confugio
confugio, to flee, take refuge, run for succor
Frieze-Dennison Vergil
Could not find confugiunt in Logeion dictionaries.
confugiunt Verb: present active indicative 3rd plural of confugio
- I Prop.: ad me nocte primā domum, Ter. Hec. 823; cf.: ad aliquem, Cic. Off. 2, 12, 41; id. Tusc. 5, 2, 5; Verg. A. 1, 666; Nep. Them. 8, 3; id. Iphicr. 3, 2: huc, Ter. Hec. 384: in naves, Caes. B. C. 3, 9: in arcem, Curt. 3, 1, 6; 9, 8, 12: in aram, Cic. Tusc. 1, 35, 85; cf.: ad aram, Ov. Tr. 5, 2, 44: Peliae ad limina supplex, id. M. 7, 299: ad ipsos deos, id. ib. 8, 688: ad fana deorum, Gai Inst. 1, 53; Dig. 1, 6, 2: ad vestras manus. ad vestra arma, Curt. 6, 9, 24: Phylen, Nep. Thras. 2, 1: Perusiam, Suet. Aug. 14.—
- II Trop., to take refuge in, have recourse to (esp. freq. in Cic.): ad opem judicum, Cic. Font. 11, 23; cf.: ad florentes Etruscorum opes, Liv. 1, 2, 3: ad meam fidem, Cic. Div. in Caecil. 4, 11: ad clementiam tuam, id. Lig. 10, 30: ad preces, Quint. 6, 1, 4; 11, 3, 63; Plin. Ep. 8, 19, 1: ad artes patrias, Ov. F. 1, 572 al.: cujus (philosophiae) in sinum, Cic. Tusc. 5, 2, 5: in tuam fidem, veritatem, misericordiam, id. Quint. 2, 10: quasi ad aram in exsilium, id. Caecin. 34, 100: neque tu scilicet Eo nunc confugies: Quid mea, etc.? to take refuge, i.e. excuse yourself with, Ter. Heaut. 793; cf.: an illuc confugies, Cic. Verr. 2, 3, 83, § 191: Epicurus confugit illuc, ut neget, etc., id. Fin. 2, 9, 28: habebam quo confugerem, ubi conquiescerem, id. Fam. 4, 6, 2: confugiet ad imprudentiam, stultitiam, adulescentiam, Auct. Her. 2, 3, 5.—Impers.: confugitur aliquo, Lact. Inst. Div. 1, 2, 9; id. Mort. Persec. 33, 5.
➳ pf vulg. confugivi Vict. Vit. Vand. 3, 29 ; confugiturus Pomer. Vita cont. 3, 12, 1.
- to flee, take refuge, run for succor: domum, T.: ad te, V.: ad aramin exsilium: Phylen, N.: in naves, Cs.: ad limina supplex, O. — Fig., to take refuge, have recourse, resort: ad vim: ad Etruscorum opes, L.: ad meam fidem: ab iure ad ferrum, appeal: illuc, ut neget, etc.: habebam quo confugerem.
-
…vobis illius iudici crimina exponam ; quibus cognitis nemo vestrum mirabitur illum diffidentem rebus suis ad Staienum atque ad pecuniam confugisse. Larinas quaedam fuit Dinaea, socrus Oppianici, quae filios habuit M. et N. Aurios et Cn…
Cicero, pro Cluentio
-
…est utrum tibi Siculos publice privatimque amicos an inimicos existimari velis. si inimicos, quid te futurum est quo confugies ubi nitere modo aratorum, honestissimorum hominum ac locupletissimorum et Siculorum et civium Romanorum, maximum numerum abs te abalienasti…
Cicero, in Verrem
-
…et cum quibusdam esse communia, et cum frangerem iam ipse me cogeremque illa ferre toleranter, , habebam quo confugerem, ubi conquiescerem, cuius in sermone et suavitate omnis curas doloresque deponerem. nunc autem hoc tam gravi vulnere…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ipso, quod significat eum qui in con trariis causis quasi vare positus esse videatur. Sed huic tamen ipsi confugiendum est ad aequitatis locos, ad rerum iudicatarum auctoritatem, ad finem aliquem periculi ; com muneque sit hoc praeceptum…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…; ipse cum legionibus expeditis quinque in Menapios proficiscitur. Illi nulla coacta manu loci praesidio freti in silvas paludesque confugiunt suaque eodem conferunt. Caesar partitis copiis cum Gaio Fabio legato et Marco Crasso quaestore celeriterque effectis pontibus adit tripertito…
Julius Caesar, Gallic War
-
…maiores voluerint hunc vero qui ab iure, officio, bonis moribus ad ferrum, ad arma, ad caedem confugerit, nudum in causa destitutum videtis, ut, qui armatus de possessione contendisset, inermis plane de sponsione certaret…
Cicero, Pro Caecina
-
…causis hominum periculis non defuissem. itaque feci ; sic pugnavi, sic omni ratione contendi, sic ad omnia confugi, quantum ego adsequi potui, remedia ac perfugia causarum ut hoc quod timide dicam consecutus sim, ne quis…
Cicero, pro Cluentio
-
…comoedo usu venit ; qui postea quam e scaena non modo sibilis sed etiam convicio explodebatur, sicut in aram confugit in huius domum, disciplinam, patrocinium, nomen itaque perbrevi tempore qui ne in novissimis quidem erat histrionibus ad…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…sunt eorum, qui illa profitentur, inlustrari autem oratione si quis istas ipsas artis velit, ad oratoris ei confugiendum est facultatem. Neque enim si Philonem illum architectum, qui Atheniensibus armamentarium fecit, constat perdiserte populo rationem operis…
Cicero, de Oratore
-
…odio dignum, misericordia digna multa. neque enim nunc propulsandae calamitatis suae causa supplex ad vos, iudices, confugit, sed ne qua generi ac nomini suo nota nefariae turpitudinis inuratur. nam ipse quidem, si erit vestro…
Cicero, pro Sulla