contuitus
contuitus, a beholding
contŭĭtus, a, um, Part., from contueor.
contŭĭtus or contūtus, ūs, m. [contueor],
- an attentive looking at, a view, sight (rare, and only in abl. sing.): fugat te ipsum a tuo contutu, * Plaut. Trin. 2, 1, 27 (249); Curt. 5, 12, 19; Plin. 11, 37, 54, § 145; 37, 5, 16, § 63: contuitu utilitatis, in view of, Ambros. in Luc. 10, § 51 al.
contuitus, Abl. ū, m. (contueor), I) das Betrachten, Anblicken, der Anblick, absol., Plin. 11, 145; 37, 63. Amm. 16, 10, 4; 22, 2, 4: esse iam in contuitu, in Sicht sein, Amm. 18, 8, 4; 24, 2, 5: m. obj. Genet., contuitu scarabaeorum, Plin. 29, 132: contuitu parricidarum, Curt. 5, 12 (34), 18. – II) übtr.: a) die geistige Anschauung, Augustin. conf. 12, 15 in. – b) die Bedachtnahme, Rücksicht, contuitu alcis rei, in Anbetracht einer Sache, im Hinblick-, in Rücksicht auf etw., c. vigilantiae et iustitiae eius, Corp. inscr. Lat. 6, 1715: c. utilitatis, Ambros. in Luc. 10. § 51: c. honorum, quos gesserant, Heges. 1, 12, 4. – ➳ Synk. contutus, der Anblick, Plaut. trin. 262.
nos, qui a ~u internae claritatis nubilo nostrae pravitatis excludimur
quomodo omnium substantiarum. adunatio futura sit, utrum re ipsa ‥ an solo ~u animi naturalem unitatem omnium rerum ‥ contemplantis
nos, qui in tempore versamur ‥, ~u mirabili perhorremus
cum justis in eterno Dei ~u feliciter gaudet
Dei nativitas nostros excedit ~us
[Tostinum ] ex regione fugarunt, pro ~u ducatus occidendum non arbitrati
exorantes quatinus ob felicitatis eterne ~um et metum formidandi examinis prefate ecclesie per aliam personam ‥ providere studeat ‥ presulatus vestri vigilantia
1 contŭĭtus, a, um, part. de contueor.
2 contŭĭtŭs, (16) ūs, m. , action de regarder, regard : Plin. 11, 145 || [fig.] considération, égard : Amm. 29, 2, 17 ; Ambr. Luc. 10, 51.
- 1. het bekijken, aanschouwen;
- 2. het beschouwen.
(contuitus ūs), m
- a beholding.—Only ablsing.: parricidarum, Cu.