confirmatio
confirmatio, a securing
confirmātĭo, ōnis, f. [confirmo], a securing, establishing, confirming (in good prose, but only in trop. signif.; most freq. in Cic., Caes., and Quint.). *
- I In gen.: perpetuae libertatis, Cic. Fam. 12, 8, 1.—
- II Esp.
- A A confirming, fortifying, quieting of a wavering, fearful mind; encouragement, consolation: animi, Caes. B. C. 1, 21; Cic. Fam. 6, 6, 1: Ciceronis, id. Att. 14, 13, 4: neque enim confirmatione nostrā egebat virtus tua, id. Fam. 6, 3, 1.—
- B A confirming, verifying of a fact, assertion, etc.: perfugae, Caes. B. G. 3, 18; Cic. Inv. 1, 30, 48; Quint. 2, 17, 12.—Hence,
- 2 In rhet., an adducing of proofs, Cic. Inv. 1, 24, 34; id. Part. Or. 8, 27; Quint. 4, 3, 1; 4, 4, 1; 4, 2, 79; 5, 14, 6 Spald. al.
cōnfīrmātio, ōnis, f. (confirmo), die Befestigung, nur übtr.: 1) übh.: c. perpetuae libertatis, Cic. ep. 12, 8, 1. – 2) insbes.: a) die Befestigung des Gemüts durch Einsprechen von Mut, Trost, Hoffnung, die Bestärkung des Mutes, Muteinsprechung (Ermutigung), Beruhigung, Tröstung, c. animi, Caes.: animorum, Sen.: c. Ciceronis, Cic.: confirmatione nostrā egebat, Cic. – b) die Bestätigung, α) (rhet. t. t.) durch Beweisführung, die Begründung, Bewahrheitung, als Teil der Rede, s. bes. Cic. de inv. 1, 34; part. or. 27: confirmationem ingredi (antreten), Quint. 4, 4, 9. – β) durch Worte, Beistimmung, die Bestätigung, Vergewisserung, c. gravior, Cic.: m. subj. Genet., perfugae c., Caes.: mit obj. Genet., eius rei, Quint.: adoptionis, ICt.
~o,fæstnung
de calida idropisi. post ~onem, i. statum, nullus curatur; ante bene potest
~o est argumentatio qua tuae causae fidem et auctoritatem conparas
roboratus ~one ‥ Gregorii, ‥ rediit in opus verbi
angeli non ita fuerunt in numero perfecto ut eorum ~o diu non differretur
ecclesia militans non magis est accepta Deo quam fuerit tota multitudo angelorum ante ~onem bonorum et casum malorum
igitur gracia est ~o
ad ~onem catholice fidei et confusionem heretice pravitatis
in caticumino et baptismate et ~one unus potest esse pater
Deus ‥ vobis in baptismate et in ~one remissionem omnium peccatorum tribuat
episcopalem ‥ ~onem et chrismatis, qua gratia Spiritus datur, inunctionem ‥ totus populus ‥ petit
[sacramentum ] secundum est inpositio manus que fit ab episcopo, que ~o dicitur, que ingressos jam in mundum et sanctificatos per baptismum armat et roborat contra diabolum; et est sacramentum pugnantium
secundum sacramentum est ~o, que Spiritum Sanctum in baptismo receptum confirmat et conservat. infra v annos ad ultimum postquam infans natus fuerit potest confirmari de manu episcopi, et debet bene informari antequam fuerit confirmatus
roborat inde fidem sacra confirmatio nostram
rogantes quatinus eidem J. [electe abbatisse ] manum ~onis et munus benedictionis vestra dignetur paternitas impertiri
paternitati vestre [sc. archiepiscopo ] supplicamus ‥ quatenus electionem [W. succentoris in episcopum ] dignemini confirmare. ad ~onem vero dicte electionis ‥ petendam dominum R. ‥ et magistrum W. ‥ procuratores nostros facimus
anno ‥ ~onis domini A. prioris octavo
in primo accessu prioris ad dominum episcopum post eleccionem et ~onem ejusdem prioris
pro ~one ejus [chartulae ] manu propria signum sanctae crucis expraessi
subscripsi hanc donationem et ~one ratum [sic ] fieri sa[n ]xi
confirmative
~o, assertio,trymnes
clamant de ea donum regis W. et ~onem
privilegiata summi pontificis ~one
clerico ‥ scribenti literas sub sigillo privato pro ~one cartarum
in ~one testamentorum
cōnfirmātĭō, (14) ōnis, f. (confirmo), ¶ 1 action de consolider, dʼétayer : ad confirmationem perpetuæ libertatis Cic. Fam. 12, 8, 1, pour assurer à jamais la liberté ¶ 2 action dʼaffermir, de redresser, dʼencourager : confirmatione animi Cæs. C. 1, 21, 1, par des encouragements ; neque confirmatione nostra egebat virtus tua Cic. Fam. 6, 3, 1, et ton courage nʼavait pas besoin dʼêtre raffermi par nous ¶ 3 affirmation : confirmatio perfugæ Cæs. G. 3, 18, 6, les affirmations du transfuge ¶ 4 [rhét.] confirmation [partie du discours] : Cic. Part. 27 ; Quint. 4, 4, 9.
- 1. vestiging, het totstandbrengen [perpetuae libertatis; amicitiae];
- 2. bemoediging, kalmering, troost [animi];
- 3. bevestiging, versterking;
- 4. (retor. t.t.) het funderen dmv. een bewijsvoering.
Consummatio, a Cypriano Epist. 73. et
Perfectioa S. Ambrosio lib. 3. de Sacram. cap. 6.
Confirmatioigitur dicitur, quia hujus vi Sacramenti id in nobis confirmat Deus, quod baptismo jam operari cœperat, nosque admirabili quadam ratione sancto Spiritu vestit, ut loquitur Tertullianus lib. de Præscript. hæretic. seu virtute ex alto induit, quod Apostolis dictum fuit, in quibus præ cæteris vis illa divini Spiritus, et efficientia mirabiliter eluxit. Recens autem baptizati statim confirmabantur ab Episcopo, postea communicabant de Corpore Domini, ut habent Alcuinus de Offic. divin. de Sabbato S. Paschæ pag. 259. Rabanus lib. de Instit. Cleric. cap. 29. Isidorus et alii : de quo in Ecclesia servari solito perinde ritu, agunt etiam Patres, Dionysius de Eccles. Hierarch. cap. 2. Tertullianus de Præscript. cap. 40. de Baptismo cap. 7. Cyprianus Epist. 70. 73. Cyrillus Catech. 2. 3. Concil. Laod. can. 48. Toletan. I. can. 20. Ambrosius lib. de Initiand. cap. 6. et lib. de Sacrament. cap. 1. etc. Capitula Theodori Cant. Archiep. cap. 4 :
Nullum perfectum credimus in baptismo sine Confirmatione Episcopi ; tamen non desperamus.Hinc Jonas Aurelianensis Episc. lib. 1. de Institut. Laicali cap.
Confirmatiostatim subsequeretur, pro ipso Baptismo interdum usurpatur. Simeon Dunelmensis de Gestis Regum Anglor. ann. 994 :
Quem Rex honorifice suscepit, Confirmari ab Episcopo fecit, sibi in filium adoptavit, regioque munere donavit.
ParezDissert. eccl. pag. 251. uti monent Auctores novi Tract. Diplom. tom. 4. pag. 735.
cōnfīrmātiō ōnis, f
- confirmo, a securing, establishing, confirming: auctoritatis: libertatis. — In rhet., an adducing of proofs, C.— A confirmation, assurance, encouragement: animi, Cs.: mea: perfugae, by a refugee, Cs.