitur Athenas et Lacedaemonem Atheniensium Lacedaemoniorumque causa putandum est conditas esse, omniaque quae sint in his urbibus eorum populorum recte esse dicuntur, sic quaecumque sunt in omni mundo…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…sibi adesse potuit fingere, non tamen post mensem anni. Iunium, quo Cato mortem sibi Uticae conscivit, conditum hoc opusculum esse videtur. Animadverti, Brute, saepe Catonem, avunculum tuum, cum in senatu sententiam diceret…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum