About Report a problem

Menu

impraesumptus

impraesumptus 1 (of course of action) not taken or tried before. ~um ceteris conatum verebatur inconsulte presumere Gosc. Transl. Aug. 31C. 2 inviolate, intact, against which no-one has presumed. inviolatum, inpraesumptum GlC I 215; ubi abbatiam mutavit, Augustinensi successori sua jura alibi ~a reliquit Gosc. Transl. Aug. 34A.

Saved

Recent