distineo
distineo, to keep asunder, separate, part, hold back
distineō, uī, tentus, 2, a.: to hold at bay, keep off, 11.381. (dis- and teneō)
dis-tĭnĕo, tĭnŭi, tentum, 2, v. a. [teneo].
- To keep asunder, to separate, divide.
- A Lit.: tigna binis utrimque fibulis ab extrema parte distinebantur, Caes. B. G. 4, 17, 7; Vitr. 3, 3: mare, quod late terrarum distinet oras, Lucr. 5, 203; 5, 690: duo freta Isthmos, Ov. H. 8, 69 Heins.; cf. id. ib. 12, 104; Luc. 4, 675: quem Notus spatio longius annuo Dulci distinet a domo, Hor. C. 4, 5, 12.—
- B Trop., to divide mentally; to distract, perplex: distineor et divellor dolore, Cic. Planc. 33, 79: duae factiones senatum distinebant, Liv. 9, 16, 6; cf. id. 5, 20, 4; Tac. H. 1, 32: unanimos, Liv. 7, 21: ancipiti bello distinere regem, id. 44, 20. —Esp. freq.,
- II In gen., to hold off, keep back, keep asunder, hinder, detain, prevent; to occupy, engage, employ, divert: legiones a praesidio interclusas maximum flumen distinebat, Caes. B. G. 7, 59, 5: manus hostium, id. ib. 2, 5, 2: manum, id. ib. 3, 11, 4; id. B. C. 3, 52, 1: copias Caesaris, id. ib. 3, 44, 2: Volscos, Liv. 4, 59: Parthos Hyrcano bello, Tac. A. 14, 25: Britannicum militem hoste et mari, id. H. 2, 32 et saep.: in multitudine judiciorum et novis legibus distineri, Cic. Fam. 7, 2 fin.; cf. id. ib. 12, 30, 2; id. Att. 2, 23: distineri litibus, Nep. Att. 9, 4: ad omnia tuenda multifariam distineri, Liv. 21, 8: quominus strueret crimina distineri, Tac. A. 11, 12.—
- B Transf., of inanimate objects: pacem, to hinder, prevent, Cic. Phil. 12, 12, 28; Liv. 2, 15 fin.: victoriam, Caes. B. G. 7, 37, 3: rem, Liv. 37, 12.
- —Hence, distentus, a, um, P. a., engaged, busied, occupied: tot tantisque negotiis, Cic. Rosc. Am. 8, 22; id. Q. Fr. 3, 8, 3; Plin. Ep. 6, 18, 1 al.: te distentissimum esse qua de Buthrotiis, qua de Bruto, Cic. Att. 15, 18: circa summa scelera, Tac. A. 16, 8 fin.—Of abstract subjects: mens divina, Cic. N. D. 3, 39 fin.: tempus distentum impeditumque maximis officiis, Plin. Ep. 3, 5, 7.—Comp. and adv. seem not to occur.
dis-tineo, tinuī, tentum, ēre (dis u. teneo), I) auseinander-, getrennt halten, trennen, 1) eig.: tigna fibulis distinentur, Caes.: mare late terrarum distinet oras, Lucr.: ebenso duo freta distinent Isthmos, Ov.: legiones distinet magnum flumen, Caes.: quem Notus spatio longius annuo dulci distinet a domo, entfernt hält, Hor. – 2) übtr.: a) im allg.: duae senatum distinebant sententiae, Liv. 5, 20, 4; u. so Liv. 9, 16, 6: interim Galbam duae sententiae distinebant, ließen zu keinem Entschluß kommen, Tac. hist. 1, 32. – b) insbes., eine Sache nicht zustande kommen lassen, sie aufhalten, hinhalten, verzögern, pacem, rem, Cic.: victoriam, Caes. – II) jmd. an der Konzentrierung seiner physischen od. geistigen Kräfte hindern, A) als milit. t. t. = den Feind an der Konzentrierung seiner Streitkräfte hindern, seine Streitkräfte vereinzeln, auf mehrere Punkte zerstreuen (durch Einfälle, Angriffe von mehreren Punkten), manus, Caes.: Caesaris copias, Caes.: quacumque incessere late populati sunt tecta agrosque, ut distinerent Volscos, Liv.: d. regem (i.e. regis vires) ancipiti bello, Liv.: ne uno tempore duplici bello Romanae vires distinerentur, Iustin. – B) jmd. an der Konzentrierung seiner geistigen Kräfte, seiner Aufmerksamkeit und geistigen Tätigkeit hindern, jmds. Aufmerksamkeit u. Tätigkeit mehrseitig in Anspruch nehmen, ihn vielseitig be schäftigen, ihn zerstreuen, ex eo colligere poteris, quantā occupatione distinear, Cic.: maximis occupationibus distineri, Cic.: ebenso multitudine iudiciorum et novis legibus distineri, Cic.: distineor et divellor dolore, schmerzlich ist mir die Geteiltheit meiner Gefühle und die Zerrissenheit meines Gemüts, Cic. Planc. 79.
distĭnĕō, (11) tĭnŭī, tentum, ēre (disteneo), tr., ¶ 1 tenir séparé, séparer, tenir éloigné : tigna distinebantur Cæs. G. 4, 17, 7, les pieux étaient tenus écartés : duo freta distinet isthmos Ov. H. 8, 69, lʼisthme sépare deux mers ; quem Notus distinet a domo Hor. O. 4, 5, 12, que le Notus retient loin de sa patrie ¶ 2 [fig.] déchirer, partager : distineor et divellor dolore Cic. Planc. 79, je suis douloureusement partagé et tiraillé ; duæ sententiæ senatum distinebant Liv. 5, 20, 4, deux avis partageaient le sénat, cf. Liv. 7, 21, 5 ; Tac. H. 1, 32 ¶ 3 tenir à lʼécart, retenir, tenir occupé, empêcher : novis legibus distinemur Cic. Fam. 7, 2, 4, les nouvelles lois nous donnent à faire ; ne imperita militum multitudo per me pacem distineri putet Cic. Phil. 12, 28, que la foule ignorante des soldats ne croie pas que cʼest moi qui retarde la paix ; hostes Cæs. G. 2, 5, 2, retenir les ennemis, cf. C. 3, 44, 2 ; 3, 52, 1 ; Parthi Hyrcano bello distinebantur Tac. Ann. 14, 25, les Parthes étaient occupés à faire la guerre aux Hyrcaniens || Galliæ victoriam Cæs. G. 7, 37, 3, empêcher la victoire de la Gaule.
- 1. uit elkaar houden, scheiden, splitsen (ook metaf.); ➤ mare terrarum distinet oras; legiones distinebat flumen belemmerde hun samenkomst; copias Caesaris ~; unanimos ~; duae senatum distinebant sententiae verdeelden de senaat in twee partijen; Galbam duae sententiae distinebant verhinderden tot een besluit te komen;
- 2. weghouden [a domo];
- 3. (metaf.) druk bezighouden, afleiden; ➤ litibus distineri; multitudine iudiciorum et novis legibus distineri;
- 4. op-, tegenhouden, verhinderen [rem; victoriam].
distineo , es, ui, tentum, tinere. 2. (teneo.)
拉開。忙。阻。— pacem 阻平和。 Negotiis distineri 事情忙。Distineri fluminibus 爲河所隔。 Distineri ex quattuor angulis 四方皆圍。
Suggest a Translation
See an image
拉開。忙。阻。— pacem 阻平和。 Negotiis distineri 事情忙。Distineri fluminibus 爲河所隔。 Distineri ex quattuor angulis 四方皆圍。
Suggest a Translation
See an image
distineō tinuī, tentus, ēre
- dis + teneo, to keep asunder, separate, part, hold back: tigna binis utrimque fibulis distinebantur, Cs.: duo freta Isthmos, O.: alqm a domo, H.: hostem Agger, V.—To keep back, hinder, detain, occupy, engage, employ, divert: manūs hostium, Cs.: copias Caesaris, kept from uniting, Cs.: Volscos, L.: in multitudine iudiciorum distineri: distineri litibus, N.: ad omnia tuenda multifariam distineri, L.— To hinder, delay, put off, prevent: pacem: victoriam, Cs.: rem distinebat, quod, etc., L.—Fig., to distract, perplex: distineor dolore: factiones senatum distinebant, L.