confirmatrix
confirmātrix, īcis, f. [confirmator, II.],
- she who establishes or confirms a thing (late Lat.), Tert. Cor. Mil. 4; Jul. Vict. Art. Rhet. 4, 2 MSS.
cōnfīrmātrīx, trīcis, f. (Femin. zu confirmator), die Bestätigerin, Gewährleisterin, Tert. de cor. mil. 4. Iul. Vict. art. rhet. 4. § 2 (wo die Hdschr. confirmatrix, Orelli u. Halm confirmatio); vgl. du Rieu sched. Vatic. p. 147.
prima gratia creatrix ‥, secunda salvatrix, tertia ~ix. ‥ tertia nos gratia perfecte roborabit
hujus donationis ego Avitia ‥ testis sum et fautrix et ~ix
cōnfirmātrīx, īcis, f. , celle qui consolide : Tert. Cor. 4.