confinium
confinium, a confine, common boundary, limit, border
confīnĭum, ii, n. [confinis], a confine, common boundary, limit, border (of lands; on the contr., vicinitas, of houses, Dig. 10, 1, 4; class. in prose and poetry; most freq. after the Aug. per.; in Cic. perh. only once; not in Quint.).
- I Prop.
- α Sing.: in confinio consitus ager, Varr. R. R. 1, 16, 6; id. L. L. 5, § 74 Müll.; Caes. B. G. 5, 24; Liv. 33, 3, 8; 37, 23, 1; Tac. H. 4, 72; id. G. 3 al.: ad confinium, Plin. 6, 9, 10, § 27: per confinium, id. 6, 9, 10, § 28: ex confinis, id. 12, 20, 44, § 98: ad usque confinium cervicis, Ap. Met. 4, 14, 17.—
- β Plur.: vicinitatibus et confiniis, Cic. Off. 2, 18, 64.— More freq. in nom. and acc. confinia, Ov. M. 12, 40; 14, 7 al.; Luc. 3, 275 et saep.—
- II Trop., neighborhood, nearness, close connection.
- α Sing.: in quam arto salutis exitiique fuerimus confinio, Vell. 2, 124, 2; so, boni malique, Col. 3, 5, 2: breve artis et falsi, Tac. A. 4, 58: nullum vitiorum (et virtutum), Plin. Pan. 4, 5.—
- β Plur., confines, boundaries: confinia lucis, noctis, Ov. M. 7, 706; 4, 401; 13, 592; id. F. 5, 187; Tib. 4, 1, 70: virtutum, Gell. 1, 2, 4.
cōnfīnium, ī, n. (confinis), I) die Grenzscheide, Grenze zweier Gebiete, zweier Äcker (während vicinitas die Nachbarschaft in bezug auf Haus u. Hof), Trevirorum, Caes.: Lyciae et Pamphyliae, Liv.: Germaniae, Tac.: arbores in confinio natae, Varr. LL.: conveniet in omni re contrahenda,... vicinitatibus et confiniis aequum et facilem esse, bei Nachbarschafts- u. Grenzverhältnissen, Cic. de off. 2, 64. – II) übtr., gleichs. die Grenzscheide, Grenzlinie, a) der Zeit, mortis, Apul.: mortis ac vitae, Ps. Quint. decl.: quicquid est inter iuvenem et senem medium, in utriusque confinio positum, Sen. ep. 70, 2: Plur., confinia noctis, noctis dubiae, Abenddämmerung, Ov., lucis et noctis, Morgen- u. Abenddämmerung, Ov. (vgl. Bach Ov. met. 4, 401): confinia mortis, Tibull.: confinia mensum, Ov. – b) anderer Verhältnisse, qui in mediocre genus orationis profecti sunt, si pervenire eo non potuerunt, errantes perveniunt ad confinium eius generis, quod appellamus dissolutum, Cornif. rhet. 4, 16 (Kayser ad confinium [genet. plur. neutr. v. confinis no. II] genus eius generis): adhuc nemo exstitit, cuius virtutes nullo vitiorum confinio laederentur, durch Berührung mit dem Laster gefährdet werden, Plin. pan.: quoniam (mediocritas) in confinio boni malique (zwischen dem Guten u. Schlechten) posita est, Col.: in quam arto salutis exitiique fuerimus confinio (zwischen Erhaltung u. Untergang), Vell.: mox patuit breve c. artis et falsi (zwischen Wissenschaft u. Jrrtum), Tac.
Ahauua fluvius ‥ et alter aliquis fluvius ‥, in quorum ~io Ezras eos ‥ congregaverit
in ~io Huicciorum et Occidentalium Saxonum
~iae ejusdem terrae ab australi ‥
sic per ~ia Mersctunes
hanc ‥ terram ‥ liberabo ab omnibus saecularibus servitutibus ‥, nisi in ~io rationem reddant (?) contra alium
refrenans ‥ caerula ‥ ponti, ne possint mergere ~ia terrae
dominus ‥ castellum ‥ opposuit in ~io
de ~io Albanie et Loegrie
de bosco quod est in ~io prememorate terre
regni ingrediebatur ~ia
in ~io pedum et tibiarum
venit ad Johannem Dominus in ~io legis implendae et inchoatae gratiae
ultima porro meae properant confinia vitae
virum seminecem de mortis ~io eripuerunt
habebat in ~io illius loci predia multa
nudus denique pedes a ~io recedit urbis Cestrensis
mundi per omnia / cunctus claret confinia
†ia,trypys
cōnfīnĭum, (12) ĭī, n. (confinis), ¶ 1 limite commune à des champs, à des territoires : arbores in confinio natæ Varro L. 5, 10, arbres qui ont poussé sur la limite, cf. Cæs. G. 5, 24 ¶ 2 proximité, voisinage : confinium patuit artis et falsi Tac. Ann. 4, 58, on vit que la science et lʼerreur sont limitrophes ; in exitii confinio esse Vell. 2, 124, être à deux doigts de sa perte || [fig.] confinia lucis et noctis Ov. M. 7, 706, les confins du jour et de la nuit.
- 1. grensgebied, grens; plur. grensgebied;
- 2. (poët.; postklass.) (metaf.) grens, scheidslijn [lucis ochtendschemer; noctis avondschemer];
- 3. nabijheid [mortis].
Hæc omnia sunt in unoOccurrit ibi pluries. Qua quidem voce nostraConfinio . Item in alio Confinio sunt 2. bacini, etc.
In illa namque Confinia, hoc est in Confinio Noricorum et Alamannorum, etc.
Si quis in vendendo prædio Confinem celaverit.Charta anni 1299. in Hist. Dalphin. tom. 2. pag. 91. col. 2 :
Prædictum autem locum infra dictos Confines prædictis Monachis et Monialibus ac eorum successoribus sic damus cum suis ingressibus et egressibus, nihil in dicto loco infra dictos Confines retinendo.Charta anni 1293. apud Baluzium tom. 2. Hist. Arverniæ pag. 297 :
Si quis intra Confines prædictos ultimo aliquod delictum vel crimen committeret, etc.Informatio Commissariorum redituum curiæ regalis ann. 1377. ex Camera Computor.
Item habet in castro de Istrio jus pedagii, cujus Confines seu districtus sunt totum territorium, quod, etc.
Inde descendit ipse Confinius Baliavensis et Marojalensis in Axona quæ vocatur Petrosa, et sic per Axonam et arbores vel lapides fixas vadit usque foras ad summos campos.
Agrum subter Sala modiales sex, Confiniente in via.Passim legitur ibid.
Qui suspecti et tanti criminis participes credebantur, Confinati fuerunt, qui longo tempore observaverunt Confines. Tandem vero ab ipsis soluti Confinibus, amicorum rogaminum interventu, repatriandi licentiam impetrarunt.Occurrit in Charta anni 1293. apud Baluzium tom. 2. Hist. Arvern. pag. 297. in Statutis S. Claudii ann. 1448. pag. 63. et pluries alibi.
Item promiserunt destruere fortalicia facta in confinis, et ipsa Confinia et eorum fossata explanare : ita tamen quod ligna, et lapides, et tota materia dictorum Confiniorum remaneant dictis Massiliensibus, ad solvendum debita pro dictis Confiniis contracta.
cōnfīnium ī, n
- confinis, a confine, common boundary, limit, border: Treverorum, Cs.: Germaniae Raetiaeque, Ta.: in vicinitatibus et confiniis aequus, in questions of: triplicis confinia mundi, O.—Fig., a confine, boundary: breve artis et falsi, Ta.—Usu. plur: lucis, noctis, dawn, O.: cum luce dubiae noctis, i. e. twilight, O.: mensum, O.: mortis, Tb.