illatenus
illātĕnus or illactĕnus, adv. [illetenus],
- so far (post-class. and very rare): navitas precum ejus (Arionis) commiseritum esse illactenus, ut, etc., Gell. 16, 19, 11: litteras illatenus, qua dixi, legendas praebebat, Ap. Apol. p. 326; cf. Fronto Ter. Als. 4.
illā-tenus, Adv., insofern, Fronto de fer. Als. 4. p. 231, 3 N. Apul. apol. 82.
illātĕnŭs, adv., jusque-là : Gell. 16, 19, 11.