granditudo
grandis, unde granditer ‥ et hec ~o, et grandiusculus, ‥ i. aliquantulum grandis
mansum quod est ~inis [MS: †grantitudinis ] unius acre
grandĭtūdō, ĭnis, f. (grandis), grandeur : S. Greg. Past. 1, 5, 2, 27.
Quæ corpora mortuorum proprio cimiterio tunc inhumari non poterant, quia dictum cimiterium minimæ Granditudinis existebat. Grandeurvero, pro Superbia, arrogantia, in Lit. remiss. ann. 1387. ex Reg. 132. ch. 151 :
Disant tout haultement et par maniere de Grandeur et derrision, etc.