illatebro
illătē̆bro (inl-), āre, v. a. [in-latebro],
- to hide in a corner or lurking-place: inermi illatebrant sese, Quadrig. ap. Gell. 17, 2, 3; and ap. Non. 129, 24.
il-latebro, āre (in u. latebra), in Schlupfwinkel verbergen, verstecken, se, Claud. Quadrig. bei Gell. 17, 2, 3.
illătĕbrō (inl-), āre, tr., cacher : Quadr. Ann. 22 d. Gell. 17, 2, 3.
Claud. Quadrigar. apud
Gell. 17. 2. et
Non. 2. 466. Arma plerique abjiciunt, atque inermes
Illatebrantsese. Ubi Gell.
Illatebrantverbum poeticum visum est, sed non absurdum, neque asperum.