imprecari

imprecari [CL], ~are 1 to pray for (esp. to God); b (w. ut & subj. or sim.); c (w. acc. & inf. pass.); d (absol.). hanc unitatem ~atur Filius Dei apud Patrem, “ut et ipsi in nobis”, inquiens “unum sint, sicut tu, Pater, in me, et ego in te”[cf. Joh. x 30, 38] Lanfr. Cel. Conf. 627A; mercedem perpetuam ~or ‥ vestrae fraternae devotioni Gosc. Transl. Aug. 22B; 1121 ~ati sunt in illum iram furoris Domini (v. donativus 1b); in campum bellatorum adducti sunt ut regi adversa ~arent Gerv. Cant. AP 329.  b imprecor aeterno pereat sic caumate quisquis / compactae querit fidei dissolvere nodos Frith. 676; cumque nulla peteret veniam, ~atus est ut talis animadversio obstinate illi que hoc perpetravit et abscondit ante mortem infligatur, qua coacta reatum confiteatur. nec caruit effectu imprecatio Canon. G. Sempr. 77v; W. H. miles ~abatur ad faciem regis quod habuisset ad illam paucam familiam quam ibi habuit decem millia de melioribus sagittariis Anglie G. Hen. V 12 p. 78.  c 1263 refusionem sumptuum et expensarum ‥ remitti orationumque suffragiis ~ati sunt compensari (Expulsio Fratrum) Mem. S. Edm. II 269.  d secundus a triplicis summitate cerebri planta tenus morbo regio turgescens, ut dudum demens et impudens procax ~abatur [gl.: i. optabat, swa swa he bæd, gyrnde], fetidum exalavit spiraculum Aldh. 33 p. 272. 2 to beseech. vestram ~or benivolam pietatem ‥ quatenus esurietis et sitis praenotatae pius potator vel fautor sacro inbuimine adesse dignemini B. Ep. 387. 3 a (trans.) to curse. b (intr., w. dat.) to put a curse (on). a precor ‥ componitur deprecor ‥ et ~or, -aris, i. execrare, et aliquando invenitur pro precari Osb. Glouc. Deriv. 451; to banne, ‥ execrari, maledicere, ~ari, etc. CathA.  b hoc tantum sacramentum quidam in artem magicam verterunt, celebrando missas super imagines cereas ad ~andum alicui Gir. GE I 49 p. 137.