discrepo
discrepo, to differ in sound, be discordant, fail to harmonize
Frieze-Dennison Vergil
Could not find discrepat in Logeion dictionaries.
discrepat Verb: present active indicative 3rd singular of discrepo
- I Lit. (rare; perh. only in Cic.): ut in fidibus aut tibiis, quamvis paulum discrepent, tamen id a sciente animadverti solet: sic videndum est in vita, ne forte quid discrepet, etc., Cic. Off. 1, 40 fin.; id. Rep. 2, 42, 69; id. de Or. 3, 50, 196.—Far more freq.,
- II Trop., to disagree, be different, to vary, differ: peccata, quia discrepant, aeque discrepant, Cic. Fin. 4, 27, 75: oratio verbis discrepans, sententiis congruens, id. Leg. 1, 10 fin.: tres duces discrepantes, prope ut, etc., Liv. 26, 41: nec multum discrepat aetas, * Verg. A. 10, 434 et saep.: eadem dicit; nulla in re discrepat, Cic. Verr. 2, 5, 46: de ceteris rebus discrepantium philosophorum, id. Tusc. 4, 28, 61: verbo inter se discrepare, re unum sonare, id. Off. 3, 21, 83; cf. id. Inv. 2, 49, 144: discrepare ab aequitate sapientiam, id. Rep. 3, 9; so with ab, id. Off. 1, 40, 145; id. de Or. 3, 30, 118; id. Planc. 17, 42 al.: facta ejus cum dictis discrepare, Cic. Fin. 2, 30; so with cum, id. ib. 4, 22; Varr. L. L. 9, § 102 Müll.: ipsi sibi singuli discrepantes, id. de Or. 3, 50, 196; id. Tusc. 4, 13, 29; so with dat., Hor. C. 1, 27, 6; id. S. 1, 6, 92; id. Ep. 2, 2, 194; id. A. P. 152; Pers. 6, 18 al.—
- B Transf.: res discrepat, and more freq. impers. discrepat, there is a difference of opinion respecting something (esp. a fact), it is a matter of dispute, it is undecided (opp. convenit): incidi in rem multum discrepantem auctorum opinionibus, Vell. 1, 7, 2; cf.: causa latendi discrepat, Ov. F. 6, 572: cum de legibus conveniret, de latore tantum discreparet, Liv. 3, 31 fin.; cf.: veneno quidem occisum, convenit; ubi autem discrepat, Suet. Claud. 44; so with rel. clause, Liv. 29, 25, 1: id, quod haud discrepat, id. 9, 46; cf. Suet. Vit. 2: nec discrepat, quin dictator eo anno A. Cornelius fuerit, Liv. 8, 40; so with quin, id. 25, 28, 3; cf. Weissenb. ad Liv. 2, 1, 3: inter scriptores rerum, id. 38, 56: inter auctores, id. 22, 61; 29, 25.
➳ pf. discrepavi Cic. de Or. 3, 119 ; discrepui Hor. P. 219 || discrepaturus Optat. 4, 2.
- 1. (muz.) niet stemmen, niet gelijk klinken, disharmoniëren;
- 2. (metaf.) niet overeenstemmen, afwijken, verschillen (met, van: inter se; cum; ab; dat.); — onpers.: discrepat er bestaat een verschil v. mening, het is omstreden [inter scriptores; inter auctores] (m. de; aci.; quin; afh. vr.); ➤ nec discrepat, quin dictator eo anno A. Cornelius fuerit.
- to differ in sound, be discordant, fail to harmonize: (fides) paulum.—Fig., to disagree, be inconsistent, be different, vary, differ, be at odds: si quid discrepet: quae inter conlegas discrepare videatis: tres duces discrepantes, prope ut defecerint, L.: nec multum discrepat aetas, V.: nullā in re:in eo inter se: oratio verbis discrepat, sententiis congruens: de ceteris rebus: ab aliorum iudiciis: factum a sententiā legis: facta cum dictis: sibi: Vino acinaces discrepat, H.: Primo ne medium discrepet, H.—To be disputed, be in question: causa latendi discrepat, O.—Impers: cum de legibus conveniret, de latore tantum discreparet, L.: inter auctores: nec discrepat, quin, etc., L.: cum haud ferme discreparet, quin, etc., hardly a doubt remained, Cs.
-
…,, pithag ., V praeter, pithag ., ,, pitag ., G ubi ab X discrepat plerumque pytag. habet, ,, alt. loco, , phytag ., , H, phytag .…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ad cognitionem animi pulcherrima est et ad moderandam religionem necessaria. De qua cum tam variae sint doctissimorum hominum tamque discrepantes sententiae, magno argumento esse debeat ea causa, principium philosophiae ad h scientiam, prudenterque Academici a rebus incertis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…de Cleomenis fuga. adest Centuripinus Phalacrus in amplissima civitate amplissimo loco natus ; eadem dicit, nulla in re discrepat. per deos immortalis quo tandem animo sedetis, iudices, aut haec quem ad modum auditis Vtrum ego desipio…
Cicero, in Verrem
-
…desiderare. sicut scribis tibi id esse referendum, idem ipse sentio, neque in eo quicquam a meis rationibus discrepabunt tuae ; addes enim tu, meo iussu, quod ego, qui non addidi, nec causa est cur…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…mitigatio. Explicatis igitur his generibus ac modis disceptationum omnium nihil sane ad rem pertinet, si qua in re discrepavit ab Antoni divisione nostra partitio eadem sunt membra in utriusque disputatione, sed paulo secus a me atque ab illo…
Cicero, de Oratore
-
…. an vero illi sua per se ipsi iudicia rescinderent, cum ceteri soleant in iudicando ne ab aliorum iudiciis discrepent providere et illi qui Fabrici libertum, quia minister in maleficio fuerat, patronum, quia conscius, condemnassent ,…
Cicero, pro Cluentio
-
…cum illius administratione provinciae ; ex eo quidam suspicati fortasse sunt animorum contentione, non opinionum dissensione me ab eo discrepare ; nihil autem feci umquam neque dixi, quod contra illius existimationem esse vellem, post hoc negotium autem et…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…publicae capessendae olim erat magis pertimescenda, cum multis in rebus multitudinis studium aut populi commodum ab utilitate rei publicae discrepabat. tabellaria lex ab L. Cassio ferebatur populus libertatem agi putabat suam ; dissentiebant principes et in salute optimatium…
Cicero, pro Sestio
-
…significat, corruptelam, ubi opus est paragraphi finem. capitum et paragraphorum numeri semicirculis circumscripti Halmiani sunt a Muellerianis discrepantes. fragmentis in margine adpictae stellulae significant singulae libro, binae Academicis non certo testimonio adscripta. In adnotatione add…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…. Ab utroque autem causa perorata si quaereretur, uter praestaret orator, numquam profecto sapientis iudicium a iudicio vulgi discreparet. qui praestat igitur intellegens imperito Magna re et difficili ; si quidem magnum est scire, quibus rebus efficiatur…
M. Tullius Cicero, Brutus