impransus
impransus, that has not breakfasted, fasting
impransus (inpr-), a, um, adj. [2. inpransus],
- that has not breakfasted, fasting: quia illo die impransus fui, Plaut. Am. 1, 1, 98 (250): verum hic impransi mecum disquirite, Hor. S. 2, 2, 7; Plaut. Am. 3, 2, 71 (952); id. Rud. 1, 2, 56 (144); Hor. S. 2, 3, 257; id. Ep. 1, 15, 29 al.
im-prānsus, a, um (in u. pransus), der nicht gefrühstückt hat, ohne Frühstück, noch nüchtern, Plaut. Amph. 254 u.a. Hor. sat. 2, 2, 7; 2, 3, 257; ep. 1, 15, 29.
qui dum summo mane ~us pro foribus thalami ‥ imperatoris assisteret
cariabit stipulam in bertonam domini inpransus
moxque ut glaucoma ab ejus oculis cecidit ‥ inpransus, ut cupiebat, ad sancti ‥ accessit reliquias
ibat et inpransus, ceu voverat antea, venit / ad sanctum grates referens
qui ‥ mox ut domum vespertinus rediit et talia audivit, ~us adhuc eo die, exsurrexit
ne vel hi nimium jejunent vel alii ~i exeant
videresque honorabiles ‥ ~os et esurientes ‥ noctes insompnes transigere
inpransus balatro tua preconia / canit
usque ad solis occasum ~us(v.
imprānsus, (13) a, um, qui nʼa pas mangé, à jeun : Pl. Amph. 254 ; Hor. S. 2, 2, 7 ; Ep. 1, 15, 29.
imprānsus (in-pr-)
adj.,
- that has not breakfasted, fasting: impransi mecum disquirite, H.: magister, H.