contumelia
contumelia, insult, abuse, affront, reproach, invective, contumely
- abuse, insult, affront, reproach, invective, contumely (cf.: injuria, ὕβρις; very freq. and class. in sing. and plur.): contumelia a contemptu dicta est, quia nemo nisi quem contempsit, tali injuriā notat, Sen. Const. 11, 2: patior facile injuriam, si est vacua a contumeliā, Pac. ap. Non. p. 430, 16; cf. Caecil. ib.: contumeliam alteri facere, Plaut. As. 2, 4, 82 (488); Ter. Phorm. 972; cf. id. Eun. 865: contumeliam dicere alicui, Plaut. Curc. 4, 1, 17 (478); id. Bacch. 2, 3, 33 (267); Ter. Phorm. 376; Liv. 25, 22, 13: contumeliam si dicis, audies, Plaut. Ps. 4, 7, 77 (1179): jacere in aliquem, Cic. Sull. 7, 23: meretricum perpeti, Ter. Eun. 48; cf. Cic. Verr. 2, 3, 41, § 96: in se accipere, Ter. Eun. 771; cf.: tanta contumelia accepta, Caes. B. G. 7, 10: alicui imponere, Sall. C. 48, 9: quibus tu privatim injurias plurimas contumeliasque imposuisti, Cic. Verr. 2, 4, 9, § 20: indignitates contumeliasque perferre, Caes. B. G. 2, 14: graves, severe reproaches (opp. libera consilia), Hor. Epod. 11, 26: aliquid in suam contumeliam vertere, Caes. B. C. 1, 8: per contumeliam, id. ib. 1, 9; Quint. 4, 1, 11: contumeliā perfugae appellari ab aliquo, Caes. B. C. 2, 28; cf. Liv. 3, 50, 6 et saep.: in contumeliam ignominiamque nostram certare juvat, id. 4, 4, 12: contumeliae verborum, Cic. Phil. 11, 2, 5.—In mal. part., violation, Liv. 8, 28, 2; Auct. Har. Resp. 20, 42.—The expression facere contumeliam is censured by Cic. (Phil. 3, 9, 22) in the words of Antonius: nulla contumelia est, quam facit dignus; but it is not clear on what grounds (whether as an archaism, or because it is used after the analogy of jacturam facere, in the sense of contumelia adfici); v. Quint. 9, 3, 13, and cf. esp. Gronov. Observv. 3, 8, pp. 488-502 (pp. 241-247 Frotsch.).—Personified: Contŭmēlĭa, like Ὕβρις, Cic. Leg. 2, 11, 28.—*
- II Transf., injury, assault, annoyance, violence, blows, etc. ( = injuria): naves totae factae ex robore ad quamvis vim et contumeliam perferendam, injury, violence, Caes. B. G. 3, 13; so Phaedr. 1, 2, 21: praeberi ora contumeliis, to the blows, Tac. H. 3, 31; 3, 85: debilitatis suae, annoyance, hardship, Plin. Ep. 8, 18, 9; cf. injuria.
pro hac calumniarum ~ia quam insontes a fallacibus tolerant
~ia,tiona
quam ~iam fecit homo Deo cum se permisit vinci a diabolo
si quis ‥ alii dampnum suum restituerit et postmodum ex ejus amicitia consequenda aliquid ei cum juramento pacis offerat, ad laudem est ei cui offertur si totum reddat et non ~ie sue suggestionem retineat(
nullam [iram ] ‥ adversus eum habere debes qui tibi nullam ~iam intulerit
contestor quatinus spiritum [MS: spiritui ] gratie~iam non facias
ne quis ‥ arma, ex quibus ~ias presumatur oriri posse, ‥ deferet in civitate [(London’ ]
- 1. belediging, beschimping, smadelijke behandeling, schande; ➤ in -am vertere als belediging opvatten; -am accipere; afficere alqm -ā, -am alci facere, imponere beledigend behandelen; accipere alqd ad, in -am zich in zijn eer gekrenkt voelen; nullam adhibere memoriam -ae geen herinnering aan een belediging hebben; dicere -as;
- 2. ruwe behandeling; ➤ naves factae ad quamvis -am perferendam (Caes.).
凌辱。欺負。神名。Naves ex robore factae ad contumeliam perferendam 以橡木造之舟可耐各撞。
Suggest a Translation
See an image
- com-+1 TEM-, insult, abuse, affront, reproach, invective, contumely: ei facere contumeliam, T.: contumelias dicere, L.: improborum: tam insignem in me accipere, T.: tantā adfectus: tantā acceptā, Cs.: contumeliam remanerein exercitu sinere, disgrace, S.: addere contumeliam iniuriae, Ph.: contumelias perferre, Cs.: graves, H.: verborum: a quibus contumeliā perfugae appellarentur, Cs.: ingenium contumeliā adcensum, S.: quam sine contumeliā describo.— Person.: Contumeliae fanum. — Fig., injury, assault, violence: naves factae ad contumeliam perferendam, violence, Cs.: praebere ora contumeliis, to the blows, Ta.
-
…eo deceptum, quod neque commissum a se intellegeret quare timeret neque sine causa timendum putaret. Quod si veteris contumeliae oblivisci vellet, num etiam recentium iniuriarum, quod eo invito iter per provinciam per vim temptassent, quod Haeduos…
Julius Caesar, Gallic War
-
…tanta frequentia, tot ex tuis amicis ac necessariis salutavit si hoc post hominum memoriam contigit nemini, vocis exspectas contumeliam, cum sis gravissimo iudicio taciturnitatis oppressus quid, quod adventu tuo ista subsellia vacuefacta sunt, quod omnes consulares…
Cicero, in Catilinam
-
…amicitia civitatis Haeduae fuisse ; impulsos ab suis principibus, qui dicerent Haeduos a Caesare in servitutem redactos omnes indignitates contumeliasque perferre, et ab Haeduis defecisse et populo Romano bellum intulisse. Qui eius consilii principes fuissent, quod intellegerent…
Julius Caesar, Gallic War
-
…satisfactionem ex nulla conscientia de culpa proponere decrevi, quam, me dius fidius, veram licet cognoscas. Iniuriis contumeliisque concitatus, quod fructu laboris industriaeque meae privatus statum dignitatis non obtinebam, publicam miserorum causam pro mea consuetudine suscepi…
Sallust, Catilina
-
…, ne Crassus more suo suscepto malorum patrocinio rem publicam conturbaret. Ipsum Crassum ego postea praedicantem audivi tantam illam contumeliam sibi ab Cicerone inpositam. Sed isdem temporibus Q. Catulus et C. Piso neque gratia neque pretio Ciceronem…
Sallust, Catilina
-
…. Quid igitur faciam non eam ne nunc quidem Cum arcessor ultro an potius ita me comparem Non perpeti meretricum contumelias Exclusit revocat. Redeam non, si me obsecret. Si quidem hercle possis, nihil prius neque fortius Verum…
Terence, Eunuchus
-
…deducamini. non consuevi homines appellare asperius, Quirites, nisi lacessitus. vellem fieri posset ut a me sine contumelia nominarentur ei qui se x viros sperant futuros ; iam videretis quibus hominibus omnium rerum et vendendarum et emendarum potestatem…
Cicero, de Lege Agraria
-
…Quis enim honorem, quis gloriam, quis laudem, quis ullum decus tam umquam expetivit, quam ignominiam infamiam contumeliam dedecus fugit Quarum rerum dolor est gravis testis genus hominum ad honestatem natum malo cultu pravisque opinionibus esse corruptum .…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…praeconi in ridendo, nunc equiti Romano in plorando non sit concessa libertas. quae enim umquam Plancio vox fuit contumeliae potius quam doloris quid est autem umquam questus nisi cum a sociis et a se iniuriam propulsaret Cum senatus impediretur…
Cicero, pro Plancio
-
…legato praefectoque tuo tradidisses, evertisti miseras funditus civitates, quae non solum bonis sunt exhaustae sed etiam nefarias libidinum contumelias turpitudinesque subierunt qui modus tibi fuit frumenti aestimandi, qui honorarii si quidem potest vi et metu extortum honorarium nominari…
Cicero, in Pisonem