grandiscapius
grandiscāpĭus, a, um, adj. [grandis-scapus],
- having a large stem or trunk: arbores, ut ita dicam, grandiscapiae (shortly before: magnarum arborum truncos cum scapo suo transferri), Sen. Ep. 86, 19.
grandiscāpius, a, um (grandis u. scapus), großstämmig, arbores, quae, ut ita dicam, grandiscapiae sunt, Sen. ep. 86, 21.
grandiscāpĭus, (16) a, um (grandis, scapus), [arbres] dont le tronc est élevé : Sen. Ep. 86, 21.