impraepedite
impraepĕdītē (inpr-), and -to,
- advv., v. foll. art.
impraepedītē, Adv. (impraepeditus), unbehindert, Amm. 17, 10, 5; 22, 12, 7; 26, 6, 11 G. u. 27, 10, 2.
impræpĕdītē, -pĕdītō, sans obstacle : Amm. 127, 10, 2 ; 26, 6, 11.
Ammian. 27. 10.
Impræpediteabduxit.
Id. 26. 6. Ut
Impræpeditoipse pergeret, quo tendebat.